حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شِمَاسَةَ حَدَّثَهُ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ الْوَفَاةُ بَكَى فَقَالَ لَهُ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ لِمَ تَبْكِي أَجَزَعًا عَلَى الْمَوْتِ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ وَلَكِنْ مِمَّا بَعْدُ فَقَالَ لَهُ قَدْ كُنْتَ عَلَى خَيْرٍ فَجَعَلَ يُذَكِّرُهُ صُحْبَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفُتُوحَهُ الشَّامَ فَقَالَ عَمْرٌو تَرَكْتَ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ شَهَادَةَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِنِّي كُنْتُ عَلَى ثَلَاثَةِ أَطْبَاقٍ لَيْسَ فِيهَا طَبَقٌ إِلَّا قَدْ عَرَفْتُ نَفْسِي فِيهِ كُنْتُ أَوَّلَ شَيْءٍ كَافِرًا فَكُنْتُ أَشَدَّ النَّاسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَوْ مِتُّ حِينَئِذٍ وَجَبَتْ لِي النَّارُ فَلَمَّا بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ أَشَدَّ النَّاسِ حَيَاءً مِنْهُ فَمَا مَلَأْتُ عَيْنِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا رَاجَعْتُهُ فِيمَا أُرِيدُ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ حَيَاءً مِنْهُ فَلَوْ مِتُّ يَوْمَئِذٍ قَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لِعَمْرٍو أَسْلَمَ وَكَانَ عَلَى خَيْرٍ فَمَاتَ فَرُجِيَ لَهُ الْجَنَّةُ ثُمَّ تَلَبَّسْتُ بَعْدَ ذَلِكَ بِالسُّلْطَانِ وَأَشْيَاءَ فَلَا أَدْرِي عَلَيَّ أَمْ لِي فَإِذَا مِتُّ فَلَا تَبْكِيَنَّ عَلَيَّ وَلَا تُتْبِعْنِي مَادِحًا وَلَا نَارًا وَشُدُّوا عَلَيَّ إِزَارِي فَإِنِّي مُخَاصِمٌ وَسُنُّوا عَلَيَّ التُّرَابَ سَنًّا فَإِنَّ جَنْبِيَ الْأَيْمَنَ لَيْسَ بِأَحَقَّ بِالتُّرَابِ مِنْ جَنْبِي الْأَيْسَرِ وَلَا تَجْعَلَنَّ فِي قَبْرِي خَشَبَةً وَلَا حَجَرًا فَإِذَا وَارَيْتُمُونِي فَاقْعُدُوا عِنْدِي قَدْرَ نَحْرِ جَزُورٍ وَتَقْطِيعِهَا أَسْتَأْنِسْ بِكُمْ

Esan digu [Ali bin Ishaq] esan digu, esan digu [Abdullah] - hots, Ibn Mubarak - esan digu, esan digu [Ibn Lahi'ah] esan digu, esan dit [Yazid bin Habib] [Abdurrahman bin Syimamah] esan ziola, esan zuen: 'Amru esan zuenean, bere semea Abdulla hilko zenean, 'zer hilko zara, Abdullah, zeren hiltzearen beldur al zara?». [Amru]-k erantzun zuen: 'Ez, Ala-k. Hala ere, beldur naiz ondoren gertatuko denari'. Abdullahek esan zuen: "Ontasunaren gainetik egon zara". Abdullah-k bere aitak sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin zuen adiskidetasuna gogorarazi zion, eta Siriako konkista ere bai. Orduan Amru-k esan zuen: "Ez duzu aipatu hori guztia baino handiagoa dena bertutean, hots, Shahadah-a: "Ez dago Allah izan ezik gurtzeko merezi duen jainkorik". Egia esan, hiru estatuen gainetik nago, eta ez dago egoerarik bertan neure burua ezagutu ez badut. Ni izan nintzen sinisten lehena, eta ni izan nintzen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurkako pertsonarik gogorrena, garai hartan hil izan banintz, pikutara joango nintzateke. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i leialtasuna hitzeman nionean, ni nintzen harekin gehien lotsatuta - lotsatuta - zegoen pertsona, horregatik, inoiz ez nion Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i begiratu edo nahi nuen zerbait kontuan hartzeko eskatu Allah ezagutu zuen arte, eta oraindik lotsatzen naiz. Egun hartan hil izan banintz, jendeak esango zukeen: 'Bedeinkatua Amru da, Islama besarkatu zuen eta ontasunaren gainetik zegoen, orduan hil egin zen eta zerura joango dela espero da'. Horren ondoren aberastasunarekin eta boterearekin sartu nintzen, beraz, ez nekien nire suntsipena edo niretzat ona zen. Beraz, hiltzen banaiz, ez egin negarrez nigatik, ez jarraitu niri laudorioz edo intsentsuarekin. Gero, estutu nire oihalaren korapiloa eztabaidatuko dudalako -nork eztabaidatzen duen-. Horren ostean, pilatu eta berdindu lurra, nire eskuineko saihetsak ez baitu lurrarekin harremanetan jartzeko nire ezkerreko saihetsak baino eskubide gehiago. Ez jarri egurrik ez harririk nire hilobian, eta ni utzi nahi duzunean, eseri nire ondoan gameluak sarraskitzen eta hiltzen igarotzen duzun denboran, gustura nagoelako zurekin».