حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ دِينَارٍ حَدَّثَنَا أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ بْنَ أَبِي ضِرَارٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي إِلَى الْإِسْلَامِ فَدَخَلْتُ فِيهِ وَأَقْرَرْتُ بِهِ فَدَعَانِي إِلَى الزَّكَاةِ فَأَقْرَرْتُ بِهَا وَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرْجِعُ إِلَى قَوْمِي فَأَدْعُوهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ فَمَنْ اسْتَجَابَ لِي جَمَعْتُ زَكَاتَهُ فَيُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا لِإِبَّانِ كَذَا وَكَذَا لِيَأْتِيَكَ مَا جَمَعْتُ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا جَمَعَ الْحَارِثُ الزَّكَاةَ مِمَّنْ اسْتَجَابَ لَهُ وَبَلَغَ الْإِبَّانَ الَّذِي أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْعَثَ إِلَيْهِ احْتَبَسَ عَلَيْهِ الرَّسُولُ فَلَمْ يَأْتِهِ فَظَنَّ الْحَارِثُ أَنَّهُ قَدْ حَدَثَ فِيهِ سَخْطَةٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ فَدَعَا بِسَرَوَاتِ قَوْمِهِ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ وَقَّتَ لِي وَقْتًا يُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولَهُ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدِي مِنْ الزَّكَاةِ وَلَيْسَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُلْفُ وَلَا أَرَى حَبْسَ رَسُولِهِ إِلَّا مِنْ سَخْطَةٍ كَانَتْ فَانْطَلِقُوا فَنَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ إِلَى الْحَارِثِ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدَهُ مِمَّا جَمَعَ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا أَنْ سَارَ الْوَلِيدُ حَتَّى بَلَغَ بَعْضَ الطَّرِيقِ فَرِقَ فَرَجَعَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْحَارِثَ مَنَعَنِي الزَّكَاةَ وَأَرَادَ قَتْلِي فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَعْثَ إِلَى الْحَارِثِ فَأَقْبَلَ الْحَارِثُ بِأَصْحَابِهِ إِذْ اسْتَقْبَلَ الْبَعْثَ وَفَصَلَ مِنْ الْمَدِينَةِ لَقِيَهُمْ الْحَارِثُ فَقَالُوا هَذَا الْحَارِثُ فَلَمَّا غَشِيَهُمْ قَالَ لَهُمْ إِلَى مَنْ بُعِثْتُمْ قَالُوا إِلَيْكَ قَالَ وَلِمَ قَالُوا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بَعَثَ إِلَيْكَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ فَزَعَمَ أَنَّكَ مَنَعْتَهُ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَهُ قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ بَتَّةً وَلَا أَتَانِي فَلَمَّا دَخَلَ الْحَارِثُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنَعْتَ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَ رَسُولِي قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ وَلَا أَتَانِي وَمَا أَقْبَلْتُ إِلَّا حِينَ احْتَبَسَ عَلَيَّ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَشِيتُ أَنْ تَكُونَ كَانَتْ سَخْطَةً مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ قَالَ فَنَزَلَتْ الْحُجُرَاتُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ } إِلَى هَذَا الْمَكَانِ { فَضْلًا مِنْ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ }

Esan digu [Muhammad bin Sabiq] Esan digu [Isa bin Dinar] Esan digu [nire aitari] entzun duela [Al Harith bin Abu Dlirar Al Khuza'i] esan duela; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-era joan nintzen eta Islamera bihurtzera gonbidatu ninduen, beraz, Islamera bihurtu nintzen eta konpromisoa hartu nuen. Orduan zakat ordaintzeko esan zidan, beraz, bahitu nuen. Eta esan nion: 'O Allahren mezularia, nire herriarengana itzuliko naiz Islamera bihurtzera eta zakat ordaintzera gonbidatzeko. Predikatzeko nire deiari erantzuten dionak, ordaintzen duen zakat-a bilduko dut'. Orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek mezulari bat bidali zuen aurrez zehaztutako denbora baterako, bildutako zakat-a biltzeko helburuarekin. Al Harithek predikatzeko bere deia bete zuten pertsonengandik zakat bildu zuenean, Alaren Mezulariarekin bere mezularia bidaltzea adostu zuen aldi berean, bere mezularia zerbaitek atxilotu zuela ondorioztatu zen, ezin izan zedin etorri, beraz, Al Harith-ek susmatu zuen Allahren Mezularia ez egotea bere haserrearen seinale zela eta, beraz, Al Harith-ek bere herria deitu zuen. Ala zehaztu du, benetan, mezulari bat bidaltzeko ordua bildu dudan zakat bilduma jasotzeko, baina atzerapena/eskuragarritasuna ikusten dut. Bere mezularien etorrera bere haserrearen seinale zen, beraz, alde egin zuten eta Allahren Mezularengana iritsi ziren. Aldi berean, Profetak Walid bin Uqbah Harith-era bidali zuen Al Harith-ek bildutako zakat-a biltzeko. Bidaiaren erdira iritsi zenean, Walid bin Uqbah berriro itzuli zen eta Rasulullah-era etorri zen eta esan zuen: 'O Rasulullah, egia esan, Al Harith-ek zakat hartzea eragotzi dit eta hiltzeko asmoa zuen', beraz, Rasulullah-ek talde bat bidali zuen Al Harith eta bere lagunekin ezagutzera. Medinatik kanpora iritsi zirenean, Al Harith-ek ezagutu zituen eta esan zieten: 'Hau al da Al Harith? Beraz, Al Harith haiengana etorri zenean, esan zien: "Nori bidali zaituzte"? orduan erantzun zuten: 'Zuri' orduan Al Harith-ek galdetu zuen: 'Zergatik? Erantzun zuten: "Alaren Mezulariak mezulari bat bidali dizula, orduan zakat gorde duzula eta hura hil nahi duela susmatzen du". Beraz, Al Harith-ek esan zuen: "Muhammad bidali zuenaren arabera, ez gara zuk leporatzen dizkiguzun bezala, izan ere, ez dugu inoiz ikusi Ala-ren Mezularia eta ez zen niregana etorri". Alharith-ek Ala-ren Mezularia ezagutu zuenean, Al Harith-i esan zion: "Oi Al Harith, benetan zakat-a kendu eta nire mezularia hiltzeko asmoa duzu", orduan Al Harith-ek erantzun zuen: "Bere mezulari gisa bidali zaituenaren arabera, ez naiz horrela, zure mezularia ez da inoiz etorri eta ni ezagutu". Izan ere, susmatzen genuen zure mezularia ez zenean etortzen ez zenean, Alaren eta bere mezulariaren haserrearen seinale zela gureganako susmoa', berez jaisten zen bertsoa: 'Oi fededunak, Fasiq-a zugana berri ekartzen etortzen bazaizu...-QS. Al hujurat, 6-'