Imam Ahmad : 17112

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شِمَاسَةَ حَدَّثَهُ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ الْوَفَاةُ بَكَى فَقَالَ لَهُ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ لِمَ تَبْكِي أَجَزَعًا عَلَى الْمَوْتِ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ وَلَكِنْ مِمَّا بَعْدُ فَقَالَ لَهُ قَدْ كُنْتَ عَلَى خَيْرٍ فَجَعَلَ يُذَكِّرُهُ صُحْبَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفُتُوحَهُ الشَّامَ فَقَالَ عَمْرٌو تَرَكْتَ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ شَهَادَةَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِنِّي كُنْتُ عَلَى ثَلَاثَةِ أَطْبَاقٍ لَيْسَ فِيهَا طَبَقٌ إِلَّا قَدْ عَرَفْتُ نَفْسِي فِيهِ كُنْتُ أَوَّلَ شَيْءٍ كَافِرًا فَكُنْتُ أَشَدَّ النَّاسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَوْ مِتُّ حِينَئِذٍ وَجَبَتْ لِي النَّارُ فَلَمَّا بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ أَشَدَّ النَّاسِ حَيَاءً مِنْهُ فَمَا مَلَأْتُ عَيْنِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا رَاجَعْتُهُ فِيمَا أُرِيدُ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ حَيَاءً مِنْهُ فَلَوْ مِتُّ يَوْمَئِذٍ قَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لِعَمْرٍو أَسْلَمَ وَكَانَ عَلَى خَيْرٍ فَمَاتَ فَرُجِيَ لَهُ الْجَنَّةُ ثُمَّ تَلَبَّسْتُ بَعْدَ ذَلِكَ بِالسُّلْطَانِ وَأَشْيَاءَ فَلَا أَدْرِي عَلَيَّ أَمْ لِي فَإِذَا مِتُّ فَلَا تَبْكِيَنَّ عَلَيَّ وَلَا تُتْبِعْنِي مَادِحًا وَلَا نَارًا وَشُدُّوا عَلَيَّ إِزَارِي فَإِنِّي مُخَاصِمٌ وَسُنُّوا عَلَيَّ التُّرَابَ سَنًّا فَإِنَّ جَنْبِيَ الْأَيْمَنَ لَيْسَ بِأَحَقَّ بِالتُّرَابِ مِنْ جَنْبِي الْأَيْسَرِ وَلَا تَجْعَلَنَّ فِي قَبْرِي خَشَبَةً وَلَا حَجَرًا فَإِذَا وَارَيْتُمُونِي فَاقْعُدُوا عِنْدِي قَدْرَ نَحْرِ جَزُورٍ وَتَقْطِيعِهَا أَسْتَأْنِسْ بِكُمْ

Sinabi sa amin [Ali bin Ishaq] sinabi niya, sinabi sa amin [Abdullah] - lalo na si Ibn Mubarak - sinabi niya, sinabi sa amin [Ibn Lahi'ah] sinabi niya, sinabi sa akin [Yazid bin Habib] na sinabi sa kanya ni [Abdurrahman bin Shimamah], sinabi niya, "Nang malapit na siyang mamatay, umiyak si Amru, pagkatapos ay sinabi ng kanyang anak na si Abdullah, "Bakit ka umiiyak, dahil ba natatakot kang mamatay?" Sumagot si [Amru], "Hindi, alang-alang sa Allah. Gayunpaman, natatakot ako sa kung ano ang mangyayari pagkatapos noon." Sinabi ni Abdullah, "Nahigitan ka sa kabutihan." Pagkatapos ay ipinaalala ni Abdullah sa kanya ang pakikipagkaibigan ng kanyang ama sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, at gayundin ang kanyang pananakop sa Syria. Pagkatapos ay sinabi ni Amru, "Hindi mo nabanggit kung ano ang mas dakila sa kabutihan kaysa sa lahat ng iyon, samakatuwid nga ang Shahadah na 'Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Allah'. Katotohanang ako ay higit sa tatlong estado, at walang estado maliban kung nakilala ko ang aking sarili dito. Ako ang unang hindi naniwala, at ako ang pinakamahigpit na tao laban sa Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam, kung ako ay namatay noong panahong iyon, ako ay mapupunta sana sa impyerno. Nang ako ay nanumpa ng katapatan sa Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, ako ang taong labis na nahihiya (nag-aatubili) sa kanya, samakatuwid, hindi ako tumingin sa Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ni humingi ng kanyang konsiderasyon tungkol sa isang bagay na gusto ko hanggang sa makilala niya si Allah, at nahihiya pa rin ako sa kanya. Kung ako ay namatay noong araw na iyon, sasabihin ng mga tao, 'Pinagpala si Amru, siya ay yumakap sa Islam at higit sa kabutihan, pagkatapos ay namatay siya at inaasahan na siya ay mapupunta sa langit.' Pagkatapos noon ay nasangkot ako sa kayamanan at kapangyarihan, kaya hindi ko alam kung ito ba ay aking kapahamakan o mabuti para sa akin. Samakatuwid, kung ako ay mamatay, huwag mo akong iyakan, huwag mo akong sundan ng papuri o pagsusunog ng insenso. Pagkatapos ay higpitan mo ang buhol ng aking tela dahil ako ay makikipagtalo (na siyang makikipagtalo dito). Pagkatapos noon, buntonin mo at patagin ang lupa, dahil ang aking kanang tadyang ay walang karapatang dumampi sa lupa kaysa sa aking kaliwang tadyang. Huwag kang maglagay ng kahoy o bato sa aking libingan, at kapag gusto mo akong iwan, umupo ka sa tabi ko habang ikaw ay nag-aaksaya ng oras sa pagkatay at pagpatay ng mga kamelyo, dahil ako ay nalulugod sa iyo."