Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan

Imam Ahmad : 13086

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتْ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُونِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ { فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ } قَالَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَوَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ جَارِيَةٌ جَمِيلَةٌ فَاشْتَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعَةِ أَرْؤُسٍ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تُصْلِحُهَا وَتُهَيِّئُهَا وَهِيَ صَفِيَّةُ ابْنَةُ حُيَيٍّ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيمَتَهَا التَّمْرَ وَالْأَقِطَ وَالسَّمْنَ قَالَ فُحِصَتْ الْأَرْضُ أَفَاحِيصَ قَالَ وَجِيءَ بِالْأَنْطَاعِ فَوُضِعَتْ فِيهَا ثُمَّ جِيءَ بِالْأَقِطِ وَالتَّمْرِ وَالسَّمْنِ فَشَبِعَ النَّاسُ قَالَ وَقَالَ النَّاسُ مَا نَدْرِي أَتَزَوَّجَهَا أَمْ اتَّخَذَهَا أُمَّ وَلَدٍ فَقَالُوا إِنْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ امْرَأَتُهُ وَإِنْ لَمْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ أُمُّ وَلَدٍ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَبَ حَجَبَهَا حَتَّى قَعَدَتْ عَلَى عَجُزِ الْبَعِيرِ فَعَرَفُوا أَنَّهُ قَدْ تَزَوَّجَهَا فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ دَفَعَ وَدَفَعْنَا قَالَ فَعَثَرَتْ النَّاقَةُ الْعَضْبَاءُ قَالَ فَنَدَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَدَرَتْ قَالَ فَقَامَ فَسَتَرَهَا قَالَ وَقَدْ أَشْرَفَتْ النِّسَاءُ فَقُلْنَ أَبْعَدَ اللَّهُ الْيَهُودِيَّةَ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَوَقَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَاللَّهِ لَقَدْ وَقَعَ وَشَهِدْتُ وَلِيمَةَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ يَبْعَثُنِي فَأَدْعُو النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَتَبِعْتُهُ وَتَخَلَّفَ رَجُلَانِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ لَمْ يَخْرُجَا فَجَعَلَ يَمُرُّ بِنِسَائِهِ وَيُسَلِّمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ كَيْفَ أَصْبَحْتُمْ فَيَقُولُونَ بِخَيْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ فَيَقُولُ بِخَيْرٍ فَلَمَّا رَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ إِذَا هُوَ بِالرَّجُلَيْنِ قَدْ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَأَيَاهُ قَدْ رَجَعَ قَامَا فَخَرَجَا قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَوْ نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ بِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي أُسْكُفَّةِ الْبَابِ أَرْخَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأَنْزَلَ اللَّهُ الْحِجَابَ هَذِهِ الْآيَاتِ { لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ } حَتَّى فَرَغَ مِنْهَا

Ibinalita sa amin ['Affan] ay ibinalita sa amin [Hammad] ay ibinalita sa amin [Thabit] mula kay [Anas bin Malik] na nagsabi; Minsan ay nakasakay ako kasama si Abu Talhah noong digmaan sa Khaibar, at ang aking mga paa ay dumampi sa mga paa ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; nilapitan namin ang kaaway nang halos sumikat na ang araw, habang ang kaaway ay lumabas na upang magpastol ng kanilang mga alagang hayop, dala ang kanilang mga palakol at basket at mga kagamitan. Tila alam nila at sinabi; Uy, si Muhammad at ang kanyang hukbo ay paparating na. Sa pamamagitan ng pera, sinabi ni Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam: "ALLAHU AKBAR, ang Khaibar ay nasakop na. Katotohanan, kung huminto tayo sa patyo ng isang bayan, kung gayon ang umaga na naranasan ng mga nabigyan ng babala ay magiging napakasama." (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; Sa wakas ay natalo sila ni Allah Azzawa Jalla. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; Kaya't nakakuha si Dihyah alkalbi ng isang magandang bilanggo. Pagkatapos ay ipinagpalit ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam ang mga ito para sa siyam na ulo (hayop). Pagkatapos ay ibinigay ito ng propeta kay Umm Sulaim upang bihisan at palamutian. Ang buong pangalan ng bihag na babae ay Shafiyyah bint Huyay. Pagkatapos ay ipinagdiwang ng Propeta sallallaahu'alaihi wasallam ang kanyang walimah gamit ang mga datiles, aqith (pinatuyong gatas) at mantikilya. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; pagkatapos ay gumawa ng isang lugar para ilagay ang pagkain. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; mga banig na katad ang inilatag, pagkain ang inihain, at ang mga kaibigan ay pinakain nang mabuti. (Si Anas bin Malik ay kumalat) ay nagsabi; ang mga kaibigan ay naging mausisa at nagtanong, hindi namin alam, pinakasalan ba niya siya o ginawa lamang siyang umu walad?, pagkatapos (ang mga kaibigan) ay nagsabi; kung tinatakpan niya ito, kung gayon ay kanyang asawa ito at kung hindi, kung gayon ay umu walad. Nang papasok na siya sa sasakyan, tinakpan siya (Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam) at umupo ang Propeta sa likod ng kamelyo, kaya't napagtanto nila na pinakasalan na niya siya. Nang papalapit na ang grupo sa Medina, sinimulan ni (Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam) ang kanyang paglalakbay at sinundan namin siya. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; biglang nadulas ang kanyang kamelyong nagngangalang 'Adlba'. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; Sa wakas ay nahulog si Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam at gayundin si Shafiyyah. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; pagkatapos ay tumayo siya at tinakpan ito. (Anas bin Malik Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; Nang panahong iyon ay mas nakaramdam ng karangalan ang mga kababaihan at nagsabi, nawa'y alisin ni Allah ang babaeng Hudyo na ito. Ako (Tsabit Radliyallahu'anha) ay nagsabi; Nahulog ba ang Propeta? Sumagot si (Anas bin Malik radliyallahu'anhu), oo sa ngalan ng Allah, (Rasulullah shallallahu'alaihi wasallam) ay talagang bumagsak, at nakita ko ang walimah na si Zainab Bint Jahsy, pagkatapos (Rasulullah shallallahu'alaihi wasallam) ay nagbigay ng piging sa mga kaibigan na may tinapay at karne. Nang panahong iyon ay pinapunta niya ako at inanyayahan ko ang mga tao. Nang matapos siya, tumayo siya at sinundan ko siya mula sa likuran, at dalawang lalaki ang sumunod sa likuran niya, walang humpay na nag-uusap. Pagkatapos (Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam) ay dumaan sa kanyang mga asawa at binati ang bawat isa sa kanila ng pagbati, 'Binabati ko kayo, O mga tao ng templo, kumusta kayo?' sila ay sumagot, 'Nasa mabuting kalagayan kami, O Sugo ng Allah. Nagpalitan sila sa pagtugon sa pagbating "Kumusta kayo?" Pagkatapos ay sinabi (Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam); Sige. Nang bumalik (ang Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam) at dumating ako kasama niya sa pintuan, may dalawang taong nag-uusap pa rin. Nang makita nilang dalawa na nakauwi na si (Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam), tumayo silang dalawa at lumabas. Sinabi ni (Anas bin Malik Radliyalalhu'anhu); Sumpa man sa Allah, hindi ko alam kung sinabi ko sa kanya o dahil dumating ang rebelasyon na lumabas silang dalawa at pagkatapos ay umuwi na (ang Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam) at ako naman ay umuwi na kasama niya. Nang mailagay niya ang kanyang mga paa sa harap ng pinto, isinuot niya sa akin ang hijab.