Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Bukhari : 35

حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ انْتَدَبَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لَا يُخْرِجُهُ إِلَّا إِيمَانٌ بِي وَتَصْدِيقٌ بِرُسُلِي أَنْ أُرْجِعَهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ أَوْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَلَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي مَا قَعَدْتُ خَلْفَ سَرِيَّةٍ وَلَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ

আমাক কৈছে [হাৰামী বিন হাফছে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাহিদে] কৈছে, আমাক কৈছে [উমাৰাহ] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু জুৰাহ বিন আমৰু বিন জাৰিৰে] কৈছে: মই [আবু হুৰাইৰা] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা শুনিছো, তেওঁ কৈছে: আল্লাহে তেওঁৰ পথত -যুদ্ধ-যাত্ৰা- ওলাই যোৱাসকলক নিশ্চয়তা দিয়ে, নহয় মোৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ বাহিৰে আন এজনে তেওঁক বাহিৰলৈ ঠেলি দিয়ে আৰু যিসকলক মোৰ দূতক পুৰস্কাৰ বা ঘোনিমাহ লাভ কৰি বা স্বৰ্গত ভৰ্তি কৰি ঘূৰাই দিবলৈ ন্যায্যতা প্ৰদান কৰে। যদি মোৰ মানুহৰ ওপৰত বোজা নহ’লহেঁতেন, তেন্তে অৱশ্যেই মই ছাৰিয়াহৰ আঁৰত নিৰৱে বহি নাথাকিলোহেঁতেন - বিশেষ শক্তিৰ - আৰু অৱশ্যেই মই ভাল পালোঁহেঁতেন যদিহে মোক আল্লাহৰ পথত হত্যা কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত মোক পুনৰ জীৱন্ত কৰি তোলা হয়, তাৰ পিছত মোক পুনৰ হত্যা কৰা হয়, তাৰ পিছত মোক পুনৰ জীৱিত কৰা হয়, তাৰ পিছত মোক পুনৰ হত্যা কৰা হয়’।