Pemberian bendera Perang Khaibar kepada Ali bin Abi Thalib yang mencintai Allah dan Rasul-Nya
इमाम अहमद : 21953
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَرَوْحٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ مَيْمُونٍ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ رَوْحٌ الْكُرْدِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ بُرَيْدَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِصْنِ أَهْلِ خَيْبَرَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللِّوَاءَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَنَهَضَ مَعَهُ مَنْ نَهَضَ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَلَقُوا أَهْلَ خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأُعْطِيَنَّ اللِّوَاءَ غَدًا رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ دَعَا عَلِيًّا وَهُوَ أَرْمَدُ فَتَفَلَ فِي عَيْنَيْهِ وَأَعْطَاهُ اللِّوَاءَ وَنَهَضَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَقِيَ أَهْلَ خَيْبَرَ وَإِذَا مَرْحَبٌ يَرْتَجِزُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَهُوَ يَقُولُ لَقَدْ عَلِمَتْ خَيْبَرُ أَنِّي مَرْحَبُ شَاكِي السِّلَاحِ بَطَلٌ مُجَرَّبُ أَطْعَنُ أَحْيَانًا وَحِينًا أَضْرِبُ إِذَا اللُّيُوثُ أَقْبَلَتْ تَلَهَّبُ قَالَ فَاخْتَلَفَ هُوَ وَعَلِيٌّ ضَرْبَتَيْنِ فَضَرَبَهُ عَلَى هَامَتِهِ حَتَّى عَضَّ السَّيْفُ مِنْهَا بِأَضْرَاسِهِ وَسَمِعَ أَهْلُ الْعَسْكَرِ صَوْتَ ضَرْبَتِهِ قَالَ وَمَا تَتَامَّ آخِرُ النَّاسِ مَعَ عَلِيٍّ حَتَّى فُتِحَ لَهُ وَلَهُمْ
हे आम्हाला [मुहम्मद बिन जाफर] आणि [रौह अल-मअना] यांनी सांगितले, दोघांनीही म्हटले: हे आम्हाला [औफ] यांनी [मैमून अबू अब्दुल्लाह] कडून – रौह अल-कुर्दी म्हणाले – [अब्दुल्लाह बिन बुरायदा] कडून त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) खैबरच्या लोकांच्या किल्ल्यावर ताबा मिळवला, त्याने ध्वज 'उमर बिन अल-खत्ताब' यांना दिला; मग त्याच्यासोबतचे मुसलमान उठले, ते खैबरच्या लोकांना सामोरे गेले, आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "उद्या मी ध्वज त्याला देईन जो अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबरावर प्रेम करतो आणि ज्यावर अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबराचे प्रेम आहे." दुसऱ्या दिवशी त्यांनी 'अली' यांना बोलावले, आणि ते डोळ्याच्या आजाराने त्रस्त होते. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या डोळ्यात थुंकले आणि नंतर त्याला ध्वज दिला. त्याच्या सोबतचे लोक उठले आणि खैबरच्या लोकांना सामोरे गेले; तेव्हा मारहब त्यांच्या समोर कविता म्हणत होता: 'खैबरचे लोक जाणोत की मी मारहब आहे, शस्त्रांमध्ये निपुण, अनुभवी योद्धा; कधी मी घाव करतो, कधी मी चिरतो.' शेवटी सिंह गर्जना करत आले. बुरायदा पुढे सांगतो: तो मागे सरकला, मग अलीने त्याच्या डोक्यावर दोनदा वार केली, तोपर्यंत तलवार त्याला कापून टाकली; सैनिकांनी त्या घायांचा आवाज ऐकला. बुरायदा म्हणाला: मागील रक्षक अजून अलीला भेटले नव्हते, तेव्हाच त्याला आणि त्यांना विजय प्राप्त झाला.