Perlakuan Nabi terhadap Tsumamah bin Utsal yang ditawan dan diikat di tiang masjid, hingga ia membebaskannya dan Tsumamah masuk Islam

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ وَقُرِئَ عَلَى سُفْيَانَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ سُفْيَانُ الَّذِي سَمِعْنَاهُ مِنْهُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ لَا أَدْرِي عَمَّنْ سُئِلَ سُفْيَانُ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أُثَالٍ فَقَالَ كَانَ الْمُسْلِمُونَ أَسَرُوهُ أَخَذُوهُ فَكَانَ إِذَا مَرَّ بِهِ قَالَ مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ قَالَ إِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ تُرِدْ مَالًا تُعْطَ مَالًا قَالَ فَكَانَ إِذَا مَرَّ بِهِ قَالَ مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ قَالَ إِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ تُرِدْ الْمَالَ تُعْطَ الْمَالَ قَالَ فَبَدَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطْلَقَهُ وَقَذَفَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي قَلْبِهِ قَالَ فَذَهَبُوا بِهِ إِلَى بِئْرِ الْأَنْصَارِ فَغَسَلُوهُ فَأَسْلَمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَمْسَيْتَ وَإِنَّ وَجْهَكَ كَانَ أَبْغَضَ الْوُجُوهِ إِلَيَّ وَدِينَكَ أَبْغَضَ الدِّينِ إِلَيَّ وَبَلَدَكَ أَبْغَضَ الْبُلْدَانِ إِلَيَّ فَأَصْبَحْتَ وَإِنَّ دِينَكَ أَحَبُّ الْأَدْيَانِ إِلَيَّ وَوَجْهَكَ أَحَبُّ الْوُجُوهِ إِلَيَّ لَا يَأْتِي قُرَشِيًّا حَبَّةٌ مِنْ الْيَمَامَةِ حَتَّى قَالَ عُمَرُ لَقَدْ كَانَ وَاللَّهِ فِي عَيْنِي أَصْغَرَ مِنْ الْخِنْزِيرِ وَإِنَّهُ فِي عَيْنِي أَعْظَمُ مِنْ الْجَبَلِ خَلَّى عَنْهُ فَأَتَى الْيَمَامَةَ حَبَسَ عَنْهُمْ فَضَجُّوا وَضَجِرُوا فَكَتَبُوا تَأْمُرُ بِالصِّلَةِ قَالَ وَكَتَبَ إِلَيْهِ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ عَنْ سُفْيَانَ سَمِعْتُ ابْنَ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ ثُمَامَةَ بْنَ أُثَالٍ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Esan digute [Sufyan] [Ibn Ajlan] eta Sufyan baino lehen irakurri da [Sa`id] [Abu Hurairah], Jainkoak nahi badu, esan zuen Sufyanek; berarengandik entzun genuena Ibn Ajlanengandik izan zen, ez dakit nori galdetu zion Sufyanek, Tsumamah bin Utsalengandik esan zuen orduan: "Musulmanek harrapatu zutela eta atxilotu egin zutela, beraz, Allahren Mezularia bere aurretik pasatzen zen bakoitzean beti galdetzen zuen: "Zer duzu, oi Tsumamah?" Hark erantzun zion: «Hiltzen baduzu odola duena hiltzen duzu, emanez gero esker oneko norbaiti ematen diozu, eta aberastasuna nahi baduzu, emango dizute». Abu Hurairah-ek esan zuen: 'Allahren Mezularia Tsumamah-ren aurretik igaro zenean galdetu zuen: 'Zer duzu, Tsumamah?' Hark esan zuen: "Ematen baduzu, esker onekoa izan daitekeen bati ematen diozu, hiltzen baduzu odola duen norbait hiltzen duzu, eta aberastasuna nahi baduzu, emango zaizu". Abu Hurairah-ek esan zuen: 'Orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere ontasuna ikusi zuen askatu zuen arte, eta Allah 'azza wajallak bere bihotzari gidatu zion. Abu Hurairah-ek esan zuen: "Ondoren, Ansar herriaren putzura eraman zuten eta bainatu egin zuten, eta ondoren Islamera bihurtu zen. Tsumamah-k esan zuen orduan: 'O Mahoma, atzo arratsaldean zure aurpegia zen gehien gorroto nuen aurpegia, zure erlijioa gehien gorroto nuen erlijioa zen eta zure herrialdea gehien gorrotatzen nuen herrialdea zen. Beraz, goizean, zure erlijioa da gehien maite dudan erlijioa, zure aurpegia da gehien maite dudan aurpegia eta ez da Yamamah-tik Quraysh-era gari ale bakar bat ere etorriko. Umarrek esan zuen arte: 'Ala, egia esan, nire begietan ez zen txerria baino txikiagoa, baina orain nire begietan mendi bat baino handiagoa da, egin lekua!' Orduan Tsumamah Yamamah-era etorri zen, bere buruari eutsi eta bere jendearekin gizarteratzea saihestu zuen, beldur eta urduri egon ziren arte, orduan gutun bat idatzi zioten harremanak berriro hasteko eskatuz. Abu Hurairah-ek esan zuen: "Ondoren, gutun bat idatzi zion Allahren Mezulariari". Eta entzun nion Sufyan-i esaten; Ibn Ajlan Sa`id-etik Abu Hurairatik entzun nuen Tsumamahek Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam' esan ziola.