Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 24579

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ جَاءَهُ بِلَالٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ قَالَ الْأَعْمَشُ رَقِيقٌ وَمَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلَا يَسْتَطِيعُ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَمَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلَا يَسْتَطِيعُ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ فَأَرْسَلْنَا إِلَى أَبِي فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ تَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِ فَلَمَّا أَحَسَّ بِهِ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ مَكَانَكَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَأْتَمُّ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَأْتَمُّونَ بِأَبِي بَكْرٍ

اسان کي [واقع] ٻڌايو آهي، هن چيو آهي؛ اسان کي [العماسي] ابراهيم کان [الاسود کان] عيسيه کان روايت ڪئي آهي ته: جڏهن رسول الله ﷺ بيمار هئا جنهن جي ڪري انهن جو انتقال ٿيو، بلال انهن وٽ نماز جي اذان ڏيڻ لاءِ آيا، انهن چيو: 'ابوبڪر کي حڪم ڏيو ته ماڻهن سان گڏ نماز پڙهي.' اسان چيو: 'يا رسول الله! بيشڪ ابو بڪر هڪ اهڙو ماڻهو هو جنهن تي آساني سان رحم ڪيو ويندو هو'. اماسي بيان ڪيو آهي؛ 'اهو هڪ اهڙو ماڻهو آهي جيڪو آساني سان روئي ٿو، جڏهن به هو توهان جي جاءِ تي بيٺو ته ضرور روئيندو ۽ هو نه ڪري سگهندو. توهان عمر کي ڪيئن حڪم ڏيو'. هن چيو: 'ابوبڪر کي امام بڻجڻ جو حڪم ڏيو'. اسان چيو: 'اي عائشه! حقيقت ۾، ابو بڪر اهڙو ماڻهو هو جيڪو آساني سان روئي ٿو، جڏهن به هو توهان جي جاءِ تي بيٺو ته ضرور روئي ٿو ته هو نه ڪري سگهيو. جيڪڏهن توهان عمر کي حڪم ڏيو ته هن سان گڏ نماز پڙهي.' هن چيو: 'ابوبڪر کي حڪم ڏيو ته ماڻهن سان گڏ نماز پڙهي. واقعي توهان يوسف جي دوستن وانگر آهيو.' پوءِ هن مون کي منهنجي پيءُ ڏانهن موڪليو ته جيئن هو ماڻهن سان گڏ نماز پڙهي سگهي. پوءِ رسول الله ﷺ پاڻ کي ٿورو هلڪو محسوس ڪيو، پاڻ پنهنجن ٻنهي پيرن تي قدم رکيو ۽ ٻئي زمين تي ڇڪي ويا. جڏهن ابو بڪر کي خبر پئي ته هن پنهنجي نماز ڪجهه حد تائين روڪي ڇڏي. پوءِ رسول الله ﷺ ان کي اشارو ڪيو ته جتي تون هئين اتي خاموش رهين. پوءِ رسول الله ﷺ آيا جيستائين هو ابو بڪر جي ڀرسان ويٺو. ابو بڪر نبي ﷺ جي پٺيان ويو ۽ ماڻهو ابو بڪر جي پٺيان ويا.