Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Ahmad : 25790

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَرَامٍ أَنَّهَا قَالَتْ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِلًا فِي بَيْتِي إِذْ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي أَنْتَ مَا يُضْحِكُكَ فَقَالَ عُرِضَ عَلَيَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا مِنْهُمْ ثُمَّ نَامَ أَيْضًا فَاسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي مَا يُضْحِكُكَ قَالَ عُرِضَ عَلَيَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ هَذَا الْبَحْرَ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَغَزَتْ مَعَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَكَانَ زَوْجَهَا فَوَقَصَتْهَا بَغْلَةٌ لَهَا شَهْبَاءُ فَوَقَعَتْ فَمَاتَتْ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَرَامٍ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ইছহাকে] কৈছে, মোক [ইবনে মুবাৰক] [উছামা বিন জাইদ]ৰ পৰা কৈছে আৰু [আলী বিন ইছহাকে] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাই] কৈছে, আমাক [উছামা বিন জাইদ] [ফাদ্ল বিন ফাদল]ৰ পৰা [‘আব্দুৰহমান আল আ’ৰাজ] [‘দ্লুবা’আ বিন জুবাইৰ বিন আব্দুল মুত্তলিব]ৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ নিজৰ ঘৰত এটা ছাগলী বধ কৰিছিল, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল পঠিয়াইছিল যাতে আপুনি আমাক আপোনাৰ ছাগলীৰ মাংসৰে খুৱাব, তাৰ পিছত দ্লুবায়ে তেওঁৰ ৰাছুলক ক’লে, ‘আল্লাহৰ কচম, কেৱল ভৰিৰ বাহিৰে একোৱেই বাকী নাথাকে, আৰু মই লাজ পাম যদি মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামৰ ওচৰলৈ পঠাওঁ। ৰাছুল উভতি আহি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক খবৰ দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘তেওঁৰ ওচৰলৈ উভতি গৈ কওক ‘মাংস পঠাওক’, আচলতে ছাগলীটো উপহাৰ আৰু ইয়েই ছাগলীৰ মাংসটোৱেই ভালৰ আটাইতকৈ ওচৰত আৰু ৰোগৰ পৰা আটাইতকৈ দূৰত’।