Imam Ahmad : 20169
حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ زِيَادَ بْنَ ضَمْرَةَ بْنِ سَعْدٍ السُّلَمِيَّ يُحَدِّثُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي وَجَدِّي وَكَانَا قَدْ شَهِدَا حُنَيْنًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَا صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ ثُمَّ جَلَسَ إِلَى ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَامَ إِلَيْهِ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ وَعُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ بَدْرٍ يَطْلُبُ بِدَمِ الْأَشْجَعِيِّ عَامِرِ بْنِ الْأَضْبَطِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ سَيِّدُ قَيْسٍ وَالْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ يَدْفَعُ عَنْ مُحَلِّمِ بْنِ جَثَّامَةَ لِخِنْدِفٍ فَاخْتَصَمَا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَأْخُذُونَ الدِّيَةَ خَمْسِينَ فِي سَفَرِنَا هَذَا وَخَمْسِينَ إِذَا رَجَعْنَا قَالَ يَقُولُ عُيَيْنَةُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَدَعُهُ حَتَّى أُذِيقَ نِسَاءَهُ مِنْ الْحُزْنِ مَا أَذَاقَ نِسَائِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ تَأْخُذُونَ الدِّيَةَ فَأَبَى عُيَيْنَةُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ لَيْثٍ يُقَالُ لَهُ مُكَيْتِلٌ رَجُلٌ قَصِيرٌ مَجْمُوعٌ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ لِهَذَا الْقَتِيلِ شَبِيهًا فِي غُرَّةِ الْإِسْلَامِ إِلَّا كَغَنَمٍ وَرَدَتْ فَرُمِيَ أَوَّلُهَا فَنَفَرَ آخِرُهَا اسْنُنْ الْيَوْمَ وَغَيِّرْ غَدًا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ بَلْ تَقْبَلُونَ الدِّيَةَ فِي سَفَرِنَا هَذَا خَمْسِينَ وَخَمْسِينَ إِذَا رَجَعْنَا فَلَمْ يَزَلْ بِالْقَوْمِ حَتَّى قَبِلُوا الدِّيَةَ قَالَ فَلَمَّا قَبِلُوا الدِّيَةَ قَالَ قَالُوا أَيْنَ صَاحِبُكُمْ يَسْتَغْفِرُ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ رَجُلٌ آدَمُ طَوِيلٌ ضَرَبَ عَلَيْهِ حُلَّةً كَانَ تَهَيَّأَ لِلْقَتْلِ حَتَّى جَلَسَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا جَلَسَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا اسْمُكَ قَالَ أَنَا مُحَلِّمُ بْنُ جَثَّامَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ لَا تَغْفِرْ لِمُحَلِّمٍ اللَّهُمَّ لَا تَغْفِرْ لِمُحَلِّمٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَامَ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَهُوَ يَتَلَقَّى دَمْعَهُ بِفَضْلِ رِدَائِهِ فَأَمَّا نَحْنُ بَيْنَنَا فَنَقُولُ قَدْ اسْتَغْفَرَ لَهُ وَلَكِنَّهُ أَظْهَرَ مَا أَظْهَرَ لِيَدَعَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ
Esan digu [Abu Uthman Sa'id bin Yahya bin Sa'id bin Aban bin Sa'id bin Al 'Ash] esan zidan [Nire aitak] [Muhammad bin Ishaq] [Muhammad bin Ishaq] [Muhammad bin Ja'far bin Zubair] [Muhammad bin Ja'far bin Zubair] esan zigun, entzun nuen [Ziyad bin Dlamrah bin Sa'd As Sulami esan zuen eta [M aitak esan zuen] [M] Zubay] aitonak] esan zidan -biek parte hartu zuten Hunaingo guduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin-, biek esan zidan: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek eguerdiko otoitzak egin zituen gurekin, ondoren zuhaitz baten azpian eseri zen. Orduan, Al 'Aqra bin Habis eta Uyainah bin Hisn bin Badr aurrean jarri ziren Al Asyja'i 'Amir bin Al Adlbath - Bani Qaisen buruzagia --ren odola eskatzen, Al Aqra' bin Habis-ek Khindifeko Muhallim bin Jutsamah defendatu zuen bitartean, orduan biak liskarra egin zuten sallahillaahulai 'Profhetaren aurrean. Orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam' esaten entzun genuen: Berrogeita hamar erreskate har ditzakezu gure bidaian -orain-, eta beste berrogeita hamar itzuli ondoren'. Urwah-k esan zuen: "Uyainah-k esan zuen: "Ala esan zuen, oi Allahren mezularia, ez dut onartuko bere emazteak nire emazteak sentitzen duen tristura sentitu arte!" Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Baina zuk diyat hartu!', baina Uyainah-k uko egin zion hala ere, Mukaitil izeneko lait tribuko batek, gizon baxu eta trinkoa, esan zuen: "O Nabiyullah, ez dut sakrifizio honetan aurkitzen islamaren hasieran zegoenaren antzekotasunik, lehen edateko eta gero islamaren hasieran edateko moduan igarotzen zena izan ezik. ihes egin zuen, beraz, gaur erabaki eta bihar aldatu'. Urwah-k esan zuen: "Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek eskua altxatu zuen eta esan zuen: "Izan ere, oraindik berrogeita hamar erreskate jasoko dituzu gure bidaian, eta beste berrogeita hamar itzuli ondoren". Han geratu zen erreskatea jaso zuten arte'. Urwah-k jarraitu zuen: "Orduan galdetu zuten: "Non dago zure laguna Ala-ren Mezularia barkamena eskatuko duelako?" Orduan, azal marroia eta gorputz altua zuen gizon bat zutitu zen, oihal bat eskuan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurrean eseri zen qishash izateko prest. Eseri ondoren, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam galdetu zion: 'Nola da zure izena?' Hark erantzun zuen: 'Muhallim bin Jatstsamah naiz'. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz egin zuen: 'O Allah, ez barkatu Muhallim-ak. Ala, ez barkatu Muhallim'. Hiru aldiz, gero, Profetaren albotik altxatu zen bere malkoak oihalaren ertzarekin garbitzen zituen bitartean. Batak besteari barkamena eskatzen genion bitartean, jendeak hura alde egiteko ematen zuena erakutsi zuen».