Imam Ahmad : 20169

حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ زِيَادَ بْنَ ضَمْرَةَ بْنِ سَعْدٍ السُّلَمِيَّ يُحَدِّثُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي وَجَدِّي وَكَانَا قَدْ شَهِدَا حُنَيْنًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَا صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ ثُمَّ جَلَسَ إِلَى ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَامَ إِلَيْهِ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ وَعُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ بَدْرٍ يَطْلُبُ بِدَمِ الْأَشْجَعِيِّ عَامِرِ بْنِ الْأَضْبَطِ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ سَيِّدُ قَيْسٍ وَالْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ يَدْفَعُ عَنْ مُحَلِّمِ بْنِ جَثَّامَةَ لِخِنْدِفٍ فَاخْتَصَمَا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَأْخُذُونَ الدِّيَةَ خَمْسِينَ فِي سَفَرِنَا هَذَا وَخَمْسِينَ إِذَا رَجَعْنَا قَالَ يَقُولُ عُيَيْنَةُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَدَعُهُ حَتَّى أُذِيقَ نِسَاءَهُ مِنْ الْحُزْنِ مَا أَذَاقَ نِسَائِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ تَأْخُذُونَ الدِّيَةَ فَأَبَى عُيَيْنَةُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ لَيْثٍ يُقَالُ لَهُ مُكَيْتِلٌ رَجُلٌ قَصِيرٌ مَجْمُوعٌ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ لِهَذَا الْقَتِيلِ شَبِيهًا فِي غُرَّةِ الْإِسْلَامِ إِلَّا كَغَنَمٍ وَرَدَتْ فَرُمِيَ أَوَّلُهَا فَنَفَرَ آخِرُهَا اسْنُنْ الْيَوْمَ وَغَيِّرْ غَدًا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ بَلْ تَقْبَلُونَ الدِّيَةَ فِي سَفَرِنَا هَذَا خَمْسِينَ وَخَمْسِينَ إِذَا رَجَعْنَا فَلَمْ يَزَلْ بِالْقَوْمِ حَتَّى قَبِلُوا الدِّيَةَ قَالَ فَلَمَّا قَبِلُوا الدِّيَةَ قَالَ قَالُوا أَيْنَ صَاحِبُكُمْ يَسْتَغْفِرُ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ رَجُلٌ آدَمُ طَوِيلٌ ضَرَبَ عَلَيْهِ حُلَّةً كَانَ تَهَيَّأَ لِلْقَتْلِ حَتَّى جَلَسَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا جَلَسَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا اسْمُكَ قَالَ أَنَا مُحَلِّمُ بْنُ جَثَّامَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ لَا تَغْفِرْ لِمُحَلِّمٍ اللَّهُمَّ لَا تَغْفِرْ لِمُحَلِّمٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَامَ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَهُوَ يَتَلَقَّى دَمْعَهُ بِفَضْلِ رِدَائِهِ فَأَمَّا نَحْنُ بَيْنَنَا فَنَقُولُ قَدْ اسْتَغْفَرَ لَهُ وَلَكِنَّهُ أَظْهَرَ مَا أَظْهَرَ لِيَدَعَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ

Har fortalt os [Abu Uthman Sa'id bin Yahya bin Sa'id bin Aban bin Sa'id bin Al 'Ash] har fortalt mig [Min far] har fortalt os [Muhammad bin Ishaq] fra [Muhammad bin Ja'far bin Zubair] sagde han: Jeg hørte [Ziyad bin Dlamrah bin Sa'd As Sulami] han fortalte Urwah bin Zubair han sagde, [Min far] og [Min bedstefar] fortalte mig - De havde begge deltaget i Hunain-krigen med profeten sallallaahu 'alaihi wasallam-, de sagde begge: "Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam udførte middagsbønner med os, derefter sad han under et træ. Så stod Al 'Aqra bin Habis og Uyainah bin Hisn bin Badr foran ham og krævede blodet af Al Asyja'i 'Amir bin Al Adlbath - en leder af Qais-stammen - mens Al Aqra' bin Habis forsvarede Muhallim bin Jutsamah fra Khindif, så havde de to en diskussion foran Allahs Sendebud (Allahs fred og velsignelser være med ham). Så hørte vi Allahs Sendebud (Allahs fred og velsignelser være med ham) sige: "I kan tage imod halvtreds løsepenge på vores rejse (nu), og yderligere halvtreds, når vi vender tilbage." Urwah sagde: "Uyainah sagde da: "Ved Allah, O Allahs Sendebud, jeg vil ikke tillade det, før hans koner føler den samme sorg, som min kone føler!" Så Allahs Sendebud sallallaahu 'alaihi wasallam sagde: "Men I tog diyaten!", men Uyainah nægtede stadig, så en af Laits-stammen, kaldet Mukaitil, var en lav og tætbygget mand, og sagde: "O Nabiyullah, jeg finder ikke i dette offer nogen lighed med det, der eksisterede i begyndelsen af islam, bortset fra som en ged, der gik forbi for at drikke, og så blev den første kastet væk, mens de andre løb væk, så beslut jer i dag og ændr det i morgen." Urwah sagde: "Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam løftede derefter hånden og sagde: "Faktisk vil du stadig modtage halvtreds løsepenge på vores rejse, mens du vil modtage yderligere halvtreds, når vi vender tilbage." Han blev der, indtil de modtog løsesummen." Urwah fortsatte: "Så spurgte de: "Hvor er din ven, for Allahs Sendebud vil bede om tilgivelse for ham?" Så rejste en mand med brun hud og en høj krop sig op, holdt et klæde og satte sig foran Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam i en position klar til at blive qishasht. Efter at han havde sat sig ned, spurgte Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ham: "Hvad er dit navn?" Han svarede: "Jeg er Muhallim bin Jatstsamah." Så bad Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam: "O Allah, tilgiv ikke Muhallim. "O Allah, tilgiv ikke muhallimerne." Tre gange rejste han sig så fra profetens side, mens han tørrede sine tårer med kanten af sit stof. Mens vi bad hinanden om tilgivelse for ham, viste han noget, der syntes at få folk til at forlade ham.