Hukum tentang memakan hasil buruan anjing terlatih dan panah yang dilepaskan dengan menyebut nama Allah

इमाम अहमद : 17071

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبْ لِي بِأَرْضِ كَذَا وَكَذَا بِأَرْضِ الشَّامِ لَمْ يَظْهَرْ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَئِذٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تَسْمَعُونَ إِلَى مَا يَقُولُ هَذَا فَقَالَ أَبُو ثَعْلَبَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَظْهَرُنَّ عَلَيْهَا قَالَ فَكَتَبَ لَهُ بِهَا قَالَ قُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا أَرْضُ صَيْدٍ فَأُرْسِلُ كَلْبِيَ الْمُكَلَّبَ وَكَلْبِيَ الَّذِي لَيْسَ بِمُكَلَّبٍ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُكَلَّبَ وَسَمَّيْتَ فَكُلْ مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ كَلْبُكَ الْمُكَلَّبُ وَإِنْ قَتَلَ وَإِنْ أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الَّذِي لَيْسَ بِمُكَلَّبٍ فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ فَكُلْ وَكُلْ مَا رَدَّ عَلَيْكَ سَهْمُكَ وَإِنْ قَتَلَ وَسَمِّ اللَّهَ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا أَرْضُ أَهْلِ كِتَابٍ وَإِنَّهُمْ يَأْكُلُونَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَيَشْرَبُونَ الْخَمْرَ فَكَيْفَ أَصْنَعُ بِآنِيَتِهِمْ وَقُدُورِهِمْ قَالَ إِنْ لَمْ تَجِدُوا غَيْرَهَا فَارْحَضُوهَا وَاطْبُخُوا فِيهَا وَاشْرَبُوا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَحِلُّ لَنَا مِمَّا يُحَرَّمُ عَلَيْنَا قَالَ لَا تَأْكُلُوا لُحُومَ الْحُمُرِ الْإِنْسِيَّةِ وَلَا كُلَّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ

आमच्यापर्यंत हे [अब्दुर्रज़्ज़ाक] यांनी सांगितले आम्हाला [मअमर] यांनी [अय्यूब] यांच्याकडून, [अबू किलाबाह] यांच्याकडून, [अबू त्सालाबाह अल-खुशयानी] यांच्याकडून सांगितले की, "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेलो आणि म्हणालो, 'ऐ अल्लाहचे प्रेषित, मला सिरियातील अशा आणि अशा जागेबाबत एक निर्णयपत्र लिहून द्या.' म्हणजेच, अशी जागा ज्याबद्दल पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना अद्याप निश्चितता नव्हती (तिच्या स्थानाबाबत). तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: "तुम्ही हा माणूस काय म्हणतोय ते ऐकले नाही का?" अबू त्सा'लाबा म्हणाले, "ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे त्या अल्लाहच्या शपथाने, तो प्रदेश स्पष्ट होईल." मग त्यांनी त्यासाठी तो जागा निश्चित केला. अबू त्सालाबा म्हणाले, "मग मी म्हणालो, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, आमचा प्रदेश शिकारीसाठी चांगला आहे; मी सहसा माझे कुत्रे सोडतो, प्रशिक्षित असोत किंवा अनप्रशिक्षित.'" ते म्हणाले: "जर तुम्ही तुमचा प्रशिक्षित कुत्रा अल्लाहचे नाव घेऊन सोडला, तर त्याने पकडलेल्या प्राण्याचे मांस खा, जरी कुत्र्याने ते प्राणी मारले असले तरीही. आणि जर तुम्ही तुमचा अप्रशिक्षित कुत्रा सोडला आणि तुम्ही त्याला जिवंत पकडू शकलात, तर ते खा. आणि तुमच्या बाणाने मारलेली शिकार जरी ती मरण पावली असली तरीही खा, परंतु अल्लाहचे नाव घ्या." अबू त्सालाबाह म्हणाले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, आमच्या प्रदेशात 'किताबधारी' लोक आहेत; ते डुकराचे मांस खातात आणि मद्य पितात. त्यांच्या भांड्यांविषयी आम्ही काय करावे?" त्यांनी स्पष्ट केले: "जर तुम्हाला त्या भांड्यांशिवाय काहीही उपलब्ध नसेल, तर ती धुवा, त्यात शिजवा आणि त्यातून प्या." अबू त्सा'लाबा म्हणाले, "मी पुन्हा विचारले, 'ऐ अल्लाहचे प्रेषित, पूर्वी आम्हाला निषिद्ध केलेल्या गोष्टींपैकी आमच्यासाठी काय काय वैध करण्यात आले आहे?'" त्यांनी उत्तर दिले: "पालतू गाढवाचे मांस खाऊ नका, तसेच दात असलेले कोणतेही जंगली प्राणीही खाऊ नका."