Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan
Imam Muslim : 2561حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا خَيْبَرَ قَالَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْحَسَرَ الْإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي لَأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ { فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ } قَالَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ قَالَ وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً وَجُمِعَ السَّبْيُ فَجَاءَهُ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ فَقَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدِ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ قَالَ ادْعُوهُ بِهَا قَالَ فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ غَيْرَهَا قَالَ وَأَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنْ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرُوسًا فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالْأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسًا فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan dit [Zuhair bin Harb]-ek [Isma'il]-ek, hain zuzen ere, Ibn 'Ulayyah-ek [Abdul Aziz]-ek [Anas]-ek esan digula: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek behin Khaibar-en aurka borrokatu zuela, esan zuen; Orduan, Fajr otoitza egin genuen lur horren ondoan, otoitz egin ondoren, bere ibilgailua gidatu zuen, Abu Talhak ere bere ibilgailua gidatu zuen ni Abu Talharen atzetik nindoala, Khaibar-eko kalezulo batetik igaro zenean, bere ibilgailua gidatu zuen nire belaunak sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren izterra ukitu zuen arte eta profetaren izterren zuritasuna ikusi nuen. Herrira sartu zenean, esan zuen: 'Allahu akbar, konkistatu Khaibar', beraz, zigorra haien patiora jaisten denean, goiza oso txarra izango da abisua eman zutenentzat'. Hiru aldiz errepikatu zituen bere hitzak. Anasek jarraitu zuen; -Khaibar-eko biztanleak lanean ari ziren lekura ateratzen hasi ziren, eta gero oihu egin zuten: 'Muhammad! Ala-ren izenean -bere armada etorri da-'. Abdul Azizek esan zuen; Gure lagun batzuek esan zuten; -oihu egin zuten-; Muhammad eta bere armada -etorri dira-!. Hark -Anas- esan zuen; Indarrez konkistatu genituen eta gatibu guztiak bildu genituen. Bat-batean Dihyah etorri zitzaion eta esan zion: 'Alaren Mezularia, eman iezadazu presoaren esklaboa!', esan zuen: 'Zoaz eta hartu esklaboa berarengandik'. Gero, Shafiyah bint Huyay ekarri zuen, eta gizon bat etorri zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana eta esan zion: 'O Nabiyallah, zergatik eman zenion Shafiyah Dihyah-ri? Huyay-ren alaba izan arren, Bani Quraidlah eta Nadlir irudiak dira, eta ez da egokia zu ez den inorentzat'. Esan zuen: 'Esaiozu itzultzeko'. Anasek jarraitu zuen; Orduan Dihyah etorri zen Shafiyahrekin, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak ikusi zuenean, esan zuen: 'Hartu beste esklabo bat presoarengandik'. Anasek esan zuen; Gero, askatu eta ezkondu egin zen. Thabitek galdetu zion: «Oi, Abu Hamzah, zein da bere dotea berarentzat?». Hark erantzun zuen: «Shafiyah bera, hain zuzen ere, askatu eta gero ezkonduz». Etxerako bidean, Umm Sulaimek prestatu eta gau hartan eman zion. Goizean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek ezkontza festa bat egin zuen eta esan zuen: «Zerbait duenak, ekarri hona». Anasek esan zuen: «Orduan, larruzko esterilla bat zabaldu zuen, gero batzuek esne lehorra ekarri zuten, beste batzuek datilak eta beste batzuek ghee, gero nahastu zituzten, hori izan zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-en ezkontza harrera».