Imam Bukhari : 5227
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا الْجُعَيْدُ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ سَعْدٍ أَنَّ أَبَاهَاقَالَ تَشَكَّيْتُ بِمَكَّةَ شَكْوًا شَدِيدًا فَجَاءَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أَتْرُكُ مَالًا وَإِنِّي لَمْ أَتْرُكْ إِلَّا ابْنَةً وَاحِدَةً فَأُوصِي بِثُلُثَيْ مَالِي وَأَتْرُكُ الثُّلُثَ فَقَالَ لَا قُلْتُ فَأُوصِي بِالنِّصْفِ وَأَتْرُكُ النِّصْفَ قَالَ لَا قُلْتُ فَأُوصِي بِالثُّلُثِ وَأَتْرُكُ لَهَا الثُّلُثَيْنِ قَالَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى وَجْهِي وَبَطْنِي ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اشْفِ سَعْدًا وَأَتْمِمْ لَهُ هِجْرَتَهُ فَمَا زِلْتُ أَجِدُ بَرْدَهُ عَلَى كَبِدِي فِيمَا يُخَالُ إِلَيَّ حَتَّى السَّاعَةِ
[Al Makki bin Ibrahim]-ek [Aisyah bint Sa'd]-engandik [Al Ju'aid-ek] esan zigun [bere aitak] esan zuela: Behin min oso larria izan nuen Mekan nengoela, beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta bisitan etorri zitzaidan, eta orduan esan nion: 'Alaren Profeta, ondasun asko utziko ditut, baina ez dut inor - oinordeko - alaba bat izan ezik, beraz, nire ondasunen bi heren utziko ditut eta heren bat utziko dut'. Esan zuen: 'Ez'. Nik esan nuen: 'Orduan, erdia utziko dut eta beste erdia utziko dut'. Hark erantzun zuen: 'Ez'. Ondoren, esan nuen: 'Orduan, heren bat utziko dut eta bi heren utziko ditut'. Esan zuen: «Hirugarren bat, baita heren bat ere asko da», gero eskua kopetan jarri eta aurpegia eta sabela igurtzi zizkidan, «ALLAHUMMASYFII SA'D WA ATMIM LAHU HIJRATAHU -O Ala, sendatu Sa'den gaixotasuna eta osatu bere hijra-». Beraz, gaur egun arte sentsazio fresko bat sentitzen dut bihotzean.