इमाम अहमद : 25304

حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ عُرْوَةَ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الطُّفَيْلِ عَنْ رُمَيْثَةَ أُمِّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَلَّمَنِي صَوَاحِبِي أَنْ أُكَلِّمَ رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يَأْمُرَ النَّاسَ فَيُهْدُونَ لَهُ حَيْثُ كَانَ فَإِنَّهُمْ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدِيَّتِهِ يَوْمَ عَائِشَةَ وَإِنَّا نُحِبُّ الْخَيْرَ كَمَا تُحِبُّهُ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ صَوَاحِبِي كَلَّمْنَنِي أَنْ أُكَلِّمَكَ لِتَأْمُرَ النَّاسَ أَنْ يُهْدُوا لَكَ حَيْثُ كُنْتَ فَإِنَّ النَّاسَ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ وَإِنَّمَا نُحِبُّ الْخَيْرَ كَمَا تُحِبُّ عَائِشَةُ قَالَتْ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُرَاجِعْنِي فَجَاءَنِي صَوَاحِبِي فَأَخْبَرْتُهُنَّ أَنَّهُ لَمْ يُكَلِّمْنِي فَقُلْنَ لَا تَدَعِيهِ وَمَا هَذَا حِينَ تَدَعِينَهُ قَالَتْ ثُمَّ دَارَ فَكَلَّمْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ صَوَاحِبِي قَدْ أَمَرْنَنِي أَنْ أُكَلِّمَكَ تَأْمُرُ النَّاسَ فَلْيُهْدُوا لَكَ حَيْثُ كُنْتَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ تِلْكَ الْمَقَالَةِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلُّ ذَلِكَ يَسْكُتُ عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا أُمَّ سَلَمَةَ لَا تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا نَزَلَ عَلَيَّ الْوَحْيُ وَأَنَا فِي بَيْتِ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِي غَيْرَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَسُوءَكَ فِي عَائِشَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أُخْتِهِ رُمَيْثَةَ ابْنَةِ الْحَارِثِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ نِسَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَ لَهَا إِنَّ النَّاسَ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

आम्हाला [अब्दुल्ला बिन नुमैर] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [अब्दुल मलिक, म्हणजेच इब्न अबी सुलैमान] यांनी [अथा बिन अबी रबाह] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: [कोणीतरी] ज्याने [उम्मु सलामा] कडून ऐकले होते, त्याने मला सांगितले की जेव्हा पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, त्यांच्या घरात होते, फatimah सूप असलेला एक पात्र घेऊन आल्या आणि त्याला भेटल्या; त्याने तिला म्हटले: 'तुझ्या पतीला आणि तुमच्या दोन मुलांना बोलाव,' म्हणून अली हसन आणि हुसेन यांच्यासह आले; ते आत आले आणि बसले, मग सूप खाऊ लागले, तेव्हा तो त्याच्या दुकानातील पलंगावर होता, ज्याखाली खैबरचे एक वस्त्र पसरलेले होते. त्याने सांगितले: 'जेव्हा मी खोलीत नमाज पढत होतो, अल्लाहे खालील आयत नाजिल केली: 'इन्नामा युरिदल्लाहु अन्कुमुर रिजसा अहलल बैति वा युतहरिकुम तथ्हरान' (निःसंशयपणे अल्लाहे तुमच्यावरून, हे घरवाले, अशुद्धता दूर करायची आणि तुम्हाला पूर्णपणे पवित्र करायचे आहे).' त्यांनी सांगितले: "मग त्यांनी उरलेले वस्त्र घेतले आणि त्याने त्यांना झाकले, नंतर त्यांनी आपला हात वर करून आकाशाकडे निर्देश करून म्हटले: 'अल्लाहुम्मा हाऊला अह्ली बैति व खशयत्य फझिब् अन्हुमुर रिज्सा व तह्हिरहुम् तह्थिरा (अरे अल्लाह, हे माझे कुटुंब आणि माझे वारस आहेत, त्यामुळे त्यांच्या पापं दूर कर आणि त्यांना पूर्णपणे पवित्र कर). मग मी माझा डोकं घरात घातलं आणि विचारलं, 'अरे अल्लाहचे प्रेषित, मी तुमच्यासोबत आहे का?' त्यांनी उत्तर दिलं, 'नक्कीच, तुम्ही चांगुलपणाकडे जात आहात, नक्कीच, तुम्ही चांगुलपणाकडे जात आहात.' [अब्दुल मलिक] म्हणाले; [अबू लायला] यांनी मला सांगितले; [उम्मु सलामा] कडून, अथो यांच्या हदीसप्रमाणेच, [अब्दुल् मलिक] म्हणाले; [दाऊद बिन अबी औफ अबू हज्जाफ] यांनी मला सांगितले; [शहर बिन हुशाब] कडून [उम्मु सलामा] कडून, तसंच.