حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَسِرْنَا لَيْلًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لِعَامِرِ بْنِ الْأَكْوَعِ أَلَا تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ قَالَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلًا شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَاغْفِرْ فِدَاءٌ لَكَ مَا اقْتَفَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاإِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَتَيْنَاوَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا السَّائِقُ قَالُوا عَامِرُ بْنُ الْأَكْوَعِ فَقَالَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَوْلَا أَمْتَعْتَنَا بِهِ قَالَ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ فَتَحَهَا عَلَيْهِمْ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ الْيَوْمَ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تُوقِدُونَ قَالُوا عَلَى لَحْمٍ قَالَ عَلَى أَيِّ لَحْمٍ قَالُوا عَلَى لَحْمِ حُمُرٍ إِنْسِيَّةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِقُوهَا وَاكْسِرُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ نُهَرِيقُهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ أَوْ ذَاكَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ فِيهِ قِصَرٌ فَتَنَاوَلَ بِهِ يَهُودِيًّا لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ رُكْبَةَ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاحِبًا فَقَالَ لِي مَا لَكَ فَقُلْتُ فِدًى لَكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ مَنْ قَالَهُ قُلْتُ قَالَهُ فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَفُلَانٌ وَأُسَيْدُ بْنُ الْحُضَيْرِ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ نَشَأَ بِهَا مِثْلَهُ

Esan digu [Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Hatim bin Isma'ilek] [Yazid bin Abu 'Ubaid]-engandik [Salamah bin Al Akwa'-tik] esan zuela: 'Behin joan nintzen Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin Khaibarrera, gauez bidaiatzen ari ginela, tribu bateko armadako kide batek esan zion 'Amir bin Al Akwa'-ri: 'Ez al dizkiguzu zure poemak emango? Salamah-ek esan zuen: 'Amir poeta bat zen, gero gamelua gidatuz jaitsi zen eta esan zuen: 'Ene Ala, zure gidaritzarik ez balitz, ez genukeen gidaritzarik jasoko, ez genukeen karitatea emango eta ez genukeen otoitz egingo. Beraz, barka iezaguzu, gure akatsen zure erreskate gisa. Eta sendotu gure jarrera etsaiarekin topo egiten badugu. Sartu lasaitasuna gure bihotzetan, oihu egiten badugu etorriko gara. Eta oihuekin, oihu egingo digute'. Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: "Nor da gameluak gidatzen dituen pertsona poesia abesten duen bitartean?" erantzun zuten: "Amir bin Al Akwa". Hark esan zuen: "Alak erruki izan dezala berarekin". Orduan, taldeko kide batek galdetu zuen: "Egia al da hori, Rasulullah? Ona litzateke gurekin entretenitzen jarraitzeko esatea". Salamah-ek esan zuen: "Espero dut garai hartan Khaibarrera iritsi ginela, gero jendea inguratu genuela, gure urdailak oso gose sentitzeko, eta gero Ala-k lurra konkistatu zuela haien gainetik - musulmanen gainetik -". Khaibarren konkistaren eguneko arratsaldea hasi zenean, sua pizten hasi ziren, eta Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) galdetu zuen: "Zer da sugar hori? Eta zertarako piztu zuten sua?" erantzun zuten: "Haragia prestatzeko". Hark galdetu zuen: "Zer haragi?" erantzun zuten: "Asto haragia hezi". Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Isuri eta hautsi". Orduan, gizon batek esan zuen: "Alaren Mezularia, isuri eta gero garbitu". Hark erantzun zuen: "edo antzeko zerbait". Bi armadak aurrez aurre jarri zirenean, Amirrek ezpata motz bat besterik ez zuela ikusi zen. Ezpatarekin judu baten txahalean sartu zuen, baina zoritxarrez berarentzat, ezpataren punta irristatzen jarraitu zuen Amiren belaunean jo arte, eta Amirrek erori egin zen horregatik. Etxera itzuli ondoren, Salamah-ek esan zuen: "Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-ek triste ikusi ninduen, eta orduan esan zidan: 'Zer gertatzen zaizu?' Nik erantzun nion: "Nire aita eta ama zure erreskate izan ziren, jendeak uste du 'Amirren saria ezabatuta dago'". Galdetu zidan: "Nork esan zuen hori?" Nik erantzun nion: "Hala eta hala, hala eta hala, hala eta hala eta Usaid bin Hudlair Al Ansari". Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Gezurra esaten duen pertsonak, egia esan, sari bikoitza jasotzen du - bi hatzak elkartzen dituenean - benetako borrokalaria da, eta oso arabiar gutxi joaten dira beraren moduan gerrara".