حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ أَهْلِ الْفِقْهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَزِنُوا عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ بَعْضُهُمْ يُوَسْوِسُ قَالَ عُثْمَانُ وَكُنْتُ مِنْهُمْ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي ظِلِّ أُطُمٍ مِنْ الْآطَامِ مَرَّ عَلَيَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَلَّمَ عَلَيَّ فَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّهُ مَرَّ وَلَا سَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ مَا يُعْجِبُكَ أَنِّي مَرَرْتُ عَلَى عُثْمَانَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ وَأَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ فِي وِلَايَةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى سَلَّمَا عَلَيَّ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ جَاءَنِي أَخُوكَ عُمَرُ فَذَكَرَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَيْكَ فَسَلَّمَ فَلَمْ تَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَمَا الَّذِي حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ مَا فَعَلْتُ فَقَالَ عُمَرُ بَلَى وَاللَّهِ لَقَدْ فَعَلْتَ وَلَكِنَّهَا عُبِّيَّتُكُمْ يَا بَنِي أُمَيَّةَ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ أَنَّكَ مَرَرْتَ وَلَا سَلَّمْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ عُثْمَانُ وَقَدْ شَغَلَكَ عَنْ ذَلِكَ أَمْرٌ فَقُلْتُ أَجَلْ قَالَ مَا هُوَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَفَّى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهُ عَنْ نَجَاةِ هَذَا الْأَمْرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَدْ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَنْتَ أَحَقُّ بِهَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَجَاةُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَبِلَ مِنِّي الْكَلِمَةَ الَّتِي عَرَضْتُ عَلَى عَمِّي فَرَدَّهَا عَلَيَّ فَهِيَ لَهُ نَجَاةٌ

Esan zigun [Abul Yaman] esan zuen; jakinarazi digu [Syu'aib] [Az Zuhri] esan zuen; jakinarazi dit [Ansar-eko jurisprudentzian aditua den gizon batek] [Uthman Bin 'Affan] istorio bat kontatzen entzun zuela; sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren hainbat lagun zeudela sallallaahu 'alaihi wasallam profeta hil zenean triste zeudenak, beraz, ia erdia urduri jarri zela esan zuen Uthmanek; «Eta haietako bat nintzen, horma baten itzalean eserita nengoela, Umar nire aurretik pasa eta kaixo esan zidan, baina ez nuen sentitu pasatzen ari zela eta kaixo esan zuenez, Abu Bakr ezagutu zuen arte hil zen, orduan esan zion; 'Bada harrituko zaituen zerbait, izan ere, Uthmanen aurretik pasatu eta agurtu nuen, baina ez zidan nire agurra erantzun'. Beraz, Abu Bakr-en erregealdian, Umar eta Abu Bakr etorri ziren eta biak agurtu ninduten, orduan esan zuen Abu Bakrrek; 'Zure anaia Umar etorri zitzaidan eta esan zuen zure aurretik pasa zela eta kaixo esan ziola, baina ez diozu erantzun, zerk eragin dizu hori?' esan zuen: Nik erantzun nuen; 'Ez nuen egin'. Hala esan zuen Umarrek; «Bai, Ala, egin duzu, baina zure harrokeriagatik izan da, Bani Umayyah». Hark esan zuen: Nik erantzun nuen; "Ala, ez dut inoiz sentitu zu ondotik pasa eta agurtu naunik", esan zuen Abu Bakrrek; «Uthmanek arrazoia du, benetan lanpetuta ibili zara beraren partez», esan nion; «bai» galdetu zuen Umarrek; 'Zer negozio da hori?' orduan esan zuen Uthmanek; 'Ala hil zen bere Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam gai honen segurtasunari buruz galdetu baino lehen', esan zuen Abu Bakr-ek; «Aferaz galdetu diot», esan zuen; beraz, altxatu nintzen eta esan nion: "Nire aitak eta amak eskubide gehiago dituzu haren gainean", esan zuen [Abu Bakr-ek]; galdetu nion; O Allahren mezularia, nola dago seguru hau? Orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Behin osabari eskaini nion kondena niregandik jasotzen duenak eta gero itzultzen didanak, esaldi hori salbazioa izango da".