Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

Imam Bukhari : 6761

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ النَّصْرِيُّ وَكَانَ مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِيذِكْرًا مِنْ ذَلِكَ فَدَخَلْتُ عَلَى مَالِكٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ أَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ قَالَ نَعَمْ فَدَخَلُوا فَسَلَّمُوا وَجَلَسُوا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَأَذِنَ لَهُمَا قَالَ الْعَبَّاسُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ الظَّالِمِ اسْتَبَّا فَقَالَ الرَّهْطُ عُثْمَانُ وَأَصْحَابُهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنْ الْآخَرِ فَقَالَ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْسَهُقَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي مُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ بِشَيْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ{ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ }الْآيَةَ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلَا اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ وَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ فَعَمِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ حَيَاتَهُ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ فَقَالُوا نَعَمْ ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا اللَّهَ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَضَهَا أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتُمَا حِينَئِذٍ وَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ تَزْعُمَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ فِيهَا كَذَا وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ فِيهَا صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا عَلَى كَلِمَةٍ وَاحِدَةٍ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنْ ابْنِ أَخِيكِ وَأَتَانِي هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلَانِ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِمَا عَمِلَ فِيهَا أَبُو بَكْرٍ وَبِمَا عَمِلْتُ فِيهَا مُنْذُ وَلِيتُهَا وَإِلَّا فَلَا تُكَلِّمَانِي فِيهَا فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا بِذَلِكَ فَدَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا بِذَلِكَ قَالَ الرَّهْطُ نَعَمْ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَالَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ لَا أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَادْفَعَاهَا إِلَيَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا

Mae wedi dweud wrthym fod [Abdullah bin Yusuf] wedi dweud wrthym fod [Al Laits] wedi dweud wrthyf fod ['Uqail] gan [Ibn Shihab] wedi dweud, mae wedi dweud wrthyf [Malik bin Aus an Nashri], ac mae [Muhammad bin Jubair bin Muth'im] wedi fy atgoffa amdano. Cyfarfûm â Malik a gofynnais iddo'. Parhaodd, 'Parheais i fynd nes i mi gyfarfod â [Umar], yna gofynnodd ei warchodwr tŷ, 'Ydych chi'n fodlon rhoi caniatâd i [Uthman], [Abdurrahman bin Auf], [Zubair], a [Sa'd] gyfarfod?' Atebodd Umar, 'Ydw'. Fe aethant i mewn, dywedasant helo ac eisteddasant i lawr. Gofynnodd y porthor eto, 'A roddaist ganiatâd i [Ali] ac [Abbas]' Caniataodd Umar iddynt ill dau. Yna gofynnodd Abbas, 'O Amirul Mukminin, penderfyna rhyngof fi a'r bobl anghyfiawn sy'n beirniadu'. Yna dywedodd grŵp o bobl, gan gynnwys Uthman a'i gymdeithion, 'O Amirul Mukminin, penderfynwch rhwng y ddau a gwnewch un yn fwy cyfforddus na'r llall'. Atebodd Umar, 'Helpwch chi sy'n ddoeth, rwy'n tyngu arnoch chi yn enw Allah, y mae'r nefoedd a'r ddaear yn sefyll trwy ei ganiatâd. Oeddech chi'n gwybod bod y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi dweud: 'Nid ydym yn etifeddol, yr hyn a adawn ar ôl yw elusen - nid etifeddiaeth-'? Felly atebodd y grŵp o ffrindiau, 'Yn wir, dywedodd rywbeth fel hyn unwaith'. Yna cyfarfu Umar ag Ali ac Abbas a dweud, 'Rwy'n tyngu arnoch chi yn enw Allah, onid ydych chi'ch dau yn gwybod bod Negesydd Allah wedi dweud rhywbeth fel 'na unwaith?' Atebodd y ddau, 'Ydw'. Yna dywedodd Umar, 'Dyna pam rwy'n siarad â chi nawr am y broblem - cyfoeth y Proffwyd-.' Yn wir, mae Allah wedi arbenigo ar gyfer Ei Negesydd sallallaahu 'alaihi wasallam yn unig yn y mater hwn o gyfoeth, rhywbeth na fydd yn ei roi i unrhyw un arall, oherwydd dywed Allah: '-Yr hyn a roddodd Allah i'w Negesydd o'r caethion, a gawsoch heb ymdrechu... ac yn y blaen -Qs. Al Hasyr; 6-, mae hyn i gyd yn arbennig i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Yna, wrth Allah, ni roddodd efe ef i chi nac ni roddodd efe efe yn benodol i chi. Yn y gorffennol rhoddodd yr Apostol ef i chi a'i ddosbarthu yn eich plith, nes bod y trysor hwn yn dal i fodoli. A rhoddodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam dreuliau blynyddol i'w deulu o'r cyfoeth hwn, yna tynnodd y gweddill a'i wneud yn drysor Allah, a dyna sut y rheolodd ei gyfoeth yn ystod ei oes. Rwy'n tyngu arnoch yn enw Allah, onid ydych chi'n gwybod hynny i gyd? Atebasant, 'Ydw'. Yna dywedodd Umar wrth Ali ac Abbas, 'Rwy'n tyngu arnoch yn enw Allah, onid ydych chi'ch dau yn gwybod am hyn i gyd?' Atebodd y ddau, 'Ydw'. Parhaodd Umar, 'Yna achosodd Allah i'w Broffwyd (heddwch a bendithion Allah arno) farw, a dywedodd Abu Bakr, "Myfi yw gwarcheidwad Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno), felly rhoddodd Abu Bakr awdurdod iddo a'i reoli fel y rheolodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno), ac roeddech chithau'n bresennol ar y pryd hwnnw.'" Yna aeth Umar at Ali ac Abbas a dweud, 'Rydych chi'n meddwl bod Abu Bakr fel hyn a fel hyn, ond mae Allah yn gwybod ei fod yn wirioneddol onest, yn dda, yn unionsyth, ac yn dilyn y gwir ynglŷn â'i gyfoeth. Yna achosodd Allah i Abu Bakr farw, felly dywedais i - Umar - mai fi yw gwarcheidwad Negesydd Allah shallallahu 'alaihi wasallam a hefyd gwarcheidwad Abu Bakr, felly awdurdodais yr eiddo am ddwy flynedd a reolais fel Negesydd Allah shallallahu 'alaihi wasallam ac Abu Bakr a reolodd, yna'n rhyfedd daethoch chi'ch dau ataf tra roeddech chi'n unedig, cytunodd y ddau, daethoch chi ataf i ofyn am eich cyfran gan fab eich brawd - y datganiad hwn a gyfeiriodd Umar at Abbas, oherwydd ei fod yn ewythr i Negesydd Allah - tra bod yr un hwn - sy'n golygu Ali - wedi dod ataf yn gofyn am gyfran ei wraig gan ei dad - y datganiad hwn a gyfeiriodd Umar at Ali, oherwydd ei fod yn fab-yng-nghyfraith i Negesydd Allah -. Felly dywedais i, 'Os dymunwch, byddaf yn trosglwyddo'r eiddo i'r ddau ohonoch, ond rhaid i chi dderbyn risg cyfrifoldeb addewid Allah a'i lw, sef eich bod chi'ch dau yn ei reoli fel y rheolodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno), a hefyd fel y rheolodd Abu Bakr ef, a hefyd fel yr wyf fi wedi'i reoli ers i mi gael awdurdod. Os nad ydych chi'ch dau yn gallu, peidiwch â siarad â mi am yr eiddo, peidiwch â dweud, 'Rhowch yr eiddo i ni' yna dywedaf, 'Rwy'n ei drosglwyddo i chi'ch dau.' Nawr, rwy'n tyngu i chi wrth Allah, onid wyf wedi'i drosglwyddo i chi nawr?' Dywedodd rhai o'r cyfeillion oedd yn bresennol, 'Ydw,' yna aeth Umar at Ali ac Abbas a dweud, 'Rwy'n tyngu i chi'ch dau - wrth Allah - onid wyf wedi trosglwyddo'r eiddo i chi'ch dau?' Dywedasant ill dau, 'Ydw.' Yna dywedodd Umar, 'A ydych chi'ch dau yn ceisio penderfyniad heblaw hynny ar ôl ei gael gennyf i?' Drwy Ei ganiatâd y sefydlir y nefoedd a'r ddaear, ni wnaf byth unrhyw benderfyniad arall heblaw hynny tan ddiwedd amser. Felly os na allwch wneud hynny, gadewch i mi, oherwydd gallaf gymryd eich lle chi'ch dau.