Hukum tentang memakan hasil buruan anjing terlatih dan panah yang dilepaskan dengan menyebut nama Allah

इमाम अहमद : 18582

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَن هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُرْسِلُ كَلْبِي الْمُكَلَّبَ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُكَلَّبَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَأَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ وَإِنْ قَتَلَ مَا لَمْ يُشَارِكْهُ كَلْبٌ غَيْرُهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ قَالَ مَا خَزَقَ فَكُلْ وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ فَلَا تَأْكُلْ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

हे आम्हाला [मुआम्मल] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [सुफ्यान] यांनी [अल-अमासी] यांच्याकडून, त्यांनी [इब्राहीम] यांच्याकडून, त्यांनी [हम्माम इब्न हारिथ] यांच्याकडून, त्यांनी [आदी इब्न हतीम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी विचारले, "अल्लाहचे प्रेषित, मी माझा प्रशिक्षित शिकारी कुत्रा कसा सोडू?" त्यांनी सांगितले: "जर तुम्ही तुमचा प्रशिक्षित कुत्रा सोडला आणि तुम्ही अल्लाह, सर्वोच्च आणि गौरवशाली, यांचे नाव घेतले असेल, आणि तो तुमच्यासाठी शिकार पकडतो, तर ते खा." मी विचारले, "जरी ते प्राणी मारले तरी?" त्यांनी उत्तर दिले: "जरी ते प्राणी मारले तरी, फक्त तेव्हाच जेव्हा त्याच्यासोबत दुसरा कुत्रा नसेल." मी पुन्हा विचारले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, जर मी अल-मि'रादल (भालेने लागलेला शिकार, परंतु ज्या भागाने लक्ष्य लागले ते धारदार टोक किंवा मऊ टोक नाही) यावर फेकले तर काय?" त्याने सांगितले: "जर प्राणी भालेच्या तोंडाने मारला गेला असेल, तर तो खा. पण जर तो भालेच्या इतर भागाने मारला गेला असेल आणि मरेल, तर तो खाऊ नको." आम्हाला [अब्दुल्ला बिन अल-वलीद] यांनी सांगितले. आम्हाला [सुफ्यान] यांनी [मन्सूर] यांच्याकडून, [इब्राहीम] यांच्याकडून, [हम्माम] यांच्याकडून, [आदी बिन हतीम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी म्हटले, "अरे अल्लाहचे प्रेषित." तर त्यांनी त्याचा अर्थ स्पष्ट केला.