Tingginya iman seorang ibu atas kematian putranya

Imam Ahmad : 11590

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ اشْتَكَى ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ فَخَرَجَ أَبُو طَلْحَةَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَتُوُفِّيَ الْغُلَامُ فَهَيَّأَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ الْمَيِّتَ وَقَالَتْ لِأَهْلِهَا لَا يُخْبِرَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ أَبَا طَلْحَةَ بِوَفَاةِ ابْنِهِ فَرَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ وَمَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْمَسْجِدِ مِنْ أَصْحَابِهِ قَالَ مَا فَعَلَ الْغُلَامُ قَالَتْ خَيْرٌ مِمَّا كَانَ فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِمْ عَشَاءَهُمْ فَتَعَشَّوْا وَخَرَجَ الْقَوْمُ وَقَامَتْ الْمَرْأَةُ إِلَى مَا تَقُومُ إِلَيْهِ الْمَرْأَةُ فَلَمَّا كَانَ آخِرُ اللَّيْلِ قَالَتْ يَا أَبَا طَلْحَةَ أَلَمْ تَرَ إِلَى آلِ فُلَانٍ اسْتَعَارُوا عَارِيَةً فَتَمَتَّعُوا بِهَا فَلَمَّا طُلِبَتْ كَأَنَّهُمْ كَرِهُوا ذَاكَ قَالَ مَا أَنْصَفُوا قَالَتْ فَإِنَّ ابْنَكَ كَانَ عَارِيَةً مِنْ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَإِنَّ اللَّهَ قَبَضَهُ فَاسْتَرْجَعَ وَحَمِدَ اللَّهَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَآهُ قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي لَيْلَتِكُمَا فَحَمَلَتْ بِعَبْدِ اللَّهِ فَوَلَدَتْهُ لَيْلًا وَكَرِهَتْ أَنْ تُحَنِّكَهُ حَتَّى يُحَنِّكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمَلْتُهُ غُدْوَةً وَمَعِي تَمَرَاتُ عَجْوَةٍ فَوَجَدْتُهُ يَهْنَأُ أَبَاعِرَ لَهُ أَوْ يَسِمُهَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ وَلَدَتْ اللَّيْلَةَ فَكَرِهَتْ أَنْ تُحَنِّكَهُ حَتَّى يُحَنِّكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَمَعَكَ شَيْءٌ قُلْتُ تَمَرَاتُ عَجْوَةٍ فَأَخَذَ بَعْضَهُنَّ فَمَضَغَهُنَّ ثُمَّ جَمَعَ بُزَاقَهُ فَأَوْجَرَهُ إِيَّاهُ فَجَعَلَ يَتَلَمَّظُ فَقَالَ حُبُّ الْأَنْصَارِ التَّمْرَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِّهِ قَالَ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ بَعْضَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ وَعَلَيْهِ بُرْدَةٌ حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسٍ فَأَتَيْتُهُ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ لَهُ وَهُوَ فِي الْحَائِطِ يَسِمُ الظَّهْرَ الَّذِي قَدِمَ عَلَيْهِ فَقَالَ رُوَيْدَكَ أَفْرُغُ لَكَ قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِىٍّ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ إِنَّ أَبَا طَلْحَةَ غَدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِتُّمَا عَرُوسَيْنِ قَالَ فَبَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي عُرْسِكُمَا وَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ كَيْفَ ذَاكَ الْغُلَامُ قَالَتْ هُوَ أَهْدَأُ مِمَّا كَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ تَزَوَّجَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ وَهِيَ أُمُّ أَنَسٍ وَالْبَرَاءِ فَوَلَدَتْ لَهُ وَلَدًا وَكَانَ يُحِبُّهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبِتُّمَا عَرُوسَيْنِ وَهُوَ إِلَى جَنْبِكُمَا فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي لَيْلَتِكُمَا

Wedi dweud wrthym [Ibn Abu Adi] oddi wrth [Humaid] oddi wrth [Anas] efe a ddywedodd; 'Roedd mab Abu Talhah yn dioddef o salwch difrifol, tra aeth Abu Talhah i'r mosg, yna bu farw'r plentyn o'r diwedd. Yna Umm Sulaim a ofalodd am y corff a chynghori gweddill ei deulu i beidio â dweud wrth Abu Talhah am farwolaeth ei fab. Wedi hyny Abu Talhah yn dychwelyd adref gyda'i gyfeillion o'r mosg, gofynodd ; 'Sut mae cyflwr ein plentyn?' Dywedodd Umm Sulaim; 'Gwell nag o'r blaen!' Yna Umm Sulaim a wasanaethodd ginio iddynt, a hwy a gawsant ginio, wedi hynny aethant adref, a'r gwragedd hefyd. Ar ddiwedd y noson dywedodd Umm Sulaim: 'O Abu Talhah, beth yw eich barn am y teulu ac felly, maen nhw'n benthyca eitem, ac maen nhw'n gallu mwynhau'r eitem yn fawr, yna pan fydd y person sy'n berchen ar yr eitem yn gofyn amdani, maen nhw'n amharod i'w dychwelyd?' Atebodd Abu Talha; 'Dydyn nhw ddim yn deg!' Yna parhaodd Umm Sulaim i ddweud, 'Yn wir, rhodd gan Allah yw eich plentyn ac mae wedi ei gymryd'. Felly dywedodd Abu Talhah istirja' -Inna lillahi wa inna ilaihi raji'un- a chanmol Allah. Pan gyrhaeddodd y bore, rhuthrodd Abu Talhah i gwrdd â Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, a phan welodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ef, dywedodd ar unwaith: 'Boed i Allah fendithio noson y ddau ohonoch'. Felly dyma Umm Sulaim yn feichiog eto - yn feichiog gydag Abdullah - ac yn rhoi genedigaeth yn y nos. Nid oedd Umm Sulaim yn hoffi gwneud rawnik - cnoi dyddiadau, yna eu taenu ar wefusau'r babi - cyn i Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam gael ei rawnik. Felly yn y bore, wedi fy arfogi â dyddiadau ajwah, es ag ef - Abdullah - at Negesydd Allah, yna cefais ef yn bwydo ei gamelod. dywedais; 'O Negesydd Allah, yn wir, esgorodd Umm Sulaim ar blentyn neithiwr, ac nid oedd hi'n hoffi ei wneud cyn i chi wneud hynny, yna gofynnodd Negesydd Allah sallallaahu' alaihi wasallam i mi: 'Wnaethoch chi ddod ag unrhyw beth?' atebais; Rhai dyddiadau 'ajwah'. Yna cymerodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam rai hadau o'r dyddiadau a'u cnoi, yna casglodd y poer - a'r dyddiadau cnoi - a'i arogli ar wefusau'r babi, a llyfu'r babi ei wefusau. Ar ôl hynny dywedodd: 'Mae dyddiadau yn rhywbeth y mae pobl Ansar yn ei hoffi fwyaf'. Dywedodd Anas; 'Yna dywedais; 'O Negesydd Allah, rhowch enw i'r babi hwn,' meddai: 'Rhowch enw Abdullah iddo'. Wedi dweud wrthym [Bundar] wedi dweud; Mae [Ibn Abu Adi] wedi perthyn i ni ran o'r hadith hwn. -Anas- meddai; 'Cwrddais ag ef tra roedd yn gwisgo siôl'. Wedi dweud wrthym [Bundar] wedi dweud, wedi dweud wrthym [Ibn Abu Adi] o [Ibn 'Aun] o [Muhammad] oddi wrth [Anas] meddai; 'Cwrddais ag ef tra roedd yn yr ardd yn gwenwyno plâu a ddaeth i mewn, ac roedd yn gwisgo khamishah - math o got -'. Yna dywedodd: 'Dylech fynd yn araf, gadewch i mi fynd i'ch lle'. Ar ddechrau'r hadith, dywedodd Ibn Abu Adi, 'Yn wir, daeth Abu Talhah at Negesydd Alla (heddwch a bendithion Alla) tua'r prynhawn, yna dywedodd; 'Rwyf wedi treulio'r noson yn weddus i briodferch a priodfab,' meddai: 'Bendith Allah y ddau ohonoch yn eich nos'. Ac Abu Talha a ddywedodd wrth Umm Sulaim, Beth am gyflwr ein mab? Dywedodd Umm Sulaim; 'Mae'n dawelach nag o'r blaen'. Wedi narrated i ni [Musa bin Hilal] meddai, wedi narrated i ni [Hisham] o [Ibn Sirin] o [Anas bin Malik] meddai; 'Priododd Abu Talha Umm Sulaim, a hi oedd mam Anas a Bara`. Rhoddodd Umm Sulaim enedigaeth i fab i Abu Talha, roedd Abu Talha yn ei garu yn fawr iawn, yna soniodd am yr hadith hwn. Yna dywedodd alaihi wasallam Rasulullah sallallaahu: 'Fe dreulioch chi noson eich priodas tra oedd e wrth eich ochr chi?' Atebodd Abu Talha; 'Mae'n wir, Negesydd Allah,' meddai; 'Boed i Allah eich bendithio'ch dau ar eich noson'.