Dajjal tidak dapat masuk madinah

Imam Ahmad : 11325

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ أَقْبَلْنَا فِي جَيْشٍ مِنْ الْمَدِينَةِ قِبَلَ هَذَا الْمَشْرِقِ قَالَ فَكَانَ فِي الْجَيْشِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَيَّادٍ وَكَانَ لَا يُسَايِرُهُ أَحَدٌ وَلَا يُرَافِقُهُ وَلَا يُؤَاكِلُهُ وَلَا يُشَارِبُهُ وَيُسَمُّونَهُ الدَّجَّالَ فَبَيْنَا أَنَا ذَاتَ يَوْمٍ نَازِلٌ فِي مَنْزِلٍ لِي إِذْ رَآنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَيَّادٍ جَالِسًا فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَيَّ فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَلَا تَرَى إِلَى مَا يَصْنَعُ النَّاسُ لَا يُسَايِرُنِي أَحَدٌ وَلَا يُرَافِقُنِي أَحَدٌ وَلَا يُشَارِبُنِي أَحَدٌ وَلَا يُؤَاكِلُنِي أَحَدٌ وَيَدْعُونِي الدَّجَّالَ وَقَدْ عَلِمْتَ أَنْتَ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الدَّجَّالَ لَا يَدْخُلُ الْمَدِينَةَ وَإِنِّي وُلِدْتُ بِالْمَدِينَةِ وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الدَّجَّالَ لَا يُولَدُ لَهُ وَقَدْ وُلِدَ لِي فَوَاللَّهِ لَقَدْ هَمَمْتُ مِمَّا يَصْنَعُ بِي هَؤُلَاءِ النَّاسُ أَنْ آخُذَ حَبْلًا فَأَخْلُوَ فَأَجْعَلَهُ فِي عُنُقِي فَأَخْتَنِقَ فَأَسْتَرِيحَ مِنْ هَؤُلَاءِ النَّاسِ وَاللَّهِ مَا أَنَا بِالدَّجَّالِ وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَوْ شِئْتَ لَأَخْبَرْتُكَ بِاسْمِهِ وَاسْمِ أَبِيهِ وَاسْمِ أُمِّهِ وَاسْمِ الْقَرْيَةِ الَّتِي يَخْرُجُ مِنْهَا

Беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәр] әйтте; беҙгә [Әүф] [Әбү Нәҙрәнән] [Әбү Сәғит Әл Худриҙан] һөйләне, ул әйтте; — Беҙ был Мәҙинә ғәскәрҙәре төркөмөнә көнсығыштан килеп еттек, — ти Әбү Сәғит; — Ғәскәрҙәр төркөмөндә Ғабдулла бин Шәййәд бар ине, уның менән бергә йөрөргә, дуҫлашырға, ашарға-эсергә теләүсеһе лә юҡ ине, уны Дәджәл тип атанылар. Шулай итеп, бер көндө өйөмдә туҡтағанда, Абдулла бин Шәййәд мине ултырғанды ​​күреп ҡалды, шуға күрә ул килеп минең менән ултырҙы, тине; — Әй, Әбү Сәғит, күрмәйһеңме, кешеләр миңә нисек мөғәмәлә итә? Береһе лә мине йәйәү йөрөргә, дуҫлашырға, бергә ашарға-эсергә оҙатып йөрөргә теләмәне, хатта Дәджәл тип йөрөттөләр! Һин инде белмәйһеңме, эй Әбү Сәғит, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, Дәджәл Мәҙинә ҡалаһына инмәйәсәк», ә мин Мәҙинәлә тыуғанмын! Ә мин шулай уҡ Аллаһ Рәсүленең: «Ысынлап та, Дәджәлдең балаһы булмаясаҡ», - тигәнен ишеттем, ә минең балаларым бар инде. Валлаһи, улар миңә шулай мөғәмәлә иткәнгә, бик арҡан алғым килде, шунан киттем дә, уларҙың мөғәмәләһенән ял иткәнсе, шул арҡан менән муйынымды быуҙым. Валлаһи, мин Дәджәл түгел! Әммә Аллаһ менән ант итәм, теләһәң, уның исемен, атаһының һәм әсәһенең исемен, ҡайһы ауылдан сығыуын әйтәм», — тине.