Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

इमाम अहमद : 17461

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ الْجَامِعِ فَإِذَا عَمْرُو بْنُ وَهْبٍ الثَّقَفِيُّ قَدْ دَخَلَ مِنْ النَّاحِيَةِ الْأُخْرَى فَالْتَقَيْنَا قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ الْمَسْجِدِ فَابْتَدَأَنِي بِالْحَدِيثِ وَكَانَ يُحِبُّ مَا سَاقَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَابْتَدَأَنِي بِالْحَدِيثِ فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ فَزَادَهُ فِي نَفْسِي تَصْدِيقًا الَّذِي قَرَّبَ بِهِ الْحَدِيثَ قَالَ قُلْنَا هَلْ أَمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ قَالَ نَعَمْ كُنَّا فِي سَفَرِ كَذَا وَكَذَا فَلَمَّا كَانَ فِي السَّحَرِ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُنُقَ رَاحِلَتِهِ وَانْطَلَقَ فَتَبِعْتُهُ فَتَغَيَّبَ عَنِّي سَاعَةً ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ حَاجَتَكَ فَقُلْتُ لَيْسَتْ لِي حَاجَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ مِنْ مَاءٍ قُلْتُ نَعَمْ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ وَكَانَتْ عَلَيْهِ جُبَّةٌ لَهُ شَامِيَّةٌ فَضَاقَتْ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى الْخُفَّيْنِ ثُمَّ لَحِقْنَا النَّاسَ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يَؤُمُّهُمْ وَقَدْ صَلَّى رَكْعَةً فَذَهَبْتُ لِأُوذِنَهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا الَّتِي أَدْرَكْنَا وَقَضَيْنَا الَّتِي سُبِقْنَا بِهَا حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ وَهْبٍ يَعْنِي فَذَكَرَ نَحْوَهُ

हे आम्हाला [याझीद] यांनी सांगितले, ज्यांनी [हिशाम] यांच्याकडून, [मुहम्मद] यांच्याकडून आम्हाला हदीस नमुद केली, त्यांनी म्हटले: "जेव्हा मी ग्रँड मस्जिदमध्ये प्रवेश केला, तेव्हा [अम्र इब्न वहाब अल-थकाफी] आधीच दुसऱ्या दरवाजातून आत आला होता. म्हणून आम्ही जवळजवळ मशिदीच्या मध्यभागी भेटलो, आणि त्याने मला एक हदीस सांगायला सुरुवात केली, आणि तेच पुण्यकर्म होते जे तो मला देऊ इच्छित होता. मग त्याने मला ती हदीस सांगायला सुरुवात केली: 'एकदा आम्ही [अल-मुघीरा बिन शुबाह] यांच्या सोबत होतो —आणि अशा प्रकारे त्या हदीसच्या सत्याबद्दल माझी खात्री अधिकच दृढ झाली—आम्ही विचारले, 'या समुदायातील अबू बक्र अस-सिद्दीक (रज़िअल्लाहु अन्हु) व्यतिरिक्त कोणीही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत नमाजचे नेतृत्व केले आहे का?' अल-मुघीरा म्हणाले, 'होय. आम्ही एकदा एखाद्या प्रवासावर होतो. सुहूरच्या वेळी, त्याने अचानक माझ्या सवारीच्या मानेवर हात ठेवला आणि निघून गेला, म्हणून मी त्याचा पाठलाग केला आणि काही वेळासाठी तो माझ्या नजरेआड गेला. त्यानंतर तो आला आणि त्याने विचारले, 'तुम्हाला शौचाला जायचे आहे का?' मी उत्तर दिले, 'नाही.' त्याने पुन्हा विचारले, 'तुमच्याकडे पाणी आहे का?' मी उत्तर दिले, 'होय.' मग मी त्याच्यासाठी थोडे पाणी ओतले, आणि त्याने आपले हात आणि चेहरा धुतले. त्यानंतर त्याने आपले हात उघडे केले, जे त्याच्या जुब्बाने झाकलेले होते, ज्याच्या बाहींचे भाग अरुंद होते. अरुंद असल्यामुळे त्याने दोन्ही हात आत घातले आणि परत बाहेर काढले. त्यानंतर त्याने पुन्हा आपले चेहरा, दोन्ही कोपर धुले, डोक्याचा शिखर धुतला, इमामाह (एक प्रकारचे डोक्यावरचे आच्छादन) धुतले आणि दोन्ही बूट धुले. आणि जेव्हा आम्ही परतलो, तेव्हा आम्हाला आढळले की साहाबांनी (सहाचार्यांनी) आधीच एक रकअत नमाज अदा केली होती, आणि त्यांचे नेतृत्व अब्दुर-रहमान इब्न औफ करत होते. मग मी त्यांना आठवण करून देण्यासाठी उभा राहिलो, पण त्यांनी मला थांबवले. म्हणून आम्ही त्यांनी सुरू केलेली रकअत पूर्ण केली आणि जी रकअत आम्ही चुकवली होती ती भरून काढली." हे आम्हाला [अस्वद बिन आमिर] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [जरीर बिन हाझिम] यांनी [मुहम्मद बिन सरीन] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला हे [अम्र बिन वहाब] यांच्याकडून [एका माणसाने] सांगितले, म्हणजेच… मग त्यांनी अशीच एक हदीस सांगितली."