Tingginya iman seorang ibu atas kematian putranya

Imam Ahmad : 12400

حَدَّثَنَا قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي هَذَا الْحَدِيثَ وَجَدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ وَحَدَّثَنَا بِبَعْضِهِ فِي مَكَانٍ آخَرَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ هِلَالٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ تَزَوَّجَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ وَهِيَ أُمُّ أَنَسٍ وَالْبَرَاءِ قَالَ فَوَلَدَتْ لَهُ ابْنًا قَالَ فَكَانَ يُحِبُّهُ حُبًّا شَدِيدًا قَالَ فَمَرِضَ الصَّبِيُّ مَرَضًا شَدِيدًا فَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ يَقُومُ صَلَاةَ الْغَدَاةِ يَتَوَضَّأُ وَيَأْتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُصَلِّي مَعَهُ وَيَكُونُ مَعَهُ إِلَى قَرِيبٍ مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ وَيَجِيءُ يَقِيلُ وَيَأْكُلُ فَإِذَا صَلَّى الظُّهْرَ تَهَيَّأَ وَذَهَبَ فَلَمْ يَجِئْ إِلَى صَلَاةِ الْعَتَمَةِ قَالَ فَرَاحَ عَشِيَّةً وَمَاتَ الصَّبِيُّ قَالَ وَجَاءَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ نَسَجَتْ عَلَيْهِ ثَوْبًا وَتَرَكَتْهُ قَالَ فَقَالَ لَهَا أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ كَيْفَ بَاتَ بُنَيَّ اللَّيْلَةَ قَالَتْ يَا أَبَا طَلْحَةَ مَا كَانَ ابْنُكَ مُنْذُ اشْتَكَى أَسْكَنَ مِنْهُ اللَّيْلَةَ قَالَ ثُمَّ جَاءَتْهُ بِالطَّعَامِ فَأَكَلَ وَطَابَتْ نَفْسُهُ قَالَ فَقَامَ إِلَى فِرَاشِهِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ قَالَتْ وَقُمْتُ أَنَا فَمَسِسْتُ شَيْئًا مِنْ طِيبٍ ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى دَخَلْتُ مَعَهُ الْفِرَاشَ فَمَا هُوَ إِلَّا أَنْ وَجَدَ رِيحَ الطِّيبِ كَانَ مِنْهُ مَا يَكُونُ مِنْ الرَّجُلِ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ ثُمَّ أَصْبَحَ أَبُو طَلْحَةَ يَتَهَيَّأُ كَمَا كَانَ يَتَهَيَّأُ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ فَقَالَتْ لَهُ يَا أَبَا طَلْحَةَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا اسْتَوْدَعَكَ وَدِيعَةً فَاسْتَمْتَعْتَ بِهَا ثُمَّ طَلَبَهَا فَأَخَذَهَا مِنْكَ تَجْزَعُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ لَا قَالَتْ فَإِنَّ ابْنَكَ قَدْ مَاتَ قَالَ أَنَسٌ فَجَزِعَ عَلَيْهِ جَزَعًا شَدِيدًا وَحَدَّثَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا كَانَ مِنْ أَمْرِهَا فِي الطَّعَامِ وَالطِّيبِ وَمَا كَانَ مِنْهُ إِلَيْهَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبِتُّمَا عَرُوسَيْنِ وَهُوَ إِلَى جَنْبِكُمَا قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي لَيْلَتِكُمَا قَالَ فَحَمَلَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَ فَتَلِدُ غُلَامًا قَالَ فَحِينَ أَصْبَحْنَا قَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ احْمِلْهُ فِي خِرْقَةٍ حَتَّى تَأْتِيَ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاحْمِلْ مَعَكَ تَمْرَ عَجْوَةٍ قَالَ فَحَمَلْتُهُ فِي خِرْقَةٍ قَالَ وَلَمْ يُحَنَّكْ وَلَمْ يَذُقْ طَعَامًا وَلَا شَيْئًا قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ مَا وَلَدَتْ قُلْتُ غُلَامًا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ فَقَالَ هَاتِهِ إِلَيَّ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَحَنَّكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَهُ مَعَكَ تَمْرُ عَجْوَةٍ قُلْتُ نَعَمْ فَأَخْرَجْتُ تَمَرَاتٍ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمْرَةً وَأَلْقَاهَا فِي فِيهِ فَمَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلُوكُهَا حَتَّى اخْتَلَطَتْ بِرِيقِهِ ثُمَّ دَفَعَ الصَّبِيَّ فَمَا هُوَ إِلَّا أَنْ وَجَدَ الصَّبِيُّ حَلَاوَةَ التَّمْرِ جَعَلَ يَمُصُّ بَعْضَ حَلَاوَةِ التَّمْرِ وَرِيقَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ فَتَحَ أَمْعَاءَ ذَلِكَ الصَّبِيِّ عَلَى رِيقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِبُّ الْأَنْصَارِ التَّمْرُ فَسُمِّيَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَخَرَجَ مِنْهُ رَجُلٌ كَثِيرٌ قَالَ وَاسْتُشْهِدَ عَبْدُ اللَّهِ بِفَارِسَ

Wedi dweud wrthym dywedodd Abu Abdurrahman, Darllenais gerbron fy nhad yr hadith hwn a gafodd ac a sefydlodd, rydym hyd yn oed yn dweud rhywfaint o'r hadith mewn llyfrau eraill, -Abu Abdurrahman-meddai, wedi dweud wrthym [Musa Bin Hilal, Al-'Abdi] wedi dweud wrthym [Hammam] o [Ibnu Sirin] o [Anas bin Malik] a ddywedodd, Abu Talhah a briododd U yr amser hwnnw, a dywedodd Abu Talhah, a briododd U. al-Bara'. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, o'i phriodas ag -Abu Talhah-, rhoddodd Umm Sulaim enedigaeth i un mab. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, -Abu Talhah- caru ei fab yn fawr iawn. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yn sydyn daeth y babi yn sâl iawn tra Abu Talha yn perfformio y weddi bore, mae'n perfformio ablution, aeth i'r sallallaahu'alaihi Proffwyd wasallam yna gweddïo gyda'i gilydd ac mae'r ddau ohonynt gyda'i gilydd tan bron hanner dydd, yna cymerodd nap, yna bwyta. Yn ystod y weddi gyntaf, yr oedd yn barod i fyned drachefn, ac ni chyrhaeddodd nes cyrhaedd y weddi hwyrol. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yna daeth Abu Talha adref yn y prynhawn ac roedd ei faban wedi marw. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- a ddywedodd, Yna daeth Abu Talhah. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, -Umm Sulaim- gorchuddio -ei babi gyda dillad ac yna gadael llonydd iddi. —Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- a ddywedodd, yna Abu Talhah a ddywedodd wrtho, O Umm Sulaim, pa fodd y mae fy mhlentyn heno, — Umm Sulaim- a atebodd, O Abu Talhah, gan ei fod yn glaf ni bu erioed mor gysurus a heno. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yna -Umm Sulaim- cymerodd fwyd ac yna -Abu Talhah- ei fwyta fel ei fod yn teimlo'n hapus. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yna daeth -Abu Talha- i'w wely a gosod ei ben. -Umm Sulaim- meddai, felly codais a gwisgo persawr nes i mi fynd i'r gwely gydag ef. Felly nid oes unrhyw adwaith iddo heblaw arogli'r arogl persawrus sy'n ennyn awydd dyn i ddod at ei wraig. Dywedodd -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu-, yna yn y bore, roedd Abu Talhah yn paratoi yn ôl ei weithgareddau dyddiol. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yna -Umm Sulaim- dywedodd wrtho, O Abu Talha, a ydych yn cytuno os bydd rhywun yn ymddiried i chi gyda blaendal, yna byddwch yn ei ddefnyddio, yna mae'r person yn gofyn am y blaendal ond eich bod yn teimlo'n flin? Atebodd ef - Abu Talhah - na. Meddai hi - Umm Sulaim, mae eich mab wedi marw. Meddai Anas, yna roedd yn teimlo'n drist iawn a dywedodd wrth Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam beth oedd wedi digwydd iddo. Ynglŷn â bwyd, persawr a'r hyn yr oedd wedi'i wneud gyda'i wraig. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu-, dywedodd Negesydd Allah sallallaahu'alaihi wasallam, 'Roeddech chi fel newydd-briod neithiwr, tra roedd eich babi wrth eich ymyl. -Abu Talhah- atebodd, ie, Negesydd Allah. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu'alaihi wasallam, 'Boed i Allah roi bendithion i'ch noson'. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- a ddywedodd, Yr oedd Umm Sulaim yn feichiog o'r noson honno. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- a ddywedodd, Yna rhoddodd Umm Sulaim enedigaeth i fab. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yn y bore dywedodd Abu Talhah i mi fynd ag ef mewn lliain. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, ni wnaeth -Abu Talhah- ei drin ac ni roddodd fwyd na dim iddo. -Anas bin Malik- meddai, O Negesydd Allah, mae Umm Sulaim wedi rhoi genedigaeth. -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- dywedodd, 'ALLAHU AKBAR, beth yw ei fab?', I -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- ateb, bachgen. Dywedodd, 'ALHAMDULILLAH', a dywedodd, 'Rhowch i mi', felly yr wyf yn -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- ei roi iddo ac yna efe, Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam, dywedodd ei ffrind wedyn i -Anas bin Malik- wnaethoch chi ddod â 'jwah dyddiadau. Dywedais i - Anas bin Malik radhiyallahu'anhu - ie, yna cymerais y dyddiadau a Rasulullah Shallallahu'alaihi Cymerodd Wasallam ef, yna ei roi yng ngheg y babi. Felly parhaodd Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam i'w gnoi nes iddo gael ei gymysgu â'i boer ac yna ei fwydo i'r babi fel bod y babi yn blasu melyster y dyddiadau a'u llyfu oherwydd melyster y dyddiadau a phoer Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam. A dyna'r peth cyntaf a aeth i mewn i stumog y babi, sef poer Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam, yna dywedodd Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam, 'Ffefryn pobl Ansar yw dyddiadau'. Enw'r babi oedd Abdullah Bin Abu Talhah. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- meddai, yna ganwyd llawer o feibion ​​​​iddo. -Anas bin Malik radhiyallahu'anhu- a ddywedodd, a chyfarfu Abdullah bin Abu Tolhah ei hun merthyrdod yng ngwlad Persia.