حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صُفُوفِنَا فِي الصَّلَاةِ صَلَاةِ الظُّهْرِ أَوْ الْعَصْرِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَنَاوَلُ شَيْئًا ثُمَّ تَأَخَّرَ فَتَأَخَّرَ النَّاسُ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ لَهُ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ شَيْئًا صَنَعْتَهُ فِي الصَّلَاةِ لَمْ تَكُنْ تَصْنَعُهُ قَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ بِمَا فِيهَا مِنْ الزَّهْرَةِ وَالنَّضْرَةِ فَتَنَاوَلْتُ مِنْهَا قِطْفًا مِنْ عِنَبٍ لِآتِيَكُمْ بِهِ فَحِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَلَوْ أَتَيْتُكُمْ بِهِ لَأَكَلَ مِنْهُ مَنْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا يُنْقِصُونَهُ شَيْئًا ثُمَّ عُرِضَتْ عَلَيَّ النَّارُ فَلَمَّا وَجَدْتُ سَفْعَهَا تَأَخَّرْتُ عَنْهَا وَأَكْثَرُ مَنْ رَأَيْتُ فِيهَا النِّسَاءُ اللَّاتِي إِنْ اؤْتُمِنَّ أَفْشَيْنَ وَإِنْ يُسْأَلْنَ بَخِلْنَ وَإِنْ يَسْأَلْنَ أَلْحَفْنَ قَالَ حُسَيْنٌ وَإِنْ أُعْطِينَ لَمْ يَشْكُرْنَ وَرَأَيْتُ فِيهَا لُحَيَّ بْنَ عَمْرٍو يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ وَأَشْبَهُ مَنْ رَأَيْتُ بِهِ مَعْبَدُ بْنُ أَكْثَمَ الْكَعْبِيُّ قَالَ مَعْبَدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُخْشَى عَلَيَّ مِنْ شَبَهِهِ وَهُوَ وَالِدٌ فَقَالَ لَا أَنْتَ مُؤْمِنٌ وَهُوَ كَافِرٌ قَالَ حُسَيْنٌ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ حَمَلَ الْعَرَبَ عَلَى عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ قَالَ حُسَيْنٌ تَأَخَّرْتُ عَنْهَا وَلَوْلَا ذَلِكَ لَغَشِيَتْكُمْ

Esan digu [Zakariya] ['Ubaidulloh] eta [Husain bin Muhammad] esan digu; esan digu ['Ubaidulloh] [Abdullah bin Muhammad bin 'Aqil] [Jabir]-en esana; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eguerdiko edo Asr otoitzak egiteko lerro batean geundela, bat-batean zerbait nabaritu zuela zirudien, orduan atzera egin zuen eta haiek ere alde egin zuten. Otoitz egiten amaitu zuenean, 'Ubay bin Ka'bek esan zuen; Zergatik ez duzu otoitz egiten ohi duzun bezala? -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- esan zuen: 'Paradisua bere eduki guztia lore eta plazer moduan erakutsi zidaten, gero mahats bat jan nuen, zuri ekarri nahi nuen baina ezinezkoa zen. Zuretzat ekarri izan banu, aski izango zen zeruko eta lurreko jendeak jatea, galera txikienik gabe. Orduan infernua erakutsi zidaten, beroa hartu bezain laster, atzera egin nuen, han gehien ikusten nuena emakumeak ziren, zeren mezu bat emanez gero pasatzen zuten, eskatuz gero zakar izango ziren eta eskatuz gero beti eskatzen zuten. Husainek esan zuen -bere historian-, emanez gero, ez luketela eskertuko. Luhay bin 'Amr ikusi nuen han hesteak arrastaka eramaten, eta haren antzekoena ikusi nuen pertsona Ma'bad bin Aktsam Al Ka'bi izan zen. Ma'bad esan zuen; 'O Allahren mezularia, agure bat izan arren haren antza dudalako bakarrik kezkatzen al naiz?' -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- esan zuen: "Ez, sinestuna zara bera infidel den bitartean". Husainek esan zuen; -Luhay bin 'Amr- arabiarrak estatuak gurtzera gonbidatu zituen lehen pertsona izan zen. Husainek zioen -bere historian- -editorialearekin- 'Beraz, handik erretiratu nintzen -infernuko sua-, bestela suak erreko zintuen segur aski'.