Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

Imam Bukhari : 2679

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى صَفِيَّةَ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

Беҙгә [Ҡотәйбәгә] әйтелгән, беҙгә [Әмру] [Әнәс бин Мәлик радлиаллаһу ғәнһү] тарафынан әйтелгән, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсалләм Әбү Талхаға: «Минең ғөләмәмде хеҙмәт итеү өсөн бәләкәй баланы эҙләгеҙ. Шулай итеп, минең менән бергә Әбү Талха, арҡама атланып, килеп сыҡты. Ул ваҡытта мин өлгөргән тиерлек бәләкәй генә бала инем. Мин хеҙмәт иттем Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм, ул туҡтағанда һәм мин уның һәр ваҡыт күп доға ҡылғанын ишеттем: 'АЛЛАҺУММА ИННИ ӘҮУҘҘУ БИКӘ МИНӘЛ 'АЖЗИ ВАЛ КАСАЛИ ВАЛ БУХЛИ ВАЛ ЖУБНИ ВА ДЛАЛ'ИД ДАЙНИ ВА ҒӘЛӘЛӘБӘТ -АЛЛАҺИҘЕК -ИЛЛАХИЕК из Аллах'ЕК тынғыһыҙлыҡ, һағыш, көсһөҙлөк, ялҡаулыҡ, ялҡаулыҡ, ҡурҡаҡлыҡ, бурыслы булыу һәм кешеләрҙең ҡырағайлығынан сифаттары'-. Шунан Хәйбәргә килеп еттек. Аллаһ Тәғәлә Уға шул һуғышта еңеүҙе индергәс, Уға ире үлтерелгән һәм тол ҡалған Шофия бинт Һөйәй бин Әхтхабтың һылыулығы тураһында һөйләгәндәр. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны үҙе өсөн һайланы - әсир итеп - һуңынан ул уның менән беҙ Саддал Шохбаға килеп еткәнсе барҙы, ул ял итте, һуңынан уға урын - тирмә эшләне - һуңынан бәләкәй генә табала хөрмәнән ризыҡ эшләне, һуңынан: "Тирә-яҡтағы кешеләргә әйтегеҙ", - тине. Ә был - Рәсүлуллаһтың Шофия менән бергә эшләгән вәлимә -туй ҡабул итеүе. Шунан Мәҙинәгә юл тоттоҡ. Әнәс унан риза булһын: «Мин күрҙем, Рәсүлиллаһ ғәләйһис-сәләм Шофияны дөйәһенең арҡаһына ултыртты, унда ул дөйәгә ултырҙы һәм тубыҡтарын шундай итеп ҡуйҙы, Шофия аяҡтарын уның тубыҡтарына һалып, һуңынан уның өҫтөндә йөрөй алырлыҡ итеп ҡуйҙы. Шулай итеп, беҙ Мәҙинәгә килеп етергә лә өлгөргәндә, ул Ухуд ҡалҡыулығына ҡарап: «Был беҙҙе яратҡан тау, беҙ ҙә яратабыҙ», — тип доға ҡылдыҡ. Шунан Мәҙинәгә ҡарап, доға ҡылды: «Йә Аллаһ, мин, ысынлап та, ике ҡара ҡалҡыулыҡ араһында урынлашҡан был ҡаланы – Мәҙинәне – Ибраһим Ғ.С. Йә Аллаһ, уларға – Мәҙинә халҡына – бысҡылары һәм шоғтары үлсәмендә бәрәкәт бир.