Rasulullah menyerang yahudi khaibar pada pagi hari dan mengucapkan ‘Allahu Akbar, yahudi khaibar akan berantakan
Imam Bukhari : 3879حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ قَرِيبًا مِنْ خَيْبَرَ بِغَلَسٍ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ{ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }فَخَرَجُوا يَسْعَوْنَ فِي السِّكَكِ فَقَتَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُقَاتِلَةَ وَسَبَى الذُّرِّيَّةَ وَكَانَ فِي السَّبْيِ صَفِيَّةُ فَصَارَتْ إِلَى دَحْيَةَ الْكَلْبِيِّ ثُمَّ صَارَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا فَقَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ لِثَابِتٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ آنْتَ قُلْتَ لِأَنَسٍ مَا أَصْدَقَهَا فَحَرَّكَ ثَابِتٌ رَأْسَهُ تَصْدِيقًا لَهُ
Esan digu [Sulaiman bin Harb]-ek [Hammad bin Zaid]-ek [Thabit-etik] esan digu [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]-ek esan zuela; Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin Fajr otoitza egin zuela Khaibar ondoan, oraindik ilun zegoela, eta gero esan zuela: 'Allahu Akbar, suntsitu duzu Khoibar. Izan ere, herri baten herrira iristen garenean, abisatuak direnek bizitako goizak oso txarrak dira-'. QS Ash Shaffat; 177. Khaibarko jendea irten eta iluntasunean ibili zenean. Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, haien tropak hil eta haien seme-alabak harrapatu zituen. Eta gatibuen artean Shafiyah izeneko emakume bat zegoen, jatorriz Dihyah Al Kalbiren gatibua zen eta gero Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-i eman zioten, gero harekin ezkondu eta askatu egin zuen bere ezkontza-dote gisa'. Abdul 'Azizek Thabiti esan zion: «Abu Muhammad, galdetu al diozu inoiz Anasi, 'Zer erabili zuen dote gisa?'». Orduan, Thabitek baieztapen gisa baieztatu zuen buruarekin.