حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي يَعْنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ قَالَ أَجْمَعَ أَبِي عَلَى الْعُمْرَةِ فَلَمَّا حَضَرَ خُرُوجُهُ قَالَ أَيْ بُنَيَّ لَوْ دَخَلْنَا عَلَى الْأَمِيرِ فَوَدَّعْنَاهُ قُلْتُ مَا شِئْتَ قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَى مَرْوَانَ وَعِنْدَهُ نَفَرٌ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ فَذَكَرُوا الرَّكْعَتَيْنِ الَّتِي يُصَلِّيهِمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ مِمَّنْ أَخَذْتَهُمَا يَا ابْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ أَخْبَرَنِي بِهِمَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ فَأَرْسَلَ مَرْوَانُ إِلَى عَائِشَةَ مَا رَكْعَتَانِ يَذْكُرُهُمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ عَنْكِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْعَصْرِ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ فَأَرْسَلَ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ مَا رَكْعَتَانِ زَعَمَتْ عَائِشَةُ أَنَّكِ أَخْبَرْتِيهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَتْ يَغْفِرُ اللَّهُ لِعَائِشَةَ لَقَدْ وَضَعَتْ أَمْرِي عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهِ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَقَدْ أُتِيَ بِمَالٍ فَقَعَدَ يَقْسِمُهُ حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ بِالْعَصْرِ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيَّ وَكَانَ يَوْمِي فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ فَقُلْتُ مَا هَاتَانِ الرَّكْعَتَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُمِرْتَ بِهِمَا قَالَ لَا وَلَكِنَّهُمَا رَكْعَتَانِ كُنْتُ أَرْكَعُهُمَا بَعْدَ الظُّهْرِ فَشَغَلَنِي قَسْمُ هَذَا الْمَالِ حَتَّى جَاءَنِي الْمُؤَذِّنُ بِالْعَصْرِ فَكَرِهْتُ أَنْ أَدَعَهُمَا فَقَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ اللَّهُ أَكْبَرُ أَلَيْسَ قَدْ صَلَّاهُمَا مَرَّةً وَاحِدَةً وَاللَّهِ لَا أَدَعُهُمَا أَبَدًا وَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ مَا رَأَيْتُهُ صَلَّاهُمَا قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا

Esan digu [Muhammad bin Abdullah Abu Ahmad Azzubairi] esan zuen; esan digu [Ubaidullah bin Abdurrahman bin Mauhab] esan zuen; esan dit [nire osaba, hots, Ubaidullah bin Abdullah bin Mauhab] esan zuen; esan dit [Abu Bakr bin Abdurrahman bin Al Harith bin Hisyam] esan zuen; 'Nire aitak Umrah bildu zuen -Hajjarekin-. Irteteko ordua zenean, esan zuen; 'O ene semea! Geroago kalifa ezagutzen badugu, orduan enkargatuko dugu'. esan nuen; 'Zure esku'. Esan zuen; 'Marwan ere ezagutu genuen bere alboan hainbat pertsona zeuden bitartean, horien artean Abdullah bin Azzubair. Ibn Zubair'-ek Asr-en ostean bi raka'at otoitzak kontatu zituzten. Orduan Marwanek esan zion; 'O Ibn Zubair, norengandik hartu zenuen bi rak'ah hauen historia?' erantzun zuen; 'Abu Hurairah-ek bi rak'ah hauek predikatu dizkit, Aisyah-tik'. Orduan, Marwanek mezulari bat bidali zion Aisyah-ri, Ibn Zubairrek esan zion Abu Hurairah-ek zuregandik jakinarazi ziola bi rak'ah-i buruz galdetzeko, Ala-ren Mezulariak (Bakea eta bedeinkapenak izan ditzan) Asrren ondoren bi rak'ah otoitz egin zituela. Aisyahek mezulari bat ere bidali zion, Umm Salamah-i buruz jakinarazi zidala. Orduan Marwanek mezulari bat bidali zion [Ummu Salamah]-ri bi rak'ah eskatuz, eta Aisyah-k onartu zuen Allahren Mezularia, bakea eta Allahren bedeinkapenak bere gain, bi rak'ah hauek otoitz egin zituela Ashar ondoren. Erantzun zuen; «Alak barka dezala Aisyah, nire kasua lekuz kanpo jarri du. Sallallaahu'alaihi wa sallam profetak eguerdiko otoitza egin ondoren, aberastasuna eman zitzaion, gero berehala banatu zuen muezina arratsaldeko otoitza otoitz egitera etorri zen arte. Asr otoitzak ere egin zituen. Gero etxera joan zen nire etxera ordu horretan nire txanda zelako. Gero bi rak'ah arin otoitz egin zituen. Nik ere galdetu nion; 'O Allahren mezularia! Zein dira otoitzaren bi rak'ah? Bi rak'ah hauek egiteko agindu al dizute? ' Erantzun zuen: 'Ez, baina normalean bi rak'ah hauek zhuhur ondoren egiten ditut. Aberastasuna banatzen lanpetuta nengoenez, muezina etorri zitzaidan Asr otoitzak egiteko eta ez nintzen pozik biak uzteaz". Ibn Zubairrek esan zuen: "Ala Handiena da! Behin egin ez balu, Ala esanez, ez nituzke biak betiko utziko".