Imam Ahmad : 25349

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي يَعْنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ قَالَ أَجْمَعَ أَبِي عَلَى الْعُمْرَةِ فَلَمَّا حَضَرَ خُرُوجُهُ قَالَ أَيْ بُنَيَّ لَوْ دَخَلْنَا عَلَى الْأَمِيرِ فَوَدَّعْنَاهُ قُلْتُ مَا شِئْتَ قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَى مَرْوَانَ وَعِنْدَهُ نَفَرٌ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ فَذَكَرُوا الرَّكْعَتَيْنِ الَّتِي يُصَلِّيهِمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ مِمَّنْ أَخَذْتَهُمَا يَا ابْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ أَخْبَرَنِي بِهِمَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ فَأَرْسَلَ مَرْوَانُ إِلَى عَائِشَةَ مَا رَكْعَتَانِ يَذْكُرُهُمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ عَنْكِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْعَصْرِ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ فَأَرْسَلَ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ مَا رَكْعَتَانِ زَعَمَتْ عَائِشَةُ أَنَّكِ أَخْبَرْتِيهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَتْ يَغْفِرُ اللَّهُ لِعَائِشَةَ لَقَدْ وَضَعَتْ أَمْرِي عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهِ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَقَدْ أُتِيَ بِمَالٍ فَقَعَدَ يَقْسِمُهُ حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ بِالْعَصْرِ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيَّ وَكَانَ يَوْمِي فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ فَقُلْتُ مَا هَاتَانِ الرَّكْعَتَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُمِرْتَ بِهِمَا قَالَ لَا وَلَكِنَّهُمَا رَكْعَتَانِ كُنْتُ أَرْكَعُهُمَا بَعْدَ الظُّهْرِ فَشَغَلَنِي قَسْمُ هَذَا الْمَالِ حَتَّى جَاءَنِي الْمُؤَذِّنُ بِالْعَصْرِ فَكَرِهْتُ أَنْ أَدَعَهُمَا فَقَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ اللَّهُ أَكْبَرُ أَلَيْسَ قَدْ صَلَّاهُمَا مَرَّةً وَاحِدَةً وَاللَّهِ لَا أَدَعُهُمَا أَبَدًا وَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ مَا رَأَيْتُهُ صَلَّاهُمَا قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا

Wedi dweud wrthym [Muhammad bin Abdullah Abu Ahmad Azzubairi] dywedodd; wedi dweud wrthym [Ubaidullah bin Abdurrahman bin Mauhab] meddai; wedi dweud wrthyf [fy ewythr, sef Ubaidullah bin Abdullah bin Mauhab] meddai; wedi dweud wrthyf [Abu Bakr bin Abdurrahman bin Al Harith bin Hisyam] meddai; ' Casglodd fy nhad yr Umrah -gyda'r Hajj-. Pan ddaeth yn amser i fyned allan, efe a ddywedodd; 'O fy mab! Os byddwn yn cwrdd â'r caliph yn ddiweddarach, yna byddwn yn ymddiried ynddo'. dywedais; 'Hyd at ti'. Meddai; 'Cwrddon ni â Marwan hefyd tra roedd sawl un wrth ei ochr, yn eu plith Abdullah bin Azzubair. Dywedon nhw am y ddwy weddi raka'at ar ôl i Asr gael eu perfformio gan Ibn Zubair'. Yna Marwan a ddywedodd wrtho; 'O Ibn Zubair, gan bwy y cymeraist hanes y ddau rak'ah hyn?' atebodd; 'Mae Abu Hurairah wedi pregethu'r ddau rak'ah hyn i mi, oddi wrth Aisyah'. Yna Marwan a anfonodd cennad at Aisyah i ymofyn am y ddau rak'ah a ddywedodd Ibn Zubair wrtho fod Abu Hurarah wedi ei hysbysu gennyt, fod Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allaah arno) yn gweddïo dau rak'ah ar ôl Asr. Anfonodd Aisyah hefyd negesydd ato yn dweud ei fod wedi dweud wrthyf am Umm Salamah. Yna anfonodd Marwan negesydd at [Ummu Salamah] yn gofyn am ddau rak'ah, a chyfaddefodd Aisyah eich bod wedi dweud wrthi fod Negesydd Allah, heddwch a bendithion Allah arno, wedi gweddïo'r ddau rak'ah hyn ar ôl Ashar. Atebodd; 'Boed i Allah faddau i Aisyah, mae hi wedi rhoi fy achos allan o'i le. Ar ôl i'r Proffwyd sallallaahu'alaihi wa sallam berfformio'r weddi ganol dydd, rhoddwyd cyfoeth iddo, yna fe'i dosbarthodd ar unwaith nes i'r muezzin ddod ato i weddïo gweddi'r prynhawn. Perfformiodd hefyd weddïau Asr. Yna aeth adref i fy nhŷ oherwydd fy nhro i oedd yr amser hwnnw. Yna gweddïodd ddau rak'ah ysgafn. gofynnais hefyd; 'O Negesydd Allah! Beth yw'r ddau rak'ah gweddi? Ydych chi wedi cael gorchymyn i berfformio'r ddau rak'ah hyn? ' Atebodd: 'Na, ond fel arfer rwy'n gwneud y ddau rak'ah hyn ar ôl zhuhur. Oherwydd fy mod yn brysur yn rhannu'r cyfoeth, daeth y muezzin ataf ar gyfer gweddïau Asr ac nid oeddwn yn hapus i adael y ddau ohonynt." Dywedodd Ibn Zubair; "Allah yw'r Mwyaf! Oni bai iddo wneud hynny unwaith, gan Allah, ni fyddwn yn gadael y ddau am byth."