Ibumu, ibumu, ibumu, kemudian ayahmu
Imam Ahmad : 19175
حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ أُمَّكَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أَبَاكَ ثُمَّ الْأَقْرَبَ فَالْأَقْرَبَ
Ti tene na [Yazid], ti tene na [Bahz bin Hakim bin Mu’awiyah] ti [babâ ti lo] ti [babâ ti lo] lo tene; Mbi hunda; ‘O Watokua ti Allah, a lingbi mbi sala kusala na zo wa?’. Lo kiri tënë: ‘Mama ti mo’. Lo kiri lo hunda; ‘Tongaso, zo wa la?’ Lo kiri tënë: ‘Mama ti mo’. Lo kiri lo hunda; ‘Tongaso, zo wa la?’. Lo kiri tënë, lo tene: ‘Mama ti mo’. Lo kiri lo hunda; ‘Tongaso, zo wa la?’. Lo kiri tënë: ‘Babâ ti mo, na pekoni fami ti mo so ayeke nduru na mo mingi’.