حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ أُمِّهِ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ يُحَدِّثَانِهِ ذَلِكَ جَمِيعًا عَنْهَا قَالَتْ كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي يَصِيرُ إِلَيَّ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَاءَ يَوْمِ النَّحْرِ قَالَتْ فَصَارَ إِلَيَّ قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيَّ وَهْبُ بْنُ زَمْعَةَ وَمَعَهُ رَجُلٌ مِنْ آلِ أَبِي أُمَيَّةَ مُتَقَمِّصَيْنِ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِوَهْبٍ هَلْ أَفَضْتَ بَعْدُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِعْ عَنْكَ الْقَمِيصَ قَالَ فَنَزَعَهُ مِنْ رَأْسِهِ وَنَزَعَ صَاحِبُهُ قَمِيصَهُ مِنْ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالُوا وَلِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ رُخِّصَ لَكُمْ إِذَا أَنْتُمْ رَمَيْتُمْ الْجَمْرَةَ أَنْ تَحِلُّوا يَعْنِي مِنْ كُلِّ مَا حُرِمْتُمْ مِنْهُ إِلَّا مِنْ النِّسَاءِ إِذَا أَنْتُمْ أَمْسَيْتُمْ قَبْلَ أَنْ تَطُوفُوا بِهَذَا الْبَيْتِ عُدْتُمْ حُرُمًا كَهَيْئَتِكُمْ قَبْلَ أَنْ تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطُوفُوا بِهِ قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ وَحَدَّثَتْنِي أُمُّ قَيْسٍ ابْنَةُ مِحْصَنٍ وَكَانَتْ جَارَةً لَهُمْ قَالَتْ خَرَجَ مِنْ عِنْدِي عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ فِي نَفَرٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ مُتَقَمِّصِينَ عَشِيَّةَ يَوْمِ النَّحْرِ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَيَّ عِشَاءً قُمُصُهُمْ عَلَى أَيْدِيهِمْ يَحْمِلُونَهَا قَالَتْ فَقُلْتُ أَيْ عُكَّاشَةُ مَا لَكُمْ خَرَجْتُمْ مُتَقَمِّصِينَ ثُمَّ رَجَعْتُمْ وَقُمُصُكُمْ عَلَى أَيْدِيكُمْ تَحْمِلُونَهَا فَقَالَ أَخْبَرَتْنَا أُمُّ قَيْسٍ كَانَ هَذَا يَوْمًا قَدْ رُخِّصَ لَنَا فِيهِ إِذَا نَحْنُ رَمَيْنَا الْجَمْرَةَ حَلَلْنَا مِنْ كُلِّ مَا حُرِمْنَا مِنْهُ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ النِّسَاءِ حَتَّى نَطُوفَ بِالْبَيْتِ فَإِذَا أَمْسَيْنَا وَلَمْ نَطُفْ بِهِ صِرْنَا حُرُمًا كَهَيْئَتِنَا قَبْلَ أَنْ نَرْمِيَ الْجَمْرَةَ حَتَّى نَطُوفَ بِهِ وَلَمْ نَطُفْ فَجَعَلْنَا قُمُصَنَا كَمَا تَرَيْنَ

Esan digu [Muhammad bin Adi] [Muhammad bin Ishaq] esan zuen; esan dit [Abu Ubaiddah bin Abdullah bin Zam'ah] [bere aitatik] eta [bere amak, Zainab bint Abu Salamah] [Ummu Salamah] biek dena kontatu zuten harengandik. Esan zuen; «Gauean nire txanda iritsi zenean, Rasulullah sallallaahu'alaihi wa sallam nirekin zegoen Eid al-Adhako arratsaldetik». Esan zuen; 'Dagoeneko nirekin dago'. Esan zuen; «Garai hartan Wahabek eta Abu Umayah familiako gizon batek bata jantzita ezagutu ninduten». Esan zuen; 'Rasulullah sallallaahu'alaihi wa sallam-ek galdetu zion Wahabi: 'O Abu Abdullah, presaka atera al zara?' erantzun zuen; 'Ez, Ala-ren arabera, Ala-ren Mezularia!' orduan esan zuen: «Kendu bata!». esan zuen; «Orduan berak eta bere lagunak bata kendu zioten burutik. Orduan esan zuten; 'Zergatik, o Allahren mezularia? 'erantzun zuen; «Hain zuzen ere, hau da sorospena emango dizuten eguna. Erromeria bota badezu, orduan legez egin zaizu, hau da, emaztea izan ezik, debekatuta daukazun guztia. "Arratsaldean ez baduzu Tawaf-a egin Kaaba-n, berriro debekatuko zaizu, Jumrah-a bota aurretik zure egoera zen bezala, Tawaf-a egin arte". [Muhammad] esan zuen; esan zuen [Ubu Ubaiddah]; esan zidan [Ummu Qais, Mihshanen alaba] eta haien bizilaguna zela esan zuen; 'Ukasyah bin Mihshan nire albotik atera zen behin Eid al-Adha jaiegunetan arropa jantzita zeuden Asad tribuko pertsona batzuengana. Orduan nigana itzuli ziren Isha' otoitzaren garaian, beren soinekoak eskuetan zeudela, haiek eraman zituzten'. Esan zuen; «Esan nuen; "Zer egin zuen Ukasyah-k, arropa jantzita atera zinela, baina itzuli zinenean zure jantziak jada eskuetan zeudela, eraman zenituzten?" Esan zuen; Umm Qais-en berri eman digu; «Hau da lasaitasuna eman genion eguna. Epaimahaiaren erromeria bota dugunean, debekatuta dagoen guztia emakumezkoentzat izan ezik zilegi da, Kaaba-n Tawaf egitea barne. Arratsaldean Tawaf egin ez badiogu, debekatuta daukagu, epaimahaia bota baino lehen gure egoera bezala, Tawaf egin arte, eta ez dugu Tawaf egin, beraz, ikusten duzun moduan jantziak ditugu'.