Terampuninya dan terhapusnya dosa yang telah lalu

Imam Ahmad : 17109

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ رَاشِدٍ مَوْلَى حَبِيبِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي أَوْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ مِنْ فِيهِ قَالَ لَمَّا انْصَرَفْنَا مِنْ الْأَحْزَابِ عَنْ الْخَنْدَقِ جَمَعْتُ رِجَالًا مِنْ قُرَيْشٍ كَانُوا يَرَوْنَ مَكَانِي وَيَسْمَعُونَ مِنِّي فَقُلْتُ لَهُمْ تَعْلَمُونَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى أَمْرَ مُحَمَّدٍ يَعْلُو الْأُمُورَ عُلُوًّا كَبِيرًا مُنْكَرًا وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَأْيًا فَمَا تَرَوْنَ فِيهِ قَالُوا وَمَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ أَنْ نَلْحَقَ بِالنَّجَاشِيِّ فَنَكُونَ عِنْدَهُ فَإِنْ ظَهَرَ مُحَمَّدٌ عَلَى قَوْمِنَا كُنَّا عِنْدَ النَّجَاشِيِّ فَإِنَّا أَنْ نَكُونَ تَحْتَ يَدَيْهِ أَحَبُّ إِلَيْنَا مِنْ أَنْ نَكُونَ تَحْتَ يَدَيْ مُحَمَّدٍ وَإِنْ ظَهَرَ قَوْمُنَا فَنَحْنُ مَنْ قَدْ عُرِفَ فَلَنْ يَأْتِيَنَا مِنْهُمْ إِلَّا خَيْرٌ فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الرَّأْيُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُمْ فَاجْمَعُوا لَهُ مَا نُهْدِي لَهُ وَكَانَ أَحَبَّ مَا يُهْدَى إِلَيْهِ مِنْ أَرْضِنَا الْأَدَمُ فَجَمَعْنَا لَهُ أُدْمًا كَثِيرًا فَخَرَجْنَا حَتَّى قَدِمْنَا عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ إِنَّا لَعِنْدَهُ إِذْ جَاءَ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ بَعَثَهُ إِلَيْهِ فِي شَأْنِ جَعْفَرٍ وَأَصْحَابِهِ قَالَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي هَذَا عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ لَوْ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى النَّجَاشِيِّ فَسَأَلْتُهُ إِيَّاهُ فَأَعْطَانِيهِ فَضَرَبْتُ عُنُقَهُ فَإِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ رَأَتْ قُرَيْشٌ أَنِّي قَدْ أَجْزَأْتُ عَنْهَا حِينَ قَتَلْتُ رَسُولَ مُحَمَّدٍ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَسَجَدْتُ لَهُ كَمَا كُنْتُ أَصْنَعُ فَقَالَ مَرْحَبًا بِصَدِيقِي أَهْدَيْتَ لِي مِنْ بِلَادِكَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَيُّهَا الْمَلِكُ قَدْ أَهْدَيْتُ لَكَ أُدْمًا كَثِيرًا قَالَ ثُمَّ قَدَّمْتُهُ إِلَيْهِ فَأَعْجَبَهُ وَاشْتَهَاهُ ثُمَّ قُلْتُ لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَجُلًا خَرَجَ مِنْ عِنْدِكَ وَهُوَ رَسُولُ رَجُلٍ عَدُوٍّ لَنَا فَأَعْطِنِيهِ لِأَقْتُلَهُ فَإِنَّهُ قَدْ أَصَابَ مِنْ أَشْرَافِنَا وَخِيَارِنَا قَالَ فَغَضِبَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ فَضَرَبَ بِهَا أَنْفَهُ ضَرْبَةً ظَنَنْتُ أَنْ قَدْ كَسَرَهُ فَلَوْ انْشَقَّتْ لِي الْأَرْضُ لَدَخَلْتُ فِيهَا فَرَقًا مِنْهُ ثُمَّ قُلْتُ أَيُّهَا الْمَلِكُ وَاللَّهِ لَوْ ظَنَنْتُ أَنَّكَ تَكْرَهُ هَذَا مَا سَأَلْتُكَهُ فَقَالَ لَهُ أَتَسْأَلُنِي أَنْ أُعْطِيَكَ رَسُولَ رَجُلٍ يَأْتِيهِ النَّامُوسُ الْأَكْبَرُ الَّذِي كَانَ يَأْتِي مُوسَى لِتَقْتُلَهُ قَالَ قُلْتُ أَيُّهَا الْمَلِكُ أَكَذَاكَ هُوَ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا عَمْرُو أَطِعْنِي وَاتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَعَلَى الْحَقِّ وَلَيَظْهَرَنَّ عَلَى مَنْ خَالَفَهُ كَمَا ظَهَرَ مُوسَى عَلَى فِرْعَوْنَ وَجُنُودِهِ قَالَ قُلْتُ فَبَايِعْنِي لَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ قَالَ نَعَمْ فَبَسَطَ يَدَهُ وَبَايَعْتُهُ عَلَى الْإِسْلَامِ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِي وَقَدْ حَالَ رَأْيِي عَمَّا كَانَ عَلَيْهِ وَكَتَمْتُ أَصْحَابِي إِسْلَامِي ثُمَّ خَرَجْتُ عَامِدًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُسْلِمَ فَلَقِيتُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَذَلِكَ قُبَيْلَ الْفَتْحِ وَهُوَ مُقْبِلٌ مِنْ مَكَّةَ فَقُلْتُ أَيْنَ يَا أَبَا سُلَيْمَانَ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ اسْتَقَامَ الْمَنْسِمُ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَنَبِيٌّ أَذْهَبُ وَاللَّهِ أُسْلِمُ فَحَتَّى مَتَى قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا جِئْتُ إِلَّا لِأُسْلِمَ قَالَ فَقَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدِمَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَأَسْلَمَ وَبَايَعَ ثُمَّ دَنَوْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُبَايِعُكَ عَلَى أَنْ تَغْفِرَ لِي مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِي وَلَا أَذْكُرُ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمْرُو بَايِعْ فَإِنَّ الْإِسْلَامَ يَجُبُّ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَإِنَّ الْهِجْرَةَ تَجُبُّ مَا كَانَ قَبْلَهَا قَالَ فَبَايَعْتُهُ ثُمَّ انْصَرَفْتُ قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ وَقَدْ حَدَّثَنِي مَنْ لَا أَتَّهِمُ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ مَعَهُمَا أَسْلَمَ حِينَ أَسْلَمَا

Isinalaysay sa amin [Ya'qub bin Ibrahim] sinabi niya, Isinalaysay sa amin [ang aking ama] mula kay [Ibn Ishaq] sinabi niya, isinalaysay sa akin [Yazid bin Abi Habib] mula kay [Rasyid] ang kanyang alipin na si Habib bin Abu Aus Ats Tsaqafi, mula kay [Habib bin Abu Aus] sinabi niya, isinalaysay sa akin [Amru bin Ash] mula sa kanyang bibig,--nang panahong iyon ay hindi pa Muslim si Amru bin'ash-- sinabi niya; Nang maghiwa-hiwalay kami mula sa labanan sa Trench, tinipon ko ang mga tao ng Quraysh na nakaunawa sa aking posisyon at nakarinig ng aking mga salita. Sinabi ko sa kanila, "Sumpa man sa Allah, alam ninyo ang inyong mga sarili, nakikita kong ang mga kilos ni Muhammad ay lubhang nakakagambala at kapanapanabik, mayroon akong ideya, ano ang inyong tugon?" "Ano ang inyong ideya?" tanong ng kanyang mga kaibigan. Sinabi ni Amru bin 'Ash, "May ideya ako, dapat nating makilala si Najasyi, at mananatili tayo sa kanyang tabi. Kung napanalunan ni Muhammad ang ating mga tao, nasa Najasyi tayo. Mas mabuti tayo sa ilalim ng kanyang proteksyon kaysa sa ilalim ng pamamahala ni Muhammad, sa kabilang banda, kung magtatagumpay ang ating mga tao, makikilala tayo ng Najasy, kaya hindi tayo sasalubungin ng mga Muslim maliban sa mabubuting bagay lamang." "Magandang ideya ito." Sagot ng mga kaibigan. Sabi ni Amru, kaya sinabi ko sa kanila, "Ngayon, pakikolekta ng mga regalo para sa hari, at ang regalong pinakagusto niya mula sa ating tinubuang-bayan ay ang kulay-kayumanggi na balat. Kaya't nakakolekta kami ng maraming kulay-kayumanggi na balat. Nagpatuloy kami sa pag-alis hanggang sa makilala namin si Najasyi. Sumpa man kay Allah, nang kami ay nasa tabi niya, biglang dumating si Amru bin Umayyah Adhdhamri, na siyang isinugo ng Sugo ng Allah upang iparating ang tungkol kay Ja'far bin Abi Talib at sa kanyang mga kaibigan. Tila sandaling nakilala ni Amru bin Umayyah si Najasyi at nagpaalam. Sabi ni Amru, pagkatapos ay sinabi ko sa aking mga kaibigan na tila dumating na si Amru bin Umayyah, kung makakasalubong ko si Najasyi mamaya ay hihilingin ko sa kanya na ibigay si Amru bin Umayyah at pupugutan ko ang kanyang leeg. Kung magagawa ko iyon, at makita ng mga Quraysh ang aking mga kilos, nangangahulugan ito na naghiganti ako bilang gamot sa puso ng mga Quraysh, dahil nagtagumpay ako sa pagpatay sa sugo ni Muhammad. Agad kong nakilala si Najasyi, nagpatirapa ako sa kanya gaya ng nakagawian ko. Sinabi ni Najasyi, "Maligayang pagdating sa iyong pagdating, aking kaibigan, at sa iyong regalo sa akin mula sa iyong tinubuang-bayan." Sumagot ako, "Opo, O hari, binigyan kita ng napakaraming balat na kulay-kayumanggi." Iniharap ko ang mga balat sa harap niya. Siya ay lubos na humanga at namangha. Pagkatapos ay sinabi ko ang ibig kong sabihin, "O hari, may nakita akong nagpapaalam sa iyo kanina, tila siya ay isang mensahero mula sa isang taong ating kaaway, pakisuyong ibigay ang taong iyon upang maputol ko ang kanyang leeg, dahil sinaktan niya ang mga mararangal na tao at ang ating mga pinuno." Agad na nagalit si Najasyi at iniunat ang kanyang kamay at itinapat ito sa ilong ni Amru bin 'ash (mismo), hanggang sa nadurog ko ang aking ilong, hanggang sa naisip ko na kung mabibiyak ang lupa, papasok ako rito dahil sa labis kong takot. Pagkatapos ay sinabi ko, "O hari, kung hindi mo gusto ang aking kahilingan, hindi ko ito hihingin." Sumagot si Najasyi, "Hinihiling mo ba sa akin na ibigay ang mensahero ng isang taong binisita ng pinakadakilang anghel (Jibril) na minsang pumunta kay Moses na may layuning patayin ka! Sabi ni Amru, sabi ko; "Totoo ba iyan?" patuloy ni Najasyi "huss, kawawa ka, O Amru bin 'Ash... sundin mo ako, at sundin mo siya, sumpa man kay Allah, tunay ngang siya ay nasa katotohanan, at tiyak na mananalo si Allah sa kanya laban sa sinumang sumasalungat sa kanya tulad ng pagkatalo ni Moises kay Paraon at sa kanyang hukbo. Sinabi ko "Pakiusap, mangako ka ng katapatan sa akin sa kanya para sa Islam." "Mabuti." sagot ni Najasyi. Patuloy na iniabot ni Najasyi ang kanyang kamay at ako naman ay nangakong katapatan sa Islam. Pagkatapos ay nagpaalam ako at ang aking mga iniisip ay nagbago mula noon at itinago ko ang aking Islam sa aking mga kaibigan. Pagkatapos ay sadyang nakipagkita ako kay Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam upang ipahayag ang kanyang Islam na si Solomon? Sumagot si Khalid "Sumpa man kay Allah, malinaw na ang landas, ang lalaki ay tunay na isang propeta, pumunta ka roon upang makipagkita sa akin, sumpa man kay Allah, pumunta ka sa Islam, hanggang doon! Sumagot ako "Ako ay naparito upang ipahayag ang Islam." Kaya't nakilala namin si Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam. Dumating si Khalid at nagbalik-loob sa Islam at ipinahayag ang kanyang katapatan, pagkatapos ay lumapit ako at nagtanong "O Rasulullah, sumusumpa ako ng katapatan sa iyo upang patawarin mo ako sa aking mga kasalanan sa hinaharap, at hindi ko na babanggitin ang mga nakalipas na." Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu'alaihiwasallam, "O Amru, tumalima ka, dahil ang Islam ay nakakasira ng mga kasalanan, at ang hijrah ay nagbubura ng mga nakaraang pagkakamali. Kaya't nanumpa ako ng katapatan sa kanya at umuwi ako. Sinabi ni Ibn Ishaq, "May isang taong sinabihan namin na wala akong pag-aalinlangan, si Usman bin Tolhah bin Abu Tolhah ay nagbalik-loob sa Islam kasama niya.