حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الطُّفَاوَةِ قَالَ نَزَلْتُ عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَلَمْ أُدْرِكْ مِنْ صَحَابَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا أَشَدَّ تَشْمِيرًا وَلَا أَقْوَمَ عَلَى ضَيْفٍ مِنْهُ فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ لَهُ وَأَسْفَلَ مِنْهُ جَارِيَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ وَمَعَهُ كِيسٌ فِيهِ حَصًى وَنَوًى يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ حَتَّى إِذَا أَنْفَذَ مَا فِي الْكِيسِ أَلْقَاهُ إِلَيْهَا فَجَمَعَتْهُ فَجَعَلَتْهُ فِي الْكِيسِ ثُمَّ دَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَإِنِّي بَيْنَمَا أَنَا أُوعَكُ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ هُوَ ذَاكَ يُوعَكُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ حَيْثُ تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَاءَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيَّ وَقَالَ لِي مَعْرُوفًا فَقُمْتُ فَانْطَلَقَ حَتَّى قَامَ فِي مَقَامِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ صَفَّانِ مِنْ رِجَالٍ وَصَفٌّ مِنْ نِسَاءٍ أَوْ صَفَّانِ مِنْ نِسَاءٍ وَصَفٌّ مِنْ رِجَالٍ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنْ نَسَّانِي الشَّيْطَانُ شَيْئًا مِنْ صَلَاتِي فَلْيُسَبِّحْ الْقَوْمُ وَلْيُصَفِّقْ النِّسَاءُ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَنْسَ مِنْ صَلَاتِهِ شَيْئًا فَلَمَّا سَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَيْهِمْ بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَجَالِسَكُمْ هَلْ مِنْكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ أَغْلَقَ بَابَهُ وَأَرْخَى سِتْرَهُ ثُمَّ يَخْرُجُ فَيُحَدِّثُ فَيَقُولُ فَعَلْتُ بِأَهْلِي كَذَا وَفَعَلْتُ بِأَهْلِي كَذَا فَسَكَتُوا فَأَقْبَلَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ هَلْ مِنْكُنَّ مَنْ تُحَدِّثُ فَجَثَتْ فَتَاةٌ كَعَابٌ عَلَى إِحْدَى رُكْبَتَيْهَا وَتَطَاوَلَتْ لِيَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَسْمَعَ كَلَامَهَا فَقَالَتْ إِي وَاللَّهِ إِنَّهُمْ لَيُحَدِّثُونَ وَإِنَّهُنَّ لَيُحَدِّثْنَ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا مَثَلُ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ إِنَّ مَثَلَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مَثَلُ شَيْطَانٍ وَشَيْطَانَةٍ لَقِيَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِالسِّكَّةِ قَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا لَا يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلَا امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلَّا إِلَى وَلَدٍ أَوْ وَالِدٍ قَالَ وَذَكَرَ ثَالِثَةً فَنَسِيتُهَا أَلَا إِنَّ طِيبَ الرَّجُلِ مَا وُجِدَ رِيحُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ لَوْنُهُ أَلَا إِنَّ طِيبَ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَلَمْ يُوجَدْ رِيحُهُ

Esan digu [Isma'il bin Ibrahim] [Sa'id Al Jurairi] [Abu Nadhrah] [Thufawah-ko gizon bat], esan du; 'Behin [Abu Hurairah] bisitatu nuen, eta ez dut Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunik aurkitu bera baino eskuzabalagoa eta errespetu handiagoa zuen gonbidatuekin. Berarekin nengoen. Bere ohean zegoenean harri koxkor eta haziz betetako poltsa bat eskuan, eta haren azpian zerbitzari beltz bat zegoen, esan zuen; 'Subhanallah, subhanallah', poltsan zegoena amaitu arte, orduan bere zerbitzariari bota zion, eta bere zerbitzariak bildu eta berriro jarri zuen, ondoren Abu Hurairah-i eman zion. Orduan Abu Hurairahek esan zidan; 'Zerbait esango al dizut nigandik eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik?' erantzun nion; «Bai», esan zuen orduan; 'Medinako meskitan etzanda nengoela, bat-batean Allah sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger etorri zen eta galdetu zuen: 'Nork daki Daus gazte bat, nork ezagutzen du Daus gazte bat?' orduan gizon batek esan zion; 'Hori da meskitaren alboan etzanda dagoen pertsona, ikusi duzun bezala, o Allahren Mezularia'. orduan etorri eta eskua jarri zidan, esan zuen: 'jakina da', orduan altxatu nintzen eta bera ere alde egin eta otoitz egiten zuen tokian gelditu zen. Egun hartan otoitz egin zuen bi gizon eta emakume batek lagunduta, edo bi emakume eta gizon bat. Orduan haiengana itzuli zen eta esan zien: «Deabruak nire otoitza ahazten badu, gizonek gogorarazi beharko lidate tasbih eginez eta emakumeek eskuak txalo eginez», sallallahu 'alaihi wasallam orduan otoitz egin zuen eta ez zuen ezer ahaztu. Bukatu eta agurtu zituenean, haiengana biratu eta esan zien: «Egon zaitezte zauden lekuan, zuetakoren bat bere familiarengana –bere emaztea– joan bazen gero atea itxi eta manta kendu, orduan atera eta esan zuen – zer egin zuen – eta esan zuen; «Hau egin nion emazteari, nik hau egin diot emazteari», orduan isilik geratu ziren lagunak. Horren ostean, emakumeengana jo zuen eta esan zien: «Zuetariko batek esan al die hau, beste pertsona batzuei?». orduan emakume batek bere gorputza altxatu eta bere bi hanketan atseden hartuz, Allahren Mezularia (Bakea eta bedeinkapena izan dadin bere gain) ikus zezan, eta esango zuena entzun zezan, esan zuen emakumeak; 'Ala esanez, gizonek esan zuten eta emakumeek ere'. Beraz, esan zuen: 'Ba al dakizu zein den hori egiten duenaren adibidea? Hori egiten duten pertsonak gizonezko deabruak eta emakumezko deabruak bezalakoak dira, haietako batek bere laguna kalean ezagutu eta gero bere nahia betetzen du, jendeak begiratzen duen bitartean'. Orduan esan zuen: «Gogoratu, ez utzi gizon bat beste gizon batekin estali eta emakume batek beste emakume batekin estali, ume txikiak edo adinekoak izan ezik. Abu Hurairah esan zuen; 'Hirugarrena aipatu zuen baina ahaztu egin zait'. Jakin ezazu gizonezkoen perfumea dela usaintzen dena eta kolorea ikusten ez dena, eta emakumeen perfumea, berriz, kolorez ikusten dena baina usaindu ezin dena».