Terampuninya dan terhapusnya dosa yang telah lalu

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ رَاشِدٍ مَوْلَى حَبِيبِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ مِنْ فِيهِ قَالَ لَمَّا انْصَرَفْنَا مِنْ الْأَحْزَابِ عَنْ الْخَنْدَقِ جَمَعْتُ رِجَالًا مِنْ قُرَيْشٍ كَانُوا يَرَوْنَ مَكَانِي وَيَسْمَعُونَ مِنِّي فَقُلْتُ لَهُمْ تَعْلَمُونَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى أَمْرَ مُحَمَّدٍ يَعْلُو الْأُمُورَ عُلُوًّا كَبِيرًا مُنْكَرًا وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَأْيًا فَمَا تَرَوْنَ فِيهِ قَالُوا وَمَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ أَنْ نَلْحَقَ بِالنَّجَاشِيِّ فَنَكُونَ عِنْدَهُ فَإِنْ ظَهَرَ مُحَمَّدٌ عَلَى قَوْمِنَا كُنَّا عِنْدَ النَّجَاشِيِّ فَإِنَّا أَنْ نَكُونَ تَحْتَ يَدَيْهِ أَحَبُّ إِلَيْنَا مِنْ أَنْ نَكُونَ تَحْتَ يَدَيْ مُحَمَّدٍ وَإِنْ ظَهَرَ قَوْمُنَا فَنَحْنُ مَنْ قَدْ عُرِفَ فَلَنْ يَأْتِيَنَا مِنْهُمْ إِلَّا خَيْرٌ فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الرَّأْيُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُمْ فَاجْمَعُوا لَهُ مَا نُهْدِي لَهُ وَكَانَ أَحَبَّ مَا يُهْدَى إِلَيْهِ مِنْ أَرْضِنَا الْأَدَمُ فَجَمَعْنَا لَهُ أُدْمًا كَثِيرًا فَخَرَجْنَا حَتَّى قَدِمْنَا عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ إِنَّا لَعِنْدَهُ إِذْ جَاءَ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ بَعَثَهُ إِلَيْهِ فِي شَأْنِ جَعْفَرٍ وَأَصْحَابِهِ قَالَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي هَذَا عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ لَوْ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى النَّجَاشِيِّ فَسَأَلْتُهُ إِيَّاهُ فَأَعْطَانِيهِ فَضَرَبْتُ عُنُقَهُ فَإِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ رَأَتْ قُرَيْشٌ أَنِّي قَدْ أَجْزَأْتُ عَنْهَا حِينَ قَتَلْتُ رَسُولَ مُحَمَّدٍ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَسَجَدْتُ لَهُ كَمَا كُنْتُ أَصْنَعُ فَقَالَ مَرْحَبًا بِصَدِيقِي أَهْدَيْتَ لِي مِنْ بِلَادِكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَيُّهَا الْمَلِكُ قَدْ أَهْدَيْتُ لَكَ أُدْمًا كَثِيرًا قَالَ ثُمَّ قَدَّمْتُهُ إِلَيْهِ فَأَعْجَبَهُ وَاشْتَهَاهُ ثُمَّ قُلْتُ لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَجُلًا خَرَجَ مِنْ عِنْدِكَ وَهُوَ رَسُولُ رَجُلٍ عَدُوٍّ لَنَا فَأَعْطِنِيهِ لِأَقْتُلَهُ فَإِنَّهُ قَدْ أَصَابَ مِنْ أَشْرَافِنَا وَخِيَارِنَا قَالَ فَغَضِبَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ فَضَرَبَ بِهَا أَنْفَهُ ضَرْبَةً ظَنَنْتُ أَنْ قَدْ كَسَرَهُ فَلَوْ انْشَقَّتْ لِي الْأَرْضُ لَدَخَلْتُ فِيهَا فَرَقًا مِنْهُ ثُمَّ قُلْتُ أَيُّهَا الْمَلِكُ وَاللَّهِ لَوْ ظَنَنْتُ أَنَّكَ تَكْرَهُ هَذَا مَا سَأَلْتُكَهُ فَقَالَ لَهُ أَتَسْأَلُنِي أَنْ أُعْطِيَكَ رَسُولَ رَجُلٍ يَأْتِيهِ النَّامُوسُ الْأَكْبَرُ الَّذِي كَانَ يَأْتِي مُوسَى لِتَقْتُلَهُ قَالَ قُلْتُ أَيُّهَا الْمَلِكُ أَكَذَاكَ هُوَ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا عَمْرُو أَطِعْنِي وَاتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَعَلَى الْحَقِّ وَلَيَظْهَرَنَّ عَلَى مَنْ خَالَفَهُ كَمَا ظَهَرَ مُوسَى عَلَى فِرْعَوْنَ وَجُنُودِهِ قَالَ قُلْتُ فَبَايِعْنِي لَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ قَالَ نَعَمْ فَبَسَطَ يَدَهُ وَبَايَعْتُهُ عَلَى الْإِسْلَامِ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِي وَقَدْ حَالَ رَأْيِي عَمَّا كَانَ عَلَيْهِ وَكَتَمْتُ أَصْحَابِي إِسْلَامِي ثُمَّ خَرَجْتُ عَامِدًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُسْلِمَ فَلَقِيتُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَذَلِكَ قُبَيْلَ الْفَتْحِ وَهُوَ مُقْبِلٌ مِنْ مَكَّةَ فَقُلْتُ أَيْنَ يَا أَبَا سُلَيْمَانَ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ اسْتَقَامَ الْمَنْسِمُ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَنَبِيٌّ أَذْهَبُ وَاللَّهِ أُسْلِمُ فَحَتَّى مَتَى قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا جِئْتُ إِلَّا لِأُسْلِمَ قَالَ فَقَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدِمَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَأَسْلَمَ وَبَايَعَ ثُمَّ دَنَوْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُبَايِعُكَ عَلَى أَنْ تَغْفِرَ لِي مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِي وَلَا أَذْكُرُ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمْرُو بَايِعْ فَإِنَّ الْإِسْلَامَ يَجُبُّ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَإِنَّ الْهِجْرَةَ تَجُبُّ مَا كَانَ قَبْلَهَا قَالَ فَبَايَعْتُهُ ثُمَّ انْصَرَفْتُ قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ وَقَدْ حَدَّثَنِي مَنْ لَا أَتَّهِمُ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ مَعَهُمَا أَسْلَمَ حِينَ أَسْلَمَا

Esan zigun [Ya'qub bin Ibrahim] esan zigun: Esan zigun [nire aitari] [Ibn Ishaq] esan zidan, esan zidan [Yazid bin Abi Habib] [Rashid] bere esklabo Habib bin Abu Aus Ats Tsaqafirengandik, [Habib bin Abu Aus] esan zuen, esan zidan [Amru bin Abi Habib] bere garaia ez zen oraindik bere ahokoa, Amru bin Ash-'at. Musulmana-- esan zuen; Khandaq-eko gudutik hautsi ginenean, nire jarrera ulertu zuten Quraysh jendea bildu nuen eta nire hitzak entzun nituen, esan nion "Allah, ezagutzen duzu zeure burua, benetan ikusi nuen Muhammaden ekintzak oso kezkagarriak eta zirraragarriak zirela, ideia bat dut, nola erantzun duzu? "Zein da zure ideia?" Galdetu bere lagunei. Mahomak gure herriari irabazi izan balu, Najasyi-n egongo ginateke. Bere babesean baino hobeto gaude, gure herria garaile bada, Najasyk ezagutuko gaitu, musulmanak ez gaituzte topatuko "Hau ideia ona da". Erantzun lagunei. Amru-k esan zuen, beraz, esan nien: "Orain, mesedez, bildu erregearentzat opariak, eta gure aberritik gehien gustatzen zaion oparia larru beltzarana da. Beraz, azal beltzarana asko bildu genuen. Joanez jarraitu genuen Najasyi ezagutu arte. Ala-ren arabera, bere ondoan geundela, bat-batean Amru bin Umayyah Adhdhamri etorri zen, Ja'far bin Abi Talib eta bere lagunei buruz helarazteko Ja'far bin Abi Talib-i buruz bidali zuena. Antza denez, Amru bin Umayyah-k Najasyi ezagutu zuen labur eta agur esan zion. Amru esan zuen, beraz, nire lagunei esan nien 'Amru bin Umayyah, itxuraz, etorri da, geroago Najasyi ezagutzen badut Amru bin Umayyah entregatzeko eskatuko diot eta lepoa moztuko diot. Hori egin ahal izango banu, eta Qurayshek nire ekintzak ikusiko banu, esan nahi luke mendeku egokia hartu nuela Quraysh-en bihotzetarako sendagai gisa, Mahomaren mezularia hiltzea lortu nuelako. Berehala ezagutu nuen Najasyi, ohi bezala makurtu nintzen. Najasyi-k esan zuen: "Ongi etorri zure etorrera, ene laguna, eta zure jaioterritik egin didazun oparira. "Bai, ene jauna, larru beltzaran asko oparitu dizkizut." Bere aurrean larruak aurkeztu nizkion. Oso txundituta eta harrituta geratu zen. Orduan esan nion zer esan nahi nuen: "Oi, erregea, norbait ikusi nuen lehenago gure mezularia zela dirudien bati agur esaten ari zinenean. etsaia, mesedez, eman pertsona hori lepoa moztu diezaiodan, pertsona ohoretsuak eta gure buruzagiak zauritu dituelako." Najasyi berehala haserretu zen eta eskua luzatu zuen eta Amru bin 'ash-en sudurrean -bere burua- jo zuen, sudurra zapaldu nuen arte, lurra zatitzen bazen, bertan sartuko nintzela pentsatu nuen arte, beldurra ez nukeela esango nuke, ez nuke eskatuko banu, ez nuke erregea eskatuko. eskatu ezazu." Najasyik erantzun zuen: "Eskatzen al didazu aingeru handienak bisitatu zuen norbaiten mezularia entregatzeko - Gabriel - behin Moisesengana zu hiltzeko asmoz etorri zena? Amru esan zuen, esan nuen; — Egia al da? Najasyi-k jarraitu zuen "huss, ay you, O Amru bin 'Ash... obeditu iezadazu, eta obeditu, Allahren arabera, egia esan, egian dago, eta Ala ziur irabaziko du Moisesek faraoia eta bere armada garaitu zuenean aurka egiten dion edonori. "Mesedez, esan nion leialtasuna." Islamari leialtasuna eman nion. Gero, agur esan nion eta nire pentsamenduak lehengotik aldatu ziren eta nire Islama isilpean gorde nuen hiwasallam Islama aldarrikatzeko. Khalid bin Walid ezagutu nuen eta denbora pixka bat igaro zen Fathu Makkah eta Khalid Mekkatik itzultzeko. Esan nion: "Nora zoaz, Abu Sulaeman? Khalidek erantzun zuen: "Ala esanez, gidaren bidea argia da, gizon hau benetan profeta da, zoaz hara niregana, Allahren mesedetan, sartu Islama, ordura arte! "Islama deklaratzera etorri naiz" erantzun nion. Beraz, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam ezagutu genuen. Khalid etorri zen eta Islamera bihurtu zen eta bere leialtasuna adierazi zuen, orduan hurbildu nintzen eta galdetu nion: "O Allahren mezularia, leialtasuna agintzen dizut nire etorkizuneko bekatuak barka ditzazun, eta ez ditut aipatuko iraganak". Orduan Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "O Amru, hartu leialtasuna, Islamak erabakitzen dituelako -bekatuak- pasatu diren, eta hijrah-ak aurreko akatsak ezabatu egiten ditu. Beraz, leialtasuna hartu nion eta etxera joan nintzen. Ibn Ishaq-ek esan zuen: Duda ez dudan norbait esan zigun, Usman A bin Tolhah-rekin batera Islama bin Tolhah.