Imam Ahmad : 17731

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ دِينَارٍ حَدَّثَنَا أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ بْنَ أَبِي ضِرَارٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي إِلَى الْإِسْلَامِ فَدَخَلْتُ فِيهِ وَأَقْرَرْتُ بِهِ فَدَعَانِي إِلَى الزَّكَاةِ فَأَقْرَرْتُ بِهَا وَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرْجِعُ إِلَى قَوْمِي فَأَدْعُوهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ فَمَنْ اسْتَجَابَ لِي جَمَعْتُ زَكَاتَهُ فَيُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا لِإِبَّانِ كَذَا وَكَذَا لِيَأْتِيَكَ مَا جَمَعْتُ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا جَمَعَ الْحَارِثُ الزَّكَاةَ مِمَّنْ اسْتَجَابَ لَهُ وَبَلَغَ الْإِبَّانَ الَّذِي أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْعَثَ إِلَيْهِ احْتَبَسَ عَلَيْهِ الرَّسُولُ فَلَمْ يَأْتِهِ فَظَنَّ الْحَارِثُ أَنَّهُ قَدْ حَدَثَ فِيهِ سَخْطَةٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ فَدَعَا بِسَرَوَاتِ قَوْمِهِ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ وَقَّتَ لِي وَقْتًا يُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولَهُ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدِي مِنْ الزَّكَاةِ وَلَيْسَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُلْفُ وَلَا أَرَى حَبْسَ رَسُولِهِ إِلَّا مِنْ سَخْطَةٍ كَانَتْ فَانْطَلِقُوا فَنَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ إِلَى الْحَارِثِ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدَهُ مِمَّا جَمَعَ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا أَنْ سَارَ الْوَلِيدُ حَتَّى بَلَغَ بَعْضَ الطَّرِيقِ فَرِقَ فَرَجَعَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْحَارِثَ مَنَعَنِي الزَّكَاةَ وَأَرَادَ قَتْلِي فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَعْثَ إِلَى الْحَارِثِ فَأَقْبَلَ الْحَارِثُ بِأَصْحَابِهِ إِذْ اسْتَقْبَلَ الْبَعْثَ وَفَصَلَ مِنْ الْمَدِينَةِ لَقِيَهُمْ الْحَارِثُ فَقَالُوا هَذَا الْحَارِثُ فَلَمَّا غَشِيَهُمْ قَالَ لَهُمْ إِلَى مَنْ بُعِثْتُمْ قَالُوا إِلَيْكَ قَالَ وَلِمَ قَالُوا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بَعَثَ إِلَيْكَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ فَزَعَمَ أَنَّكَ مَنَعْتَهُ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَهُ قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ بَتَّةً وَلَا أَتَانِي فَلَمَّا دَخَلَ الْحَارِثُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنَعْتَ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَ رَسُولِي قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ وَلَا أَتَانِي وَمَا أَقْبَلْتُ إِلَّا حِينَ احْتَبَسَ عَلَيَّ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَشِيتُ أَنْ تَكُونَ كَانَتْ سَخْطَةً مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ قَالَ فَنَزَلَتْ الْحُجُرَاتُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ } إِلَى هَذَا الْمَكَانِ { فَضْلًا مِنْ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ }

Har fortalt os [Muhammad bin Sabiq] Har fortalt os [Isa bin Dinar] Har fortalt os [min far], at han hørte [Al Harith bin Abu Dlirar Al Khuza'i], at han sagde: Jeg gik til Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, og han inviterede mig til at konvertere til islam, så jeg konverterede til islam og lovede det. Så bad han mig om at betale zakat, så jeg lovede det. Og jeg sagde: "O Allahs Sendebud, jeg vil vende tilbage til mit folk for at invitere dem til at konvertere til islam og betale zakat. Den, der svarer på mit kald til at prædike, vil jeg opkræve den zakat, han giver." Så sendte Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam et sendebud på et forudbestemt tidspunkt med det formål at opkræve den zakat, I har opkrævet. Da Al Harith havde opkrævet zakat fra folk, der opfyldte hans kald til at prædike, og samtidig indvilligede han med Allahs Sendebud om at sende sit bud. Det viste sig, at hans budbringer var blevet tilbageholdt af noget, så han ikke kunne komme. Al Harith mistænkte, at Allahs Sendebuds fravær var et tegn på hans vrede. Al Harith kaldte derfor sit folks ledere til sig og sagde: "Allahs Sendebud har faktisk fastsat et tidspunkt til at sende et budbringer til mig for at modtage den zakat, jeg har opkrævet, men jeg ser forsinkelsen/manglen på hans budbringers ankomst. De tog afsted og kom til Rasulullah. Samtidig havde Rasulullah sendt Walid bin Uqbah til Harith for at opkræve den zakat, som Al Harith havde opkrævet, og da han var nået halvvejs, vendte Walid bin Uqbah tilbage og kom til Rasulullah og sagde: "O Rasulullah, sandelig har Al Harith forhindret mig i at opkræve zakat og har i stedet til hensigt at dræbe mig." Så Rasulullah sendte derefter en gruppe for at møde Al Harith og folket. Hans bedste ven, Medina, Al Harith, mødte dem, og de sagde: "Er dette Al Harith?? Da Al Harith kom til dem, sagde han: "Hvem er I blevet sendt til?" De svarede: "Til jer." Så spurgte Al Harith: "Hvorfor?? De svarede: "At Allahs Sendebud har sendt jer et sendebud, og han mistænkte, at I havde tilbageholdt zakat og havde til hensigt at dræbe ham." Så sagde Al Harith: "Ved Ham, der sendte Muhammed, vi er sandelig ikke, som I beskylder os for. Faktisk har vi aldrig set Allahs Sendebuds sendebud, og han kom ikke til mig." Da Al Harith mødte Allahs Sendebud, sagde han til Al Harith: "O Al Harith, du har sandelig tilbageholdt zakat og havde til hensigt at dræbe mit sendebud," så svarede Al Harith: "Ved Ham, der sendte dig som sit sendebud, jeg er ikke sådan, dit sendebud kom aldrig og mødte mig." Faktisk mistænkte vi, at da jeres sendebud ikke kom til den aftalte tid, mistænkte vi, at det var et tegn på Allahs og Hans Sendebuds vrede mod os," kom verset spontant ned: "O I, som tror, når Fasiq kommer til jer med nyheder... (QS. Al Hujurat, 6)"