Imam Ahmad : 17731

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ دِينَارٍ حَدَّثَنَا أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ بْنَ أَبِي ضِرَارٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي إِلَى الْإِسْلَامِ فَدَخَلْتُ فِيهِ وَأَقْرَرْتُ بِهِ فَدَعَانِي إِلَى الزَّكَاةِ فَأَقْرَرْتُ بِهَا وَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرْجِعُ إِلَى قَوْمِي فَأَدْعُوهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ فَمَنْ اسْتَجَابَ لِي جَمَعْتُ زَكَاتَهُ فَيُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا لِإِبَّانِ كَذَا وَكَذَا لِيَأْتِيَكَ مَا جَمَعْتُ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا جَمَعَ الْحَارِثُ الزَّكَاةَ مِمَّنْ اسْتَجَابَ لَهُ وَبَلَغَ الْإِبَّانَ الَّذِي أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْعَثَ إِلَيْهِ احْتَبَسَ عَلَيْهِ الرَّسُولُ فَلَمْ يَأْتِهِ فَظَنَّ الْحَارِثُ أَنَّهُ قَدْ حَدَثَ فِيهِ سَخْطَةٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ فَدَعَا بِسَرَوَاتِ قَوْمِهِ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ وَقَّتَ لِي وَقْتًا يُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولَهُ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدِي مِنْ الزَّكَاةِ وَلَيْسَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُلْفُ وَلَا أَرَى حَبْسَ رَسُولِهِ إِلَّا مِنْ سَخْطَةٍ كَانَتْ فَانْطَلِقُوا فَنَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ إِلَى الْحَارِثِ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدَهُ مِمَّا جَمَعَ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا أَنْ سَارَ الْوَلِيدُ حَتَّى بَلَغَ بَعْضَ الطَّرِيقِ فَرِقَ فَرَجَعَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْحَارِثَ مَنَعَنِي الزَّكَاةَ وَأَرَادَ قَتْلِي فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَعْثَ إِلَى الْحَارِثِ فَأَقْبَلَ الْحَارِثُ بِأَصْحَابِهِ إِذْ اسْتَقْبَلَ الْبَعْثَ وَفَصَلَ مِنْ الْمَدِينَةِ لَقِيَهُمْ الْحَارِثُ فَقَالُوا هَذَا الْحَارِثُ فَلَمَّا غَشِيَهُمْ قَالَ لَهُمْ إِلَى مَنْ بُعِثْتُمْ قَالُوا إِلَيْكَ قَالَ وَلِمَ قَالُوا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بَعَثَ إِلَيْكَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ فَزَعَمَ أَنَّكَ مَنَعْتَهُ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَهُ قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ بَتَّةً وَلَا أَتَانِي فَلَمَّا دَخَلَ الْحَارِثُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنَعْتَ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَ رَسُولِي قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ وَلَا أَتَانِي وَمَا أَقْبَلْتُ إِلَّا حِينَ احْتَبَسَ عَلَيَّ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَشِيتُ أَنْ تَكُونَ كَانَتْ سَخْطَةً مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ قَالَ فَنَزَلَتْ الْحُجُرَاتُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ } إِلَى هَذَا الْمَكَانِ { فَضْلًا مِنْ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ }

Sinabi sa amin [Muhammad bin Sabiq] Sinabi sa amin [Isa bin Dinar] Sinabi sa amin [aking ama] na narinig niya [Al Harith bin Abu Dlirar Al Khuza'i] sinabi niya; Pumunta ako sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam at inanyayahan niya akong magbalik-loob sa Islam, kaya nagbalik-loob ako sa Islam at ipinangako ito. Pagkatapos ay sinabihan niya akong magbayad ng zakat, kaya ipinangako ko ito. At sinabi ko, "O Sugo ng Allah, babalik ako sa aking mga tao upang anyayahan sila na magbalik-loob sa Islam at magbayad ng zakat. Sinuman ang tumugon sa aking panawagan na mangaral, kokolektahin ko ang zakat na kanyang ibinibigay." Pagkatapos ay nagpadala ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ng isang sugo para sa isang paunang natukoy na panahon na may layuning kolektahin ang zakat na iyong nakolekta. Nang si Al Harith ay nangalap ng zakat mula sa mga taong tumupad sa kanyang panawagan na mangaral, kasabay nito ay sumang-ayon siya sa Sugo ng Allah na ipadala ang kanyang sugo, lumabas na ang kanyang sugo ay may pumigil sa kanya kaya hindi siya makakarating, kaya pinaghihinalaan ni Al Harith na ang pagkawala ng Sugo ng Allah ay tanda ng kanyang poot, kaya tinawag ni Al Harith ang mga pinuno ng kanyang mga tao at sinabing: "Ang Sugo ng Allah ay nagtakda ng oras para magpadala ng isang sugo sa akin upang tanggapin ang koleksyon ng zakat na aking nakolekta, ngunit nakikita ko ang pagkaantala/kawalan ng oras. Ang pagdating ng kanyang sugo ay tanda ng kanyang galit, kaya't umalis sila at lumapit sa Rasulullah. Kasabay nito, ipinadala ni Rasulullah si Walid bin Uqbah kay Harith upang kolektahin ang zakat na nakolekta ni Al Harith at nang makarating na siya sa kalahati ng paglalakbay, bumalik muli si Walid bin Uqbah at lumapit sa Rasulullah at nagsabi: "O Rasulullah, tunay na pinigilan ako ni Al Harith na kumuha ng zakat at sa halip ay balak niya akong patayin", kaya't nagpadala si Rasulullah ng isang grupo upang salubungin si Al Harith at ang mga tao. Ang kanyang matalik na kaibigang si Medina, sinalubong sila ni Al Harith at sinabi nila: "Ito ba si Al Harith?? Kaya nang dumating si Al Harith sa kanila, sinabi niya: "Kanino kayo ipinadala?" Pagkatapos ay sumagot sila: "Sa inyo" Pagkatapos ay nagtanong si Al Harith: "Bakit?? Sumagot sila: "Na ang Sugo ng Allah ay nagpadala sa inyo ng isang sugo, pagkatapos ay pinaghihinalaan niya na kayo ay nag-urong ng zakat at balak siyang patayin". Pagkatapos ay sinabi ni Al Harith: "Sumpa man sa Nagsugo kay Muhammad, tunay na hindi kami katulad ng inaakusahan ninyo sa amin, sa katunayan ay hindi pa namin nakita ang sugo ng Sugo ng Allah kahit kailan at hindi siya pumunta sa akin". Nang makilala ni Al Harith ang Sugo ng Allah, sinabi niya kay Al Harith: "O Al Harith, tunay na nag-urong ka ng zakat at balak mong patayin ang aking sugo", pagkatapos ay sumagot si Al Harith: "Sumpa man sa Nagsugo sa iyo bilang Kanyang sugo, hindi ako ganoon, ang inyong sugo ay hindi kailanman dumating at nakipagkita sa akin. Sa katunayan, pinaghihinalaan namin na nang hindi dumating ang inyong sugo sa takdang panahon, pinaghihinalaan namin na ito ay tanda ng poot ni Allah at ng Kanyang Sugo laban sa amin," kusang bumaba ang talata: "O kayong mga naniniwala, kapag ang mga Fasiq ay dumating sa inyo na may dalang balita... (QS. Al Hujurat, 6)"