Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

इमाम बुखारी : 5886

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ لَنَا غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يُرْدِفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمْ أَزَلْ أَخْدُمُهُ حَتَّى أَقْبَلْنَا مِنْ خَيْبَرَ وَأَقْبَلَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ قَدْ حَازَهَا فَكُنْتُ أَرَاهُ يُحَوِّي وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ أَوْ كِسَاءٍ ثُمَّ يُرْدِفُهَا وَرَاءَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالًا فَأَكَلُوا وَكَانَ ذَلِكَ بِنَاءَهُ بِهَا ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا بَدَا لَهُ أُحُدٌ قَالَ هَذَا جُبَيْلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ جَبَلَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

हे आम्हाला [कुतायबा बिन सईद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इस्माईल बिन जाफर] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून ['अम्रु बिन अबू 'अम्रु]—जो अल-मुथलिब बिन अब्दुल्ला बिन हन्थाब यांचा माजी दास होता—सांगितले की त्यांनी [अनस बिन मालिक] यांना म्हणताना ऐकले; अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी अबू थल्हा यांना सांगितले: "तुमच्याकडे असलेल्या दासांपैकी एक पुरुष दास मला द्या, जो मला मदत करेल." मग अबू थल्हा बाहेर गेले आणि मला त्यांच्या वाहनावर त्यांच्या मागे बसवून घेऊन गेले. अशाप्रकारे मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा दास झालो. तो जेव्हा कुठेतरी थांबायचा, तेव्हा तो वारंवार म्हणायचा: 'अल्लाहुम्मा इन्नी अऊधु बिका मिनाल हम्मि वल हज़ानी वल अज्ज़ि वल कसली वल बुखलि वल जुब्नि वा दलालैद दैनी वा अलैहि वा ग़लabatिर रिजाली' (अल्लाहे, मी त्रास आणि दु:खापासून, दुर्बलता आणि आळशीपणापासून, कंजूसपणा आणि कायरत्वापासून, तसेच कर्जाचा आणि अत्याचाराचा भार यापासून तुझ्याकडे आश्रय मागतो). तो खैबरहून शफिया बिन्त हुयै यांना सोबत घेऊन परत येईपर्यंत मी त्यांची सेवा करत राहिलो. आणि मी त्याला तिला एका कापडाने झाकताना आणि नंतर तिला आपल्या मागे बसवून घेताना पाहिले. मग जेव्हा आम्ही शहबा` प्रदेशात पोहोचलो, तेव्हा त्याने चामड्याच्या पात्रात जेवण बनवले, मग त्याने मला साथीदारांना बोलावण्याचा आदेश दिला. त्यानंतर त्यांनी जेवण केले; हेच तिच्यासोबत त्याच्या घरगुती जीवनाची सुरुवात होती. मग त्याने आपली यात्रा सुरू ठेवली, जोपर्यंत उहुद दिसला, तेव्हा त्याने म्हटले: 'हा तो पर्वत आहे ज्याला आम्ही प्रेम करतो आणि जो आम्हाला प्रेम करतो.' मदीना शहरात प्रवेश करताच त्याने म्हटले: 'ऐ अल्लाह, खरोखरच मी या शहराच्या दोन पर्वतांदरम्यान जे काही आहे ते पवित्र घोषित करतो, जसे इब्राहिमने मक्का पवित्र घोषित केले होते.' हे अल्लाह, त्यांच्या चिखलात आणि शा'मध्ये त्यांना आशीर्वाद दे.