Turunnya QS. At-Taubah: 84 mengenai larangan menshalati jenazah orang-orang munafik (peristiwa wafatnya Abdullah bin Ubay)
Imam Ahmad : 91حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ دُعِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ عَلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهِ فَلَمَّا وَقَفَ عَلَيْهِ يُرِيدُ الصَّلَاةَ تَحَوَّلْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي صَدْرِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى عَدُوِّ اللَّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ الْقَائِلِ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا يُعَدِّدُ أَيَّامَهُ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ حَتَّى إِذَا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ وَقَدْ قِيلَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ } لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ قَالَ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهِ وَمَشَى مَعَهُ فَقَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى فُرِغَ مِنْهُ قَالَ فَعَجَبٌ لِي وَجَرَاءَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا كَانَ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ هَاتَانِ الْآيَتَانِ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُ عَلَى مُنَافِقٍ وَلَا قَامَ عَلَى قَبْرِهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Esan digu [Ya'qub] Esan digu [nire aitari] [Ibn Ishaq] [Az Zuhri] [Az Zuhri] [Ubaidullah Bin Abdullah Bin 'Utbah Bin Mas'ud] [Abdullah bin Abbas]-etik [Abdullah bin Abbas]-tik; [Umar Bin Khattab] entzun nuen esaten; Abdullah Bin Ubai hil zenean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam deitua izan zen haren alde otoitz egitera, beraz, beregana joan zen, bere aurrean otoitz egitera jarri zenean gelditu nintzen, beraz, bere aurrean gelditu nintzen eta esan nuen; 'O Rasulullah, Abdullah Bin Ubai Alaren etsaia da egun honetan eta honetan esan zuen', esan zuen egunaren izena, eta jarraitu zuen Umarrek; Hala ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek irribarre egin zuen nire hitzak errepikatu nituenean esan zuen arte: "Alde nigandik, oi Umar, hain zuzen ere, aukera bat eman zidaten, beraz, aukeratu nuen, eta esan da: "Haiei barkamena eskatzen diezu ala ez diezu haientzako barkamena eskatzen - berdina da". Hirurogeita hamar aldiz barkamena eskatu arren, Allahk ez ditu inoiz barkatuko. " -QS Al Anfal 80. bertsoa- jakin izan banu nire eskaera hirurogeita hamar aldiz handitu banuen barkamena jasoko zuela, gehiago gehituko nituzke', esan zuen Umarrek; orduan, otoitz egin zuen eta bere gorpua hartu eta bere hilobiaren gainean egon zen lurperatu zuten arte; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, nahiz eta Allah eta bere Messenger hobeto ezagutzen' Umarrek berriro esan zuen 'Beraz, Ala, handik gutxira, bi bertso hauek jaitsi ziren -QS At Taubah 80, 84-' Eta inoiz ez gurtzen - gorputza - hildako baten artean, eta ez dute zutik, bere hilobia egin zuten gaiztakeria-egoeran hil zen'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zien berriro otoitzak eskaini munafiq-ei, ezta haien hilobien gainean zutik.