হাদিছ
Ubay bin ka'ab membaca surat Al-Fatihah, dimulai dengan "ALHAMDULILLAHI RABBIL 'AALAMIIN" hingga selesai saat memulai shalat
Imam Malik : 172حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ مَوْلَى عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَادَى أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ لَحِقَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى يَدِهِ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ مِنْ بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَخْرُجَ مِنْ الْمَسْجِدِ حَتَّى تَعْلَمَ سُورَةً مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْقُرْآنِ مِثْلَهَا قَالَ أُبَيٌّ فَجَعَلْتُ أُبْطِئُ فِي الْمَشْيِ رَجَاءَ ذَلِكَ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ السُّورَةَ الَّتِي وَعَدْتَنِي قَالَ كَيْفَ تَقْرَأُ إِذَا افْتَتَحْتَ الصَّلَاةَ قَالَ فَقَرَأْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ هَذِهِ السُّورَةُ وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُ
ইয়াহয়াই মোক মালিকৰ পৰা [আল আলা` বিন আব্দুৰহমান বিন ইয়াকুব]ৰ পৰা ক’লে যে আমিৰ বিন কুৰাইজৰ এজন প্ৰাক্তন দাস [আবু ছাইদে] তেওঁক জনাইছিল যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নামাজ পঢ়ি থকা উবায় বিন কা’বক মাতিছিল। শেষ কৰি সি তাৰ পিছে পিছে গ’ল। মছজিদৰ দুৱাৰৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ ওলোৱাৰ সময়ত তেওঁ উবায় বিন কা’বৰ হাতত ধৰিলে। তেওঁ ক’লে: ‘আশাকৰোঁ আপুনি এতিয়াও ওলাই নাহিব, যেতিয়ালৈকে আপুনি এনে এখন চিঠি নুশুনে যিখন আল্লাহে তওৰাত, বাইবেল বা কোৰাণত ইয়াৰ দৰে নমাই দিয়া নাই।’ উবায় বিন কা’বে ক’লে; 'মই লেহেমীয়া কৰিলোঁ, তেনেকুৱা আশা কৰি।' তেতিয়া মই সুধিলোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তুমি মোক প্ৰতিজ্ঞা কৰা চিঠিখন ক'ত?' তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি নামাজ আৰম্ভ কৰিলে কি পঢ়ে?’ উবায় বিন কা’বে উত্তৰ দিলে; 'মই পঢ়িলোঁ; 'আলহামদু লিল্লাহী ৰব্বিল 'আলামীন' শেষলৈকে'। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, “সেইটোৱেই হৈছে আছ ছাবু আল মৎছানী আখৰ আৰু মহান কোৰআন যি মোক দিয়া হৈছিল।”