Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Tirmidzi : 3605

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ مَقَامَكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَأْمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ مَقَامَكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَأْمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبَاتُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَسَالِمِ بْنِ عُبَيْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ

اسان کي اسحاق بن موسيٰ الانصاري ٻڌايو آهي ته اسان کي معن ٻڌايو آهي ته اسان کي مالڪ بن انس ٻڌايو آهي ته هشام بن عروه پنهنجي پيءُ عائشه کان ته رسول الله ﷺ فرمايو ته: 'ابوبڪر کي چئو ته ماڻهن سان گڏ نماز جو امام ٿئي. پوءِ عائشه چيو ته: 'يا رسول الله ﷺ بيشڪ جيڪڏهن ابوبڪر ماڻهن جي امامت ڪري ها ته اهي سندس روئڻ جي ڪري سندس ڳالهيون نه ٻڌن ها، تنهن ڪري عمر کي حڪم ڏيو ته ماڻهن جي امامت ڪري.' رسول الله ﷺ فرمايو ته: 'ابوبڪر کي چئو ته ماڻهن جي امامت ڪري'. عائشه چيو ته: 'مون حفشه کي چيو ته: 'انهن کي چئو ته جيڪڏهن ابوبڪر ماڻهن جي امامت ڪري ها ته اهي سندس روئڻ جي ڪري کيس نه ٻڌن ها، تنهن ڪري عمر کي حڪم ڏيو ته ماڻهن جي امامت ڪري.' پوءِ حفشه ائين ڪيو، پر رسول الله ﷺ فرمايو ته؛ ' 'بيشڪ، توهان يوسف جي دوستن وانگر آهيو، ابو بڪر کي حڪم ڏيو ته ماڻهن جي امامت ڪري'. پوءِ حفشه عائشه کي چيو؛ 'واقعي مون کي توهان کان ذرو به احسان نه مليو'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'هي حديث حسن صحيح آهي، ۽ هن باب ۾ عبدالله بن مسعود، ابو موسيٰ، ابن عباس، سليم بن عبيدالله ۽ عبدالله بن زمعة کان به روايتون آهن.'