Imam Ahmad : 10554

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الطُّفَاوَةِ قَالَ نَزَلْتُ عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَلَمْ أُدْرِكْ مِنْ صَحَابَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا أَشَدَّ تَشْمِيرًا وَلَا أَقْوَمَ عَلَى ضَيْفٍ مِنْهُ فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ لَهُ وَأَسْفَلَ مِنْهُ جَارِيَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ وَمَعَهُ كِيسٌ فِيهِ حَصًى وَنَوًى يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ حَتَّى إِذَا أَنْفَذَ مَا فِي الْكِيسِ أَلْقَاهُ إِلَيْهَا فَجَمَعَتْهُ فَجَعَلَتْهُ فِي الْكِيسِ ثُمَّ دَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَإِنِّي بَيْنَمَا أَنَا أُوعَكُ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ هُوَ ذَاكَ يُوعَكُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ حَيْثُ تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَاءَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيَّ وَقَالَ لِي مَعْرُوفًا فَقُمْتُ فَانْطَلَقَ حَتَّى قَامَ فِي مَقَامِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ صَفَّانِ مِنْ رِجَالٍ وَصَفٌّ مِنْ نِسَاءٍ أَوْ صَفَّانِ مِنْ نِسَاءٍ وَصَفٌّ مِنْ رِجَالٍ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنْ نَسَّانِي الشَّيْطَانُ شَيْئًا مِنْ صَلَاتِي فَلْيُسَبِّحْ الْقَوْمُ وَلْيُصَفِّقْ النِّسَاءُ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَنْسَ مِنْ صَلَاتِهِ شَيْئًا فَلَمَّا سَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَيْهِمْ بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَجَالِسَكُمْ هَلْ مِنْكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ أَغْلَقَ بَابَهُ وَأَرْخَى سِتْرَهُ ثُمَّ يَخْرُجُ فَيُحَدِّثُ فَيَقُولُ فَعَلْتُ بِأَهْلِي كَذَا وَفَعَلْتُ بِأَهْلِي كَذَا فَسَكَتُوا فَأَقْبَلَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ هَلْ مِنْكُنَّ مَنْ تُحَدِّثُ فَجَثَتْ فَتَاةٌ كَعَابٌ عَلَى إِحْدَى رُكْبَتَيْهَا وَتَطَاوَلَتْ لِيَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَسْمَعَ كَلَامَهَا فَقَالَتْ إِي وَاللَّهِ إِنَّهُمْ لَيُحَدِّثُونَ وَإِنَّهُنَّ لَيُحَدِّثْنَ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا مَثَلُ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ إِنَّ مَثَلَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مَثَلُ شَيْطَانٍ وَشَيْطَانَةٍ لَقِيَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِالسِّكَّةِ قَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا لَا يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلَا امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلَّا إِلَى وَلَدٍ أَوْ وَالِدٍ قَالَ وَذَكَرَ ثَالِثَةً فَنَسِيتُهَا أَلَا إِنَّ طِيبَ الرَّجُلِ مَا وُجِدَ رِيحُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ لَوْنُهُ أَلَا إِنَّ طِيبَ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَلَمْ يُوجَدْ رِيحُهُ

Sinabi sa amin [Isma'il bin Ibrahim] mula [Sa'id Al Jurairi] mula [Abu Nadhrah] mula sa [isang tao mula sa Thufawah], sinabi niya; "Minsan ay binisita ko [si Abu Hurairah], at wala akong nakitang kaibigan ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam na mas mapagbigay at mas magalang sa kanyang mga panauhin kaysa sa kanya. Kasama ko siya. Nang siya ay nasa kanyang kama na may hawak na isang supot na puno ng maliliit na bato at mga buto, at sa ilalim niya ay isang itim na alipin, sinabi niya: "Subhanallah, subhanallah," hanggang sa maubos ang nasa supot, pagkatapos ay inihagis niya ito sa kanyang alipin, at kinuha ito ng kanyang alipin at ibinalik, pagkatapos ay ibinigay niya ito kay Abu Hurairah. Pagkatapos ay sinabi sa akin ni Abu Hurairah; "Sasabihin ko ba sa iyo mula sa akin at sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam?" pagkatapos ay sinabi sa kanya ng isang lalaki; "Iyan ang taong nakahiga sa gilid ng moske gaya ng iyong nakita, O Sugo ng Allah." pagkatapos ay lumapit siya at inilagay ang kanyang kamay sa akin, sinabi niya: "Alam na," pagkatapos ay tumayo ako at umalis din siya at tumayo sa lugar kung saan siya nagdasal. Noong araw na iyon ay nagdasal siya kasama ang dalawang hanay ng mga lalaki at isang hanay ng mga babae, o dalawang hanay ng mga babae at isang hanay." ng mga tao. Pagkatapos ay humarap siya sa kanila at nagsabi: "Kung ang diyablo ay magpapakalimot sa akin ng aking panalangin, kung gayon ang mga lalaki ay dapat (paalalahanan ako sa pamamagitan ng) paggawa ng tasbih at ang mga babae sa pamamagitan ng pagpalakpak ng kanilang mga kamay," siya sallallaahu 'alaihi wasallam ay nanalangin at hindi nakalimutan ang kahit ano. Nang matapos niya sila at batiin, humarap siya sa kanila at nagsabi: "Manatili kayo sa inyong kinaroroonan, kung sinuman sa inyo ang pumunta sa pamilya ng kanyang (asawa) at isinara ang pinto at itinabi ang kumot, pagkatapos ay lumabas siya at isinalaysay (ang kanyang mga ginawa) at sinabi; "Ginawa ko ito sa aking asawa, ginawa ko ito sa aking asawa,'" kaya't natahimik ang mga kaibigan. Pagkatapos nito, humarap siya sa mga kababaihan at nagsabi: "Mayroon ba sa inyo ang nagsabi nito (sa ibang tao)?" pagkatapos ay itinaas ng isang babae ang kanyang katawan sa pamamagitan ng pag-angat at pagpapahinga sa kanyang dalawang binti upang makita ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah), at marinig niya ang kanyang sasabihin, sabi ng babae; "Sumpa man sa Allah, sinabi ito ng mga lalaki at sinabi rin ito ng mga babae." Kaya't sinabi niya: "Alam ba ninyo, ano ang halimbawa ng taong gumagawa niyan? Ang taong gumagawa nito ay parang isang lalaking demonyo at isang babaeng demonyo, ang isa sa kanila ay makakasalubong ang kanyang kaibigan sa kalye at pagkatapos ay tutuparin ang kanyang kahilingan, habang nakatingin ang mga tao." Pagkatapos ay sinabi niya: "Tandaan, huwag magtaklob ng ibang lalaki ang isang lalaki at huwag magtaklob ng ibang babae ang isang babae, maliban sa isang bata o isang matandang lalaki. Sinabi ni Abu Hurairah: "Binanggit niya ang pangatlo ngunit nakalimutan ko." Alamin na ang pabango ng mga lalaki ay iyong naaamoy ang amoy ngunit hindi nakikita ang kulay, samantalang ang pabango ng mga babae ay iyong nakikita ang kulay ngunit hindi naaamoy ang bango."