Abraza el Islam, haz clic aquí
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Imam Ahmad : 15982

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ كُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَبِيعَةُ أَلَا تَزَوَّجُ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ مَا عِنْدِي مَا يُقِيمُ الْمَرْأَةَ وَمَا أُحِبُّ أَنْ يَشْغَلَنِي عَنْكَ شَيْءٌ فَأَعْرَضَ عَنِّي فَخَدَمْتُهُ مَا خَدَمْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِي الثَّانِيَةَ يَا رَبِيعَةُ أَلَا تَزَوَّجُ فَقُلْتُ مَا أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ مَا عِنْدِي مَا يُقِيمُ الْمَرْأَةَ وَمَا أُحِبُّ أَنْ يَشْغَلَنِي عَنْكَ شَيْءٌ فَأَعْرَضَ عَنِّي ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى نَفْسِي فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا يُصْلِحُنِي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ أَعْلَمُ مِنِّي وَاللَّهِ لَئِنْ قَالَ تَزَوَّجْ لَأَقُولَنَّ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ قَالَ فَقَالَ يَا رَبِيعَةُ أَلَا تَزَوَّجُ فَقُلْتُ بَلَى مُرْنِي بِمَا شِئْتَ قَالَ انْطَلِقْ إِلَى آلِ فُلَانٍ حَيٍّ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكَانَ فِيهِمْ تَرَاخٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُزَوِّجُونِي فُلَانَةَ لِامْرَأَةٍ مِنْهُمْ فَذَهَبْتُ فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُزَوِّجُونِي فُلَانَةَ فَقَالُوا مَرْحَبًا بِرَسُولِ اللَّهِ وَبِرَسُولِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَا يَرْجِعُ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا بِحَاجَتِهِ فَزَوَّجُونِي وَأَلْطَفُونِي وَمَا سَأَلُونِي الْبَيِّنَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِينًا فَقَالَ لِي مَا لَكَ يَا رَبِيعَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَيْتُ قَوْمًا كِرَامًا فَزَوَّجُونِي وَأَكْرَمُونِي وَأَلْطَفُونِي وَمَا سَأَلُونِي بَيِّنَةً وَلَيْسَ عِنْدِي صَدَاقٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بُرَيْدَةُ الْأَسْلَمِيُّ اجْمَعُوا لَهُ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ فَجَمَعُوا لِي وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَأَخَذْتُ مَا جَمَعُوا لِي فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَيْهِمْ فَقُلْ هَذَا صَدَاقُهَا فَأَتَيْتُهُمْ فَقُلْتُ هَذَا صَدَاقُهَا فَرَضُوهُ وَقَبِلُوهُ وَقَالُوا كَثِيرٌ طَيِّبٌ قَالَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِينًا فَقَالَ يَا رَبِيعَةُ مَا لَكَ حَزِينٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا رَأَيْتُ قَوْمًا أَكْرَمَ مِنْهُمْ رَضُوا بِمَا آتَيْتُهُمْ وَأَحْسَنُوا وَقَالُوا كَثِيرًا طَيِّبًا وَلَيْسَ عِنْدِي مَا أُولِمُ قَالَ يَا بُرَيْدَةُ اجْمَعُوا لَهُ شَاةً قَالَ فَجَمَعُوا لِي كَبْشًا عَظِيمًا سَمِينًا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ إِلَى عَائِشَةَ فَقُلْ لَهَا فَلْتَبْعَثْ بِالْمِكْتَلِ الَّذِي فِيهِ الطَّعَامُ قَالَ فَأَتَيْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا مَا أَمَرَنِي بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ هَذَا الْمِكْتَلُ فِيهِ تِسْعُ آصُعِ شَعِيرٍ لَا وَاللَّهِ إِنْ أَصْبَحَ لَنَا طَعَامٌ غَيْرُهُ خُذْهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخْبَرْتُهُ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَيْهِمْ فَقُلْ لِيُصْبِحْ هَذَا عِنْدَكُمْ خُبْزًا فَذَهَبْتُ إِلَيْهِمْ وَذَهَبْتُ بِالْكَبْشِ وَمَعِي أُنَاسٌ مِنْ أَسْلَمَ فَقَالَ لِيُصْبِحْ هَذَا عِنْدَكُمْ خُبْزًا وَهَذَا طَبِيخًا فَقَالُوا أَمَّا الْخُبْزُ فَسَنَكْفِيكُمُوهُ وَأَمَّا الْكَبْشُ فَاكْفُونَا أَنْتُمْ فَأَخَذْنَا الْكَبْشَ أَنَا وَأُنَاسٌ مِنْ أَسْلَمَ فَذَبَحْنَاهُ وَسَلَخْنَاهُ وَطَبَخْنَاهُ فَأَصْبَحَ عِنْدَنَا خُبْزٌ وَلَحْمٌ فَأَوْلَمْتُ وَدَعَوْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَانِي أَرْضًا وَأَعْطَانِي أَبُو بَكْرٍ أَرْضًا وَجَاءَتْ الدُّنْيَا فَاخْتَلَفْنَا فِي عِذْقِ نَخْلَةٍ فَقُلْتُ أَنَا هِيَ فِي حَدِّي وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هِيَ فِي حَدِّي فَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَبِي بَكْرٍ كَلَامٌ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلِمَةً كَرِهَهَا وَنَدِمَ فَقَالَ لِي يَا رَبِيعَةُ رُدَّ عَلَيَّ مِثْلَهَا حَتَّى تَكُونَ قِصَاصًا قَالَ قُلْتُ لَا أَفْعَلُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَتَقُولَنَّ أَوْ لَأَسْتَعْدِيَنَّ عَلَيْكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِفَاعِلٍ قَالَ وَرَفَضَ الْأَرْضَ وَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْطَلَقْتُ أَتْلُوهُ فَجَاءَ نَاسٌ مِنْ أَسْلَمَ فَقَالُوا لِي رَحِمَ اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فِي أَيِّ شَيْءٍ يَسْتَعْدِي عَلَيْكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ قَالَ لَكَ مَا قَالَ فَقُلْتُ أَتَدْرُونَ مَا هَذَا هَذَا أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ هَذَا ثَانِيَ اثْنَيْنِ وَهَذَا ذُو شَيْبَةِ الْمُسْلِمِينَ إِيَّاكُمْ لَا يَلْتَفِتُ فَيَرَاكُمْ تَنْصُرُونِي عَلَيْهِ فَيَغْضَبَ فَيَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَغْضَبَ لِغَضَبِهِ فَيَغْضَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِغَضَبِهِمَا فَيُهْلِكَ رَبِيعَةَ قَالُوا مَا تَأْمُرُنَا قَالَ ارْجِعُوا قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبِعْتُهُ وَحْدِي حَتَّى أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَهُ الْحَدِيثَ كَمَا كَانَ فَرَفَعَ إِلَيَّ رَأْسَهُ فَقَالَ يَا رَبِيعَةُ مَا لَكَ وَلِلصِّدِّيقِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ كَذَا كَانَ كَذَا قَالَ لِي كَلِمَةً كَرِهَهَا فَقَالَ لِي قُلْ كَمَا قُلْتُ حَتَّى يَكُونَ قِصَاصًا فَأَبَيْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجَلْ فَلَا تَرُدَّ عَلَيْهِ وَلَكِنْ قُلْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ قَالَ الْحَسَنُ فَوَلَّى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَبْكِي

-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- esan zuen; esan digu [Abu Nadlr Hasyim bin Al Qasim] esan du; esan digu [Al Mubarak] hots, Ibn Fadlalah esan zuen; esan digu [Abu 'Imran Al Jauni] [Rabi'ah Al Aslami] esan zuen; Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam zerbitzatzen ari nintzela esan zuen: 'O Rabi'ah, zergatik ez zara ezkontzen?' -Rabi'ah Al Aslami radliyallahu'anhu- esan zuen; 'Ala, oi Allahren mezularia, ez dut ezkondu nahi, ez dut ezer ezkontzaren zamak jasateko, ere ez dut nahi nire emazteak lanpetuta eduki dezan, zu zerbitzatzerakoan kasurik egin ez diezadan', orduan nigandik urrundu zen, orduan zerbitzatu nuen eta zerbitzatzen jarraitu nuen. Orduan, bigarren aldiz esan zuen: 'O Rabi'ah, zergatik ez zara ezkondu?', orduan erantzun nion: 'Ala, oi Allahren Mezularia, ez dut ezkondu nahi, ez dut ezer etxeko zamak jasan beharrik, ez dut nahi nire emazteak lanpetuta eduki dezan, zuk zerbitzatzen ez dudanean arreta jarri ez diezadan.' Orduan nire buruaz hausnartu eta esan nuen; 'Ala esanez, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ek, zalantzarik gabe, nik neuk baino gehiago daki mundu honi eta etorkizunari onura ekartzen dion guztiari buruz. Ala arabera, ezkondu esan izan balu, noski erantzungo nuke: «Bai, o Allahren mezularia, zure esku dago agindua ematea». -Rabi'ah Al Aslami radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan esan zuen: 'O Rabia, zergatik ez zara ezkontzen?' orduan erantzun nion 'agindu nahi duzun bezala'. Esan zuen: 'Zoaz 'A'ren familiara Ansar herrietako batean, bertan bizi dena, sallallaahu'alaihiwasallam Profeta zerbitzatzeko alferra delako, eta esaiezu Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam bidali nautela, profetak esan dizula ni ezkontzeko haien emakume batekin'. Orduan joan nintzen eta esan nien: «Hain zuzen ere, Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam-ek bidali nauzu fulanah batekin ezkon nazazuen», esan zuten orduan; 'Ongi etorri Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam eta ongi etorri Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en mezulariari, Ala-ren arabera, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en mezularia ez da itzuliko bere beharrak bete ez badira. Nirekin ezkondu ziren, on egin zidaten. Ez zidaten frogarik eskatu, beraz Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam etxera joan nintzen egoera tristean. Hark galdetu zuen: 'Zergatik hi, o Rabi'ah?' Erantzun nion: 'O Allahren mezularia, oso jende noble batengana iritsi naiz, nirekin ezkondu, ohore egin ninduten eta leunak izan ziren nirekin. Ez zuten frogarik eskatu, pena da nik doterik ez izatea'. Orduan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: 'O Buraidah Al Aslami, bildu urrezko pieza bat'. -Rabi'ah Al Aslami radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan urre puska bat bildu zidaten, hartu nuen, gero sallallaahu'alaihiwasallam profetari eraman nion. Orduan esan zuen: «Ekar iezaiezu hau eta esaiezu hau dela dotea». Onartu eta onartu zuten eta esan zuten: «Oso ugaria eta oso ona da dote mota hau. -Rabi'ah Al Aslami radliyallahu'anhu- esan zuen; gero etxera joan nintzen sallallaahu'alaihiwasallam Profeta egoera triste batean ikustera, orduan galdetu zuen: O Rabi'ah, zergatik zaude triste? Erantzun nion: O Allahren mezularia, ez dut inoiz haiek baino jende nobleagorik ikusi, eman nion hori onartzeko prest zeuden eta oso ondo egin zuten eta esan zuten; hau oso eta ona da. Pena da walimah bat edukitzeko erabil dezakedan ezer ez izatea. Esan zuen: «Oi Buraida, bildu ahuntzak, mesedez». -Rabi'ah Al Aslami radliyallahu'anhu- esan zuen; gero ahuntz asko bildu zituzten n fat, orduan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek esan zidan: "Zoaz eta ezagutu 'Aisha eta esan janariz betetako saski batzuk bidal ditzala', gero beregana joan nintzen eta Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek agindutako guztia kontatu nion. Orduan esan zuen; 'Hona hemen bederatzi Sha' gari dituen saski bat, Ala esanez, eta bihar beste janaririk badago, hartu ezazu'. Orduan hartu nuen eta sallallaahu'alaihiwasallam profetari ekarri nion eta 'Aishak esan zuena' esan nion, gero esan zuen: 'Ekarri gauza hauek hara, eta esan ogia egiteko erabiltzeko'. Gero hara joan nintzen, ahuntz bat ekarri nuen eta Aslam-eko hainbat jenderekin joan nintzen, gero Aslam-eko norbaitek esan zuen 'Mesedez, bihar gauza hauek ogi bihurtuko dira'. Beraz, haiengana joan nintzen eta ahuntz bat ere ekarri nuen hainbat aslamekin, orduan aslametako batek esan zuen 'mesedez, bihar gari hau ogi bihurtuko da, eta ahuntz hau prestatuko da'. Haiek erantzun zioten: «Ogia egiteko, nahikoa gara, baina ahuntzak hiltzeko, zuk egiten duzu lana». Eskura dauden ahuntzak eskudirutan hartu genituen, ni hainbat aslamekin batera. Hiltzen dugu eta gero garbitzen dugu. Egosi genuen eta haragi eta ogi guztia prest genuen. Walimah bat egin nuen sallallaahu'alaihiwasallam Profeta gonbidatuz. orduan -Rabi'ah Al Aslami radliyallahu'anhu- esan zuen; Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek lurrak eman zizkidan eta baita Abu Bakr-i ere, antza denez, mundua etorri zen, gero bata bestearekin ados ez ginen dattil palmondoen gaian, esan nion mayang nire mugen barruan zegoela, Abu Bakr-ek esan zuen bitartean "mayang-a bere lurraren mugen barruan zegoenez, ni eta Abu Bakr-en arteko liskar bat egon zen". Orduan, Abu Bakr-ek hitz desegokiak esan zituen, damutu eta errudun sentitzeko, esan zidan: "O Rabi'ah, erantzun iezadazu hitz desegokiak esateagatik, ordain berdina izan dadin". "Ez, ez dut egingo" erantzun nion, esan zuen Abu Bakrrek; 'Ongi da, orain esan duzu edo sallallaahu 'alaihiwasallam Profetari laguntza eskatuko diot zu garaitzeko. Oraindik esaten dut; 'Ez dut egin nahi'. Orduan, Abu Bakr-ek lurra niretzat baztertu zuen, beraz, sallallaahu'alaihiwasallam Profeta ezagutu zuen eta nik jarraitu nion, orduan Aslam-eko hainbat pertsona etorri ziren ni madarikatzen ari nintzela: "Alak erruki izan dezala Abu Bakr-ekin, zein izan zen Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek eskatu zion arazoa eta horrela esan zizun irabazteko? Erantzun nion, ez al dakizu nor den, bera izan zen kobazuloan lagundu zion Profetaren lagun bakarra, biak besterik ez zirenean, musulmanen artean posizio altua duen pertsona bat da, bere errua izan zen ez zuela inora begiratu eta gero zuek hura garaitzen laguntzen nindutela ikusi zuenez, haserretu egin zen. Orduan, Abu Bakr Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era etorri zen, Profeta haserretu egingo zelako itxaropenarekin, orduan Allah haserretuko zen bi horien haserreagatik, Rabi'ah-ek kaltea jasan zezan. "Zer esaten diguzu" esan zuten. Zoaz etxera, esan zuen Rabiahek. Orduan, Abu Bakr radliyallahu'anhu sallallaahu'alaihiwasallam profetarengana joan zen etxera, bera bakarrik jarraitu nuen sallallaahu'alaihiwasallam profetarengana. Gertakariari buruzko guztia kontatu nion, burua altxatu eta esan zidan arte; O Rabi'ah, zer gertatu zen zure eta As Shididiq-en artean?, "O Allahren Mezularia, halakoa gertatu da" erantzun nion. Egia esan nazkatuta zegoen esaldi bat esan zidan, orduan esan zidan; 'Esan nik esaten dudan bezala, qishah izan dadin', baina baztertu egin nuen. Ondoren, Rasulullah Sh Allallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Hori da, ez erantzun iezaiozu, baizik eta esan "Alak barkatu dezazula, oi Abu Bakr", eta orduan esan nion: "Alak barkatu dezazula, oi Abu Bakr". Al Hasanek esan zuen; orduan Abu Bakr, Ala pozik egon dadila, negarrez joan zen etxera.