حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ عُرْوَةَ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الطُّفَيْلِ عَنْ رُمَيْثَةَ أُمِّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَلَّمَنِي صَوَاحِبِي أَنْ أُكَلِّمَ رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يَأْمُرَ النَّاسَ فَيُهْدُونَ لَهُ حَيْثُ كَانَ فَإِنَّهُمْ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدِيَّتِهِ يَوْمَ عَائِشَةَ وَإِنَّا نُحِبُّ الْخَيْرَ كَمَا تُحِبُّهُ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ صَوَاحِبِي كَلَّمْنَنِي أَنْ أُكَلِّمَكَ لِتَأْمُرَ النَّاسَ أَنْ يُهْدُوا لَكَ حَيْثُ كُنْتَ فَإِنَّ النَّاسَ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ وَإِنَّمَا نُحِبُّ الْخَيْرَ كَمَا تُحِبُّ عَائِشَةُ قَالَتْ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُرَاجِعْنِي فَجَاءَنِي صَوَاحِبِي فَأَخْبَرْتُهُنَّ أَنَّهُ لَمْ يُكَلِّمْنِي فَقُلْنَ لَا تَدَعِيهِ وَمَا هَذَا حِينَ تَدَعِينَهُ قَالَتْ ثُمَّ دَارَ فَكَلَّمْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ صَوَاحِبِي قَدْ أَمَرْنَنِي أَنْ أُكَلِّمَكَ تَأْمُرُ النَّاسَ فَلْيُهْدُوا لَكَ حَيْثُ كُنْتَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ تِلْكَ الْمَقَالَةِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلُّ ذَلِكَ يَسْكُتُ عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا أُمَّ سَلَمَةَ لَا تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا نَزَلَ عَلَيَّ الْوَحْيُ وَأَنَا فِي بَيْتِ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِي غَيْرَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَسُوءَكَ فِي عَائِشَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أُخْتِهِ رُمَيْثَةَ ابْنَةِ الْحَارِثِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ نِسَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَ لَهَا إِنَّ النَّاسَ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Esan zigun [Abu Usamah] esan zuen; berri eman digu [Hisyam, hots, Ibn Urwah] [Auf bin Al Harith bin Aththufail] [Rumaitsah Umm Abdullah bin Muhammad bin Abi Atiq] [Ummu Salamah, sallallaahu'alaihi wa sallam Profetaren emaztea] bekatatik; «Nire lagunek esan zidaten Rasulullah sallallaahu'alaihi wa sallam esan behar nuela jendeari opariak emateko agintzeko gertatu den bezala. Aisiaren ezkontza egunean opariak eman zizkioten eta. Izan ere, ontasuna maite dugu zuk Aisyah' maite duzun bezala. Esan zuen; 'Profeta sallallaahu'alaihi wa sallam isildu zen eta ez zituen nire hitzak erantzun'. Orduan nire lagunak etorri zitzaizkidan eta esan nien ez zuela erantzun nion». Esan zuten; 'Ez utzi hura, hauxe gertatzen da hura uzten baduzu'. Bekrata da; «Etxera itzuli zenean, esan nion. esan nuen; «Hain zuzen ere, nire lagunek agindu didate esateko agindua ematen diozula jendeari jasotakoak bezalako opariak emateko». Hori esan zion bizpahiru aldiz. Hala ere, sallallaahu'alaihi wa sallam profetak isilik jarraitzen zuen hari buruz. Orduan esan zuen: 'O Umm Salamah, ez iezadazu minik egin Aisyah aldera, izan ere, Allahren arabera, ez zitzaidan errebelaziorik bidali nire emazte baten etxean nengoela Aisyah izan ezik'. Esan zuen; «Alarengan bilatzen dut min hartu badizut, Aisyah». Esan digunez [Affan] esan digu [Hammad bin Salamah] esan zuen; esan digu [Hisyam bin Urwah] [Auf bin Al Harith] [Bere anaia, Rumaitsah bint Al Harith] [Ummu Salamah] Profeta sallallaahu'alaihi wa sallam-en emazteak esan ziola jendeak bere opariak ematen zituela'. Gero haditharen esanahia adierazi zuen.