Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتْ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُونِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ { فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ } قَالَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَوَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ جَارِيَةٌ جَمِيلَةٌ فَاشْتَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعَةِ أَرْؤُسٍ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تُصْلِحُهَا وَتُهَيِّئُهَا وَهِيَ صَفِيَّةُ ابْنَةُ حُيَيٍّ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيمَتَهَا التَّمْرَ وَالْأَقِطَ وَالسَّمْنَ قَالَ فُحِصَتْ الْأَرْضُ أَفَاحِيصَ قَالَ وَجِيءَ بِالْأَنْطَاعِ فَوُضِعَتْ فِيهَا ثُمَّ جِيءَ بِالْأَقِطِ وَالتَّمْرِ وَالسَّمْنِ فَشَبِعَ النَّاسُ قَالَ وَقَالَ النَّاسُ مَا نَدْرِي أَتَزَوَّجَهَا أَمْ اتَّخَذَهَا أُمَّ وَلَدٍ فَقَالُوا إِنْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ امْرَأَتُهُ وَإِنْ لَمْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ أُمُّ وَلَدٍ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَبَ حَجَبَهَا حَتَّى قَعَدَتْ عَلَى عَجُزِ الْبَعِيرِ فَعَرَفُوا أَنَّهُ قَدْ تَزَوَّجَهَا فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ دَفَعَ وَدَفَعْنَا قَالَ فَعَثَرَتْ النَّاقَةُ الْعَضْبَاءُ قَالَ فَنَدَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَدَرَتْ قَالَ فَقَامَ فَسَتَرَهَا قَالَ وَقَدْ أَشْرَفَتْ النِّسَاءُ فَقُلْنَ أَبْعَدَ اللَّهُ الْيَهُودِيَّةَ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَوَقَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَاللَّهِ لَقَدْ وَقَعَ وَشَهِدْتُ وَلِيمَةَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ يَبْعَثُنِي فَأَدْعُو النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَتَبِعْتُهُ وَتَخَلَّفَ رَجُلَانِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ لَمْ يَخْرُجَا فَجَعَلَ يَمُرُّ بِنِسَائِهِ وَيُسَلِّمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ كَيْفَ أَصْبَحْتُمْ فَيَقُولُونَ بِخَيْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ فَيَقُولُ بِخَيْرٍ فَلَمَّا رَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ إِذَا هُوَ بِالرَّجُلَيْنِ قَدْ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَأَيَاهُ قَدْ رَجَعَ قَامَا فَخَرَجَا قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَوْ نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ بِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي أُسْكُفَّةِ الْبَابِ أَرْخَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأَنْزَلَ اللَّهُ الْحِجَابَ هَذِهِ الْآيَاتِ { لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ } حَتَّى فَرَغَ مِنْهَا

Esan digu ['Affan] esan digu [Hammad] esan digu [Thabit] [Anas bin Malik] esan digu; Behin Abu Talhah-rekin ibiltzen nintzen Khaibar gerran, eta nire oinak sallallaahu'alaihi wasallam Profetaren oinak ukitu zituzten. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; etsaiarengana hurbildu ginen eguzkia ia atera zenean, etsaia ordurako abereak bazkatzera irten ziren bitartean, aizkorak eta saskiak eta tresnak zeramatzatela. Antza bazekiten eta esan zuten; Aizu, Mahoma eta bere armada datoz. Dirutan, sallallaahu'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'ALLAHU AKBAR, Khaibar konkistatu da. Izan ere, herri baten patioan gelditu bagara, abisua dutenek bizi duten goiza oso txarra izango da'. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; Azkenean Allah Azzawa Jallak garaitu zituen. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; Beraz, Dihyah alkalbi preso eder bat lortu zuen. Orduan, sallallaahu'alaihi wasallam profetak bederatzi abere-bururekin trukatu zituen. Orduan, profetak Umm Sulaim-i eman zion, janzteko eta apaintzeko. Gatibu emakumearen izen osoa Shafiyyah bint Huyay da. Orduan, sallallaahu'alaihi wasallam profetak bere walimah ospatu zuen dattilekin, aqith -esne lehorra- eta gurinarekin. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; gero janaria jartzeko leku bat egin. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; larruzko zerriak zabaldu, janaria zerbitzatzen zen eta lagunak ondo elikatzen ziren. -azaldu zuen Anas bin Malik- esan zuen; lagunek jakin-mina zuten eta galdetu zuten, ez dakigu, berarekin ezkondu zen ala umu walad besterik ez zuen egin?, orduan -lagunek- esan zuten; estaltzen badu bere emaztea da eta ez bada, umu walad da. Ibilgailuan sartzear zegoenean, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezulariak estali zuen eta sallallaahu 'alaihi wasallam profeta gameluaren atzealdean eseri zen, eta, beraz, berarekin ezkondu zela konturatu ziren. Taldea Medinara hurbildu zenean, -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- bere bidaia hasi zuen eta jarraitu genion. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; bat-batean 'Adlba' izeneko gamelua irrist egin zuen. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; Azkenik Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam erori zen eta Shafiyyah ere bai. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; gero zutitu eta estali zuen. -Anas bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; Garai hartan emakumeak nobleago sentitzen ziren eta esan zuten: Ala emakume judu hau ken dezala. Nik -Tsabit Radliyallahu'anha- esan nuen; Profeta erori al zen? -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- erantzun zuen, Ala-k baietz, -Rasulullah shallallahu'alaihi wasallam- benetan erori zen, eta walimah Zainab Binti Jahsy ikusi nuen, gero -Rasulullah shallallahu'alaihi wasallam- lagunei ogia eta haragia eman zien. Garai hartan bidali ninduen eta nik jendea gonbidatu nuen. Bukatu zuenean, altxatu zen eta nik atzetik jarraitu nion, eta bi gizon atzetik zetozen, elkarren artean etengabe berriketan. Orduan -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- bere emaztearen ondotik pasa zen eta haietako bakoitza agurtu zuen: "Zorionak zuei, tenpluko jendea, nola zaude? "Erantzun zuten: "Baldintza onean gaude, o Allahren mezularia". «Zer moduz zaude» agurra erantzuteko txandaka aritu ziren. orduan -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- esan zuen; Ona. -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- itzuli zenean eta berarekin ate aldera iritsi nintzenean, oraindik bi pertsona zeuden elkarren artean berriketan. Biak Alaren Mezularia (bakea eta bedeinkazioak berekin) etxera joan zela ikusi zutenean, biak altxatu eta atera ziren. -Anas bin Malik Radliyalalhu'anhu- esan zuen; Ala, ez dakit esan nion ala biak alde egin zutela eta gero - Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam - etxera joan zelako eta berarekin joan nintzen etxera. Oinak ate aurrean jarri zituenean hijaba jarri zidan. Allah-k hijab-eko bertsoa agerian utzi zuen bertso honekin: 'Oi sinesten duzuenok, ez sartu profetaren etxeetara jateko baimena ematen ez bazaizue janaria prestatu arte itxaron gabe.