Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

Imam Bukhari : 5005

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يُرْدِفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمْ أَزَلْ أَخْدُمُهُ حَتَّى أَقْبَلْنَا مِنْ خَيْبَرَ وَأَقْبَلَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ قَدْ حَازَهَا فَكُنْتُ أَرَاهُ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ أَوْ بِكِسَاءٍ ثُمَّ يُرْدِفُهَا وَرَاءَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالًا فَأَكَلُوا وَكَانَ ذَلِكَ بِنَاءَهُ بِهَا ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا بَدَا لَهُ أُحُدٌ قَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ جَبَلَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

Беҙгә [Ҡотәйбә] әйтте; беҙгә [Исмәғил бин Джәғфәр] [Әмру бин Әбү Әмру] элекке ҡоло Әл Муталлиб бин Абдулла бин Хантхабтан һөйләне, тип ишетте [Әнәс бин Малик] ул әйтте; «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Әбү Тәлһәгә: «Миңә ярҙам итһен өсөн, миңә булған нәмәләрҙән бер ҡол бир», — тигән. Әбү Талха шунан мине үҙенең пиллионы артында күтәреп сыҡты. Мин шунан һуң пәйғәмбәребеҙҙең хеҙмәтсеһе булып киттем. Бер урынға туҡтаған һайын күп уҡыны: 'АЛЛАҺӨММӘ ИННИ ӘҮҮҘҘҮБИКӘ МИНӘЛ ХӘММИ ВӘЛ ХӘҘӘНИ ВӘЛ ҒӘЖЗИ ВӘЛ КӘСӘЛИ ВӘЛ БУХЛИ ВӘЛ ЖУБНИ ВӘ ДЛӘЛӘӘИД ДӘЙНИ ВӘ ҒӘЛӘЛӘИРЕҘӘ -Аллаһу ҒӘЛИЕК се зарланыуҙар һәм һағыш, көсһөҙлөктән һәм ялҡаулыҡтан, тупаҫ һәм ҡурҡаҡ булыуҙан, бурыс ҡоллоғонан һәм иҙеүҙән-'. Мин уның -ихтыяждарын- һәр ваҡыт хеҙмәт иттем, ул Хәйбәрҙән ҡайтҡансы, ул -оҙатып- Шәфия бинт Һөйәй менән ҡайтты. Ә мин уны туҡыма менән ҡаплап, артынан күтәреп йөрөгәнен күрҙем. Шулай итеп, беҙ Шахба` районына килеп еткәс, ул күн һауытта хайс эшләне, шунан ул миңә дуҫтарын саҡырырға ҡушты. Шунан ашты ашағандар, шуға күрә уның менән өйләнешеүе лә шунан башланған. Шунан юлын дауам итә, тик Ухуд тауына килеп еткәс: «Был беҙ яратҡан тау, ул беҙҙе ярата», — тигән. Мәҙинә ҡалаһына ингәс, ул: «Эй, Аллаһ, ысынлап та, мин уның ике тауы араһындағы нәмәләрҙе – Мәҙинәне – харам иттем, Ибраһим Мәккәне лә тыйҙы – сафландырған кеүек». Йә Аллаһ, уларға батҡаҡтарында һәм шағында бәрәкәт бир.