Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

इमाम बुखारी : 5005

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يُرْدِفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمْ أَزَلْ أَخْدُمُهُ حَتَّى أَقْبَلْنَا مِنْ خَيْبَرَ وَأَقْبَلَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ قَدْ حَازَهَا فَكُنْتُ أَرَاهُ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ أَوْ بِكِسَاءٍ ثُمَّ يُرْدِفُهَا وَرَاءَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالًا فَأَكَلُوا وَكَانَ ذَلِكَ بِنَاءَهُ بِهَا ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا بَدَا لَهُ أُحُدٌ قَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ جَبَلَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

आम्हाला [कुतायबा] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [इस्माईल बिन जा'फर] यांनी [अम्र बिन अबू अम्र] यांच्याकडून, जे अल-मुथल्लिब बिन अब्दुल्लाह बिन हन्थाब यांचे माजी दास होते, सांगितले की त्यांनी [अनस बिन मालिक] यांना म्हणताना ऐकले: "अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी अबू थल्हा यांना सांगितले: 'तुमच्याकडे असलेल्या दासांपैकी मला एक पुरुष दास द्या, जो मला मदत करेल.' त्यानंतर अबू थल्हा बाहेर गेले आणि मला त्यांच्या सवारीच्या पाठीवर बसवले. मग मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा दास झालो. तो जेव्हा कुठेतरी थांबायचा, तेव्हा तो वारंवार म्हणायचा: 'अल्लाहुम्मा इन्नी अऊधु बिका मिनाल हम्मि वल हज़ानी वल अज्ज़ि वल कसली वल बुख्लि वल जुब्नि वा दल्लायिद दायिनी वा अलैहि वा ग़लabatिर रिजाली' (अल्लाहे, मी तुझ्याकडे संकटापासून आणि दुःखापासून, दुर्बलतेपासून आणि आळशीपणापासून, कंजूसपणापासून आणि कायरत्वापासून, तसेच कर्जाच्या आणि अत्याचाराच्या ओझ्यापासून आश्रय मागतो). मी खैबरहून शफिया बिन्त हुयै यांना घेऊन येईपर्यंत त्यांच्या गरजा भागवत राहिलो. आणि मी त्याला तिला एका कापडाने झाकताना आणि नंतर तिला आपल्या पाठीवर बसवून घेताना पाहिले. जेव्हा आम्ही शहबा` प्रदेशात पोहोचलो, तेव्हा त्याने चामड्याच्या पात्रात जेवण बनवले, मग त्याने मला साथीदारांना बोलावण्याचे आदेश दिले. मग त्यांनी जेवण केले, आणि तेच तिच्याशी त्याच्या लग्नाची सुरुवात होती. त्यानंतर त्याने आपली यात्रा सुरू ठेवली, आणि जेव्हा तो उहुद पर्वतावर पोहोचला, तेव्हा त्याने म्हटले: 'हा तो पर्वत आहे ज्याला आम्ही प्रेम करतो आणि जो आम्हाला प्रेम करतो.' मदीना शहरात प्रवेश करताच त्याने म्हटले: 'अल्लाहुम्मा, खरोखरच मी या शहराच्या दोन पर्वतांदरम्यान जे काही आहे ते पवित्र घोषित करतो, जसे इब्राहिमने मक्का पवित्र घोषित केले होते.' हे अल्लाह, त्यांच्या चिखलात आणि शे'मध्ये त्यांना आशीर्वाद दे.