Hadith Representative
Unta mengadu kepada Nabi bahwa pemiliknya menyakitinya dan membuatnya lelah
Imam Ahmad : 1654حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ خَلْفَهُ فَأَسَرَّ إِلَيَّ حَدِيثًا لَا أُخْبِرُ بِهِ أَحَدًا أَبَدًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ مَا اسْتَتَرَ بِهِ فِي حَاجَتِهِ هَدَفٌ أَوْ حَائِشُ نَخْلٍ فَدَخَلَ يَوْمًا حَائِطًا مِنْ حِيطَانِ الْأَنْصَارِ فَإِذَا جَمَلٌ قَدْ أَتَاهُ فَجَرْجَرَ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ قَالَ بَهْزٌ وَعَفَّانُ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرَاتَهُ وَذِفْرَاهُ فَسَكَنَ فَقَالَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَجَاءَ فَتًى مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ هُوَ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا تَتَّقِي اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي مَلَّكَكَهَا اللَّهُ إِنَّهُ شَكَا إِلَيَّ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ
Ба мо гуфт, ки [Язид] ба мо [Маҳдӣ ибни Маймун] аз [Муҳаммад ибни Яъқуб] аз [Ҳасан ибни Саъд] аз [Абдуллоҳ ибни Ҷаъфар] нақл кардааст, - ба ривояти дигар - ба мо [Баҳз] ва [Аффон] гуфтааст, ҳарду гуфтанд; ба мо хабар дод [Маҳдӣ] ба мо [Муҳаммад ибни Абу Яъқуб] аз [Ал Ҳасан ибни Саъд] ғуломи собиқи Ҳасан ибни Алӣ, аз [Абдуллоҳ ибни Ҷаъфар] гуфт; Боре Расули Худо (с) маро даъват кард, ки ба мошине савор шавам, сипас бо пичир-пичир гуфт, ки ҳаргиз ба касе намегӯям. Ҳангоме ки Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) худро ором кардан мехост, худро пӯшиданро дӯст медошт, яъне худро бо бинои баланд ё боғи хурмо муҳофизат мекард. Рӯзе ба яке аз боғҳои ансорӣ даромад ва маълум шуд, ки шутуре буд, ки гирякунон назди ӯ омад ва аз чашмонаш ашк мерехт, Расули Худо (с) ба гӯшҳо ва пояи гарданаш молида, сипас шутур ором шуд. Сипас пурсид; — Шахси соҳиби ин шутур кист? Ҷавоне аз Ансорӣ омад, ҷавоб дод; «Ин аз они ман аст, эй Расули Худо». Гуфт: Оё дар нигоҳубини шутуроне, ки Худо бар ту ҳукмронӣ кардааст, аз Худо наметарсӣ? Ин шутур ба ман шикоят кард, ки ту ӯро гурусна ва хаста кунӣ».