Al Kabir

इमाम अहमद : 18572

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ سِمَاكَ بْنَ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبَّادَ بْنَ حُبَيْشٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ جَاءَتْ خَيْلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ رُسُلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِعَقْرَبٍ فَأَخَذُوا عَمَّتِي وَنَاسًا قَالَ فَلَمَّا أَتَوْا بِهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَصَفُّوا لَهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَأَى الْوَافِدُ وَانْقَطَعَ الْوَلَدُ وَأَنَا عَجُوزٌ كَبِيرَةٌ مَا بِي مِنْ خِدْمَةٍ فَمُنَّ عَلَيَّ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْكَ قَالَ مَنْ وَافِدُكِ قَالَتْ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ الَّذِي فَرَّ مِنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَتْ فَمَنَّ عَلَيَّ قَالَتْ فَلَمَّا رَجَعَ وَرَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ نَرَى أَنَّهُ عَلِىٌّ قَالَ سَلِيهِ حِمْلَانًا قَالَ فَسَأَلَتْهُ فَأَمَرَ لَهَا قَالَتْ فَأَتَتْنِي فَقَالَتْ لَقَدْ فَعَلْتَ فَعْلَةً مَا كَانَ أَبُوكَ يَفْعَلُهَا قَالَتْ ائْتِهِ رَاغِبًا أَوْ رَاهِبًا فَقَدْ أَتَاهُ فُلَانٌ فَأَصَابَ مِنْهُ وَأَتَاهُ فُلَانٌ فَأَصَابَ مِنْهُ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِذَا عِنْدَهُ امْرَأَةٌ وَصِبْيَانٌ أَوْ صَبِيٌّ فَذَكَرَ قُرْبَهُمْ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَيْسَ مُلْكُ كِسْرَى وَلَا قَيْصَرَ فَقَالَ لَهُ يَا عَدِيُّ بْنَ حَاتِمٍ مَا أَفَرَّكَ أَنْ يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَهَلْ مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ مَا أَفَرَّكَ أَنْ يُقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَهَلْ شَيْءٌ هُوَ أَكْبَرُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَأَسْلَمْتُ فَرَأَيْتُ وَجْهَهُ اسْتَبْشَرَ وَقَالَ إِنَّ الْمَغْضُوبَ عَلَيْهِمْ الْيَهُودُ وَ الضَّالِّينَ النَّصَارَي ثُمَّ سَأَلُوهُ فَحَمِدَ اللَّهَ تَعَالَى وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَلَكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ أَنْ تَرْضَخُوا مِنْ الْفَضْلِ ارْتَضَخَ امْرُؤٌ بِصَاعٍ بِبَعْضِ صَاعٍ بِقَبْضَةٍ بِبَعْضِ قَبْضَةٍ قَالَ شُعْبَةُ وَأَكْثَرُ عِلْمِي أَنَّهُ قَالَ بِتَمْرَةٍ بِشِقِّ تَمْرَةٍ إِنَّ أَحَدَكُمْ لَاقِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَقَائِلٌ مَا أَقُولُ أَلَمْ أَجْعَلْكَ سَمِيعًا بَصِيرًا أَلَمْ أَجْعَلْ لَكَ مَالًا وَوَلَدًا فَمَاذَا قَدَّمْتَ فَيَنْظُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ فَلَا يَجِدُ شَيْئًا فَمَا يَتَّقِي النَّارَ إِلَّا بِوَجْهِهِ فَاتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوهُ فَبِكَلِمَةٍ لَيِّنَةٍ إِنِّي لَا أَخْشَى عَلَيْكُمْ الْفَاقَةَ لَيَنْصُرَنَّكُمْ اللَّهُ تَعَالَى وَلَيُعْطِيَنَّكُمْ أَوْ لَيَفْتَحَنَّ لَكُمْ حَتَّى تَسِيرَ الظَّعِينَةُ بَيْنَ الْحِيرَةِ ويَثْرِبَ أَوْ أَكْثَرَ مَا تَخَافُ السَّرَقَ عَلَى ظَعِينَتِهَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ثَنَاهُ شُعْبَةُ مَا لَا أُحْصِيهِ وَقَرَأْتُهُ عَلَيْهِ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन जा'फर] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [शु'बाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी [सिमक बिन हारब] यांना म्हणताना ऐकले: मी [अब्बाद बिन खुबैस] यांना [आदी बिन हतीम] यांच्याकडून सांगताना ऐकले, ज्यांनी म्हटले: एकदा अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची घोडेस्वारी—किंवा त्यांनी म्हटले: अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे दूत—जेव्हा मी 'अकराब'मध्ये होतो, तेव्हा ते आले. त्यांनी माझी काकू आणि इतर अनेक जण कैद केले. जेव्हा त्यांनी (मुस्लिम घोडेस्वारांनी) कैद्यांना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे आणले, तेव्हा त्यांना त्यांच्या समोर रांगेत उभे केले. मी म्हटले, "हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, आमचे दूत खूप दूर गेले आहेत, मुले त्यांच्या कुटुंबांपासून विभक्त झाली आहेत, आणि मी एक दुर्बल वृद्ध स्त्री आहे. मी कोणालाही उपयुक्त नाही. माझ्यावर दया करा, अल्लाह तुमच्यावर दया करो." त्याने विचारले: "तुमचा प्रेषित कोण आहे?" त्या महिलेने उत्तर दिले, "अदी बिन हतीम." त्याने म्हटले: "जो अल्लाह आणि त्याच्या प्रेषिताकडून पळून गेला आहे?" त्या महिलेने म्हटले, "माझ्यावर दया करा." जेव्हा एक माणूस तिच्याकडे परत आला—आम्ही पाहिले की तो माणूस अली होता—त्याने सांगितले, 'त्याच्याकडे अन्नपाणी मागा.' (अदी बिन हतीम) म्हणाले; मग त्या महिलेने त्याच्याकडे मागितले, आणि त्याने तिला काही देण्याचा आदेश दिला. मग ती महिला माझ्याकडे आली आणि म्हणाली, 'तुम्ही असे काही केले आहे जे तुमच्या वडिलांनी कधीच केले नव्हते. त्याच्याकडे जा, मग तुम्हाला तो आवडतो की नाही.' आणि खरंच, तसा-तसा येऊन त्याचा वाटा घेतला. आणि तसा-तसाही येऊन त्याचा वाटा घेतला." (आदी म्हणाले); शेवटी, मी त्याच्याकडे गेलो आणि त्याच्या बाजूला एक स्त्री आणि लहान मुले पाहिले. त्याने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याशी त्यांचे निकटचे संबंध असल्याचे सांगितले, आणि शेवटी मला कळले की त्याचे व्यक्तिमत्व राजा खुसरो किंवा सम्राटासारखे नव्हते. मग त्याने त्याला विचारले: 'अदी बिन हतीम, अल्लाहव्यतिरिक्त इतर कोणताही पूजनीय देव नाही असे जाहीर करण्यास तुला काय अडचण आहे? अल्लाहव्यतिरिक्त इतर कोणताही देव आहे का?' तुम्हाला 'अल्लाहु अकबर (अल्लाह सर्वात महान आहे)' असे म्हणायला का संकोच होतो? सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाहपेक्षा काहीतरी मोठे आहे का?' शेवटी, (आदी बिन हातीम) म्हणाले; मग मी इस्लाम स्वीकारला. आणि मी त्यांचे चेहरा आनंदाने भरलेले पाहिले. मग त्याने म्हटले: "खरोखरच, ज्यांना शाप दिला गेला आहे ते यहुदी आहेत, आणि जे मार्गभ्रष्ट झाले आहेत ते ख्रिश्चन आहेत." त्याच्या आजूबाजूला असलेल्या लोकांनी त्याला काही मागितले. मग त्याने अल्लाहची स्तुती केली आणि त्याची प्रशंसा केली. त्यानंतर त्याने म्हटले: 'अरे लोकांनो, तुम्ही तुमच्याकडे असलेल्या संपत्तीच्या अधिकार्‍यातील देणगी द्या.' ज्याच्याकडे एक शा' असेल त्याने अर्धा शा' द्यावा, आणि ज्याच्याकडे एक मुटभर असेल त्याने अर्धा मुटभर द्यावा; – शु'बाह म्हणाले: माझ्या माहितीनुसार, त्यांनी सांगितले – (अगदी) ज्याच्याकडे एकच खजूर असेल त्याने अर्धा खजूर द्यावा. खऱ्या अर्थाने, तुमच्यापैकी प्रत्येकजण अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि सर्वोच्च यांना भेटेल, आणि तो विचारेल, 'मी तुला ऐकण्याची आणि पाहण्याची क्षमता दिली नाही का? मी तुला संपत्ती आणि मुले दिली नाहीत का? मग तू काय अर्पण केले आहेस?' तो त्याच्या पुढे, मागे, उजवीकडे आणि डावीकडे पाहील, परंतु त्याला काहीच सापडणार नाही. आणि त्याची प्रसन्नता मिळवण्यासाठी केलेल्या कर्मांशिवाय इतर काहीही नरकाच्या आगीपासून रक्षण करू शकत नाही. म्हणून, अग्निपासून स्वतःला दूर ठेवा, जरी अर्ध्या खजूरानं का होईना. आणि जर ते शक्य नसेल, तर सौम्य शब्द बोला. 'खरोखर, मला तुम्हाला गरीबी येईल अशी भीती वाटत नाही; अल्लाह नक्कीच मदत करील आणि तुम्हाला पुरवठा करील, किंवा तो नक्कीच तुमच्यासाठी उपजीविकेचे मार्ग उघडेल, इतके की एक स्त्री हिरत आणि यात्रिब दरम्यान आपल्या सवारीवर प्रवास करेल—किंवा, जसे ग्रंथात म्हटले आहे—तुम्हाला सर्वात जास्त भीती वाटते ती म्हणजे तिच्या सवारीची चोरी.' मुहम्मद बिन जा'फर म्हणाले: शु'बाहने आम्हाला हे इतक्या वेळा सांगितले की त्याची मोजणीच हरवली, आणि मी ही हदीस त्याला वाचून दाखवली आहे.