Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

Imam Bukhari : 6885

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ

اسان کي [عبدالعزيز بن عبدالله] ٻڌايو آهي اسان کي [ابراهيم بن سعد] ٻڌايو آهي [ابن شهاب] کان [عثا بن يزيد الطيسي] کان [ابو هريره] صحابه ڪرام پڇيو ته، 'يا رسول الله، ڇا اسان قيامت جي ڏينهن پنهنجي رب کي ڏسنداسين؟' رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڇا توهان کي پوري رات چنڊ ڏسڻ ۾ ڏکيائي ٿئي ٿي؟' 'نه'، دوستن جواب ڏنو. رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻيهر پڇيو: 'ڇا توهان کي ڪڪر نه هجڻ تي سج ڏسڻ ۾ ڏکيائي ٿئي ٿي؟' صحابه ڪرام جواب ڏنو، 'نه، اي الله جا رسول'. نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'يقيناً توهان ان کي ڏسندا ۽ الله قيامت جي ڏينهن ماڻهن کي گڏ ڪندو ۽ چوندو: 'جيڪو ڪنهن شيءِ جي عبادت ڪري ٿو، ان کي ان جي پيروي ڪرڻ گهرجي جنهن جي هو عبادت ڪري ٿو'. تنهن ڪري جيڪو سج جي پوڄا ڪري ٿو، اهو سج جي پيروي ڪري ٿو، جيڪو چنڊ جي پوڄا ڪري ٿو، اهو چنڊ جي پيروي ڪري ٿو، جيڪو طاغوت جي پوڄا ڪري ٿو، اهو طاغوت جي پيروي ڪري ٿو، ۽ هن قوم مان جيڪي بچيا آهن اهي اهي ماڻهو آهن جيڪي انهن جي مدد ڪن ٿا يا منافق آهن - ابراهيم پنهنجي ادارتي جي يقين تي شڪ ڪري ٿو -. پوءِ الله انهن سان مليو ۽ چيو؛ 'مان توهان جو خدا آهيان'. پوءِ انهن جواب ڏنو، 'هي اسان جو گهر آهي ته جيئن اسان جو رب اسان وٽ آيو، جيڪڏهن اسان جو رب اسان سان مليو ته اسان ان کي سڃاڻون ها'. پوءِ الله انهن سان اهڙي صورت ۾ مليو جنهن کي اهي ڄاڻن ٿا، پوءِ الله چيو؛ 'مان توهان جو خدا آهيان'. پوءِ انهن چيو، 'تون واقعي اسان جو خدا آهين'. اهي به سندس پيروي ڪئي. پوءِ هڪ پيادل پل - هڪ پل - دوزخ جي ٻنهي ڪنارن جي وچ ۾ نصب ڪيو ويو ۽ مان ۽ منهنجا ماڻهو پهريان ان کي پار ڪرڻ وارا هئاسين. ان وقت رسولن کان سواءِ ڪنهن کي به ڳالهائڻ جي همت نه هئي، جڏهن ته رسولن جو ان وقت صرف اهو نعرو هو 'اللهم صلي الله عليه وسلم - اي الله، اسان کي بچايو. اي الله، اسان کي بچايو-'. جڏهن ته جهنم ۾ سعدان نالي ڪنڊيدار وڻ جي ڪنڊن وانگر لوهه جا ڪُنڊا آهن. ڇا توهان سعدان جي ڪنڊيدار وڻ کي نٿا ڄاڻو؟ اصحابن جواب ڏنو، 'ها، اي الله جا رسول.' نبي ڪريم ﷺ جاري رکيو؛ 'بيشڪ، وڻ سعدان جي ڪنڊيدار وڻ وانگر آهي، صرف الله کان سواءِ ڪو به ان جي حد کي نٿو ڄاڻي. وڻ هر ڪنهن کي انهن جي عملن جي حد جي مطابق اغوا ڪري ٿو، انهن مان ڪجهه پنهنجي باقي عملن سان بدبخت آهن يا انهن جي عملن سان پابند آهن، انهن مان ڪجهه تباهه ٿي ويا آهن، ڪجهه پنهنجي عملن سان دائمي آهن يا انهن جي عملن سان پابند آهن، انهن مان ڪجهه پار موڪليا ويا آهن. يا اهڙي لفظ سان جيئن-. پوءِ الله ظاهر ٿئي ٿو، جيستائين جڏهن الله پنهنجن بندن جي قسمت جو فيصلو ڪري چڪو آهي ۽ پنهنجي رحمت جي ڪري دوزخ جي رهاڪن کي ڪڍڻ چاهي ٿو، ته هو ملائڪن کي حڪم ڏئي ٿو ته جهنم جي رهاڪن کي ٻاهر ڪڍو جيڪي الله سان ڪنهن به شيءِ کي شريڪ نه ٿا ڪن، يعني اهي جيڪي اڃا تائين انهن تي رحم ڪرڻ چاهين ٿا، انهن مان جيڪي شاهدي ڏين ٿا ته الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، تنهن ڪري ملائڪ انهن کي دوزخ ۾ سجدي جي نشانن مان سڃاڻندا، ڇاڪاڻ ته دوزخ آدم جي اولاد کي سجدي جي نشانن کان سواءِ کائي ٿو. الله دوزخ کي سجدي جي نشانن کي کائڻ کان منع ڪيو آهي، تنهن ڪري اهي دوزخ مان سڙيل جسمن سان نڪرندا، پوءِ انهن تي زندگي جو پاڻي ڇِڙڪايو ويندو ته جيئن اهو ان جي هيٺان اُڀري جيئن درياءَ ۾ اناج اُڀرندو آهي، پوءِ الله پنهنجن بندن جو فيصلو ڪرڻ ختم ڪندو ۽ انهن ۾ هڪ ماڻهو رهندو جيڪو پنهنجو منهن دوزخ ڏانهن ڦيرائيندو، ۽ هو دوزخ جي رهاڪن مان آخري هوندو جيڪو جنت ۾ داخل ٿيندو، جيستائين هو دعا نه ڪري، 'اي رب! منهنجو منهن دوزخ کان ڦيراءِ، ڇاڪاڻ ته ان جي بوءِ مون کي پريشان ڪرڻ لاءِ ڪافي آهي ۽ ان جي شعلن مون کي ساڙي ڇڏيو آهي.' پوءِ هو الله کان جيڪو چاهيندو، پوءِ الله فرمائيندو؛ 'جيڪڏهن مان تنهنجي درخواست پوري ڪريان ته جيئن تون ٻيو ڪجهه نه گهرين!' هو جواب ڏيندو، 'نه، تنهنجي شان جي قسم سان، مان ٻيو ڪجهه به نه گهرندس.' ۽ سندس رب جيڪو به واعدو ۽ عهد چاهيندو اهو وٺندو ۽ پنهنجو منهن دوزخ کان ڦيرائيندو. پر پوءِ هو جنت ڏانهن منهن ڪندو ۽ ان جي خوبصورتي کي ڏسندو، پوءِ هو ڪجهه دير خاموش رهندو ۽ پڇندو، 'اي الله، مون کي جنت جي دروازي تي بيهاريو.' الله فرمائيندو؛ 'ڇا تو پنهنجو واعدو ۽ قسم نه کنيو آهي ته مون کان هميشه لاءِ ٻيو ڪجهه نه گهرندو سواءِ ان جي جيڪو مون ڏنو آهي. اي آدم جا پٽ، تو لاءِ خيانت ڪرڻ ڪيترو خوشيءَ جوڳو آهي.' پر ٻانهو پڇندو رهيو، 'اي منهنجا رب،' ۽ هو الله کان پڇندو رهيو جيستائين الله نه پڇيو؛ 'جيڪڏهن مان توکي اهو ڏيان جيڪو هاڻي گهران ٿو، ته ان کي ٻي درخواست سان ٻيهر نه گهر'. هن جواب ڏنو، 'نه، تنهنجي شان جي خاطر، مان توکان ٻي درخواست سان ٻيهر نه گهرندس'. پوءِ ان شخص پنهنجا واعدا ۽ قسم ڇڏي ڏنا ته جيئن الله کيس جنت جي دروازن تي پيش ڪري. پر جڏهن بندو جنت جي دروازي تي بيٺو، ته آسمان ان لاءِ کوليو ته جيئن هن زندگي جون خوشيون ۽ ان ۾ خوشيون ڏٺيون ته جيئن هو خاموش ٿي ويو جيئن الله تعاليٰ کيس خاموش رهڻ لاءِ چيو. پوءِ هن عرض ڪيو، 'اي منهنجا رب، مون کي جنت ۾ داخل ڪر، پوءِ الله تعاليٰ فرمايو، 'اي منهنجا رب، ڇا تو پنهنجو واعدو نه ڇڏيو آهي ته جيڪو مون ڏنو آهي ان کان سواءِ ٻيو ڪجهه نه گهرندو، اي آدم جا پٽ، تو ڪيتري جلدي خيانت ڪئي'. پوءِ بندو عرض ڪيو، 'اي منهنجا رب، مون کي پنهنجو سڀ کان بدبخت بندو نه بڻجڻ ڏيو،' بندو مسلسل دعا ڪندو رهيو جيستائين الله تعاليٰ کلندو رهيو. ۽ جيڪڏهن الله تعاليٰ ڪنهن ٻانهي تي کلندو آهي، ته الله تعاليٰ کيس چوندو آهي ته 'تون جنت ۾ داخل ٿي وڃ'. جڏهن بندو ان ۾ داخل ٿيندو آهي، ته الله تعاليٰ کيس چوندو آهي ته 'مهرباني ڪري خواب ڏس'. پوءِ بندو پنهنجي رب کان پڇيو ۽ خواب ڏٺا، جيستائين الله تعاليٰ کيس اهڙي طرح ياد ڏياريو جو جيستائين ٻانهي جو خواب پنهنجي عروج تي نه پهچي ويو، الله تعاليٰ کيس چيو ته 'اهو سڀ ڪجهه منهنجي لاءِ آهي، ۽ ان کان علاوه'. [عطا بن يزيد] چيو؛ ' [ابو سعيد الخضري] ابو هريره سان گڏ ڪنهن به حديث جو جواب نه ڏنو، تنهن ڪري جيڪڏهن ابو هريره بيان ڪري ها ته الله فرمايو آهي ته '۽ توهان لاءِ هڪ مثال'، ابو سعيد الخضري چيو '۽ ان سان گڏ ڏهه اهڙيون ڳالهيون' اي ابو هريره؟' ابو هريره چيو؛ 'مون کي ڪجهه به ياد ناهي سواءِ ان جي جيڪو هن چيو هو 'توهان لاءِ ۽ ان جهڙيون'. ابو سعيد الخضري ٻيهر چيو، 'مان گواهي ڏيان ٿو ته مون ان کي رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ياد ڪيو آهي، يعني '۽ توهان لاءِ ان جهڙا ڏهه'. ابو هريره چيو؛ 'اهو آخري وقت آهي جڏهن ڪو ماڻهو جنت ۾ داخل ٿيندو'.