Awal Hijrah Rasulullah SAW bersama Abu Bakar

Imam Ahmad : 3

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرْ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ مَعَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنْ الطَّلَبِ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنْ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنْ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ يَعْنِي الْمَاءَ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنْجِيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنْ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللَّهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَ الْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَ قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى حَفِظْتُ سُوَرًا مِنْ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنْ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ

Matapos niyang sabihin sa amin [si 'Amru Bin Muhammad Abu Sa'id i.e. Al 'Anqazi] ay sinabi niya; Matapos niyang sabihin sa amin [si Israel] mula kay [Abu Ishaq] mula kay [Al Barra' Bin 'Azib], sinabi niya; Bumili si Abu Bakr ng siyahan mula kay 'Azib sa halagang labintatlong dirham,' sabi ni Al Barra'; pagkatapos ay sinabi ni Abu Bakr kay Azib; "Sabihin mo kay Al Barro' na dalhin siya sa aking bahay." Kaya sumagot si 'Azib; "Hindi, maliban na lang kung gusto mong sabihin sa amin ang tungkol sa iyong ginawa noong lumabas ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam kasama ka." sabi niya; pagkatapos ay sinabi [ni Abu Bakr]; "Lumabas kami na naglalakad sa gabi at binilisan ang aming paglalakbay sa araw at gabi na aming nadaanan, nang dumating kami sa oras ng Dhuhr at ang araw ay diretso sa itaas, tumingin ako sa paligid para tingnan kung may masisilungan kami, ilang sandali pa ay nakakita ako ng isang malaking bato at nilapitan ko ito at lumabas na may isang maliit na butas (nakaukit) na natatakpan ng anino ng bato, kaya inayos ko ang lugar at naglatag ng isang balabal na katad para sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay sinabi ko; "Higa ka, O Sugo ng Allah" kaya humiga siya, pagkatapos ay lumabas ako para tingnan kung may naghahanap sa akin, bigla akong nakakita ng isang tagapag-alaga ng kambing, nagtanong ako; "Sino ang iyong pag-aari, O binata?" Sumagot siya; "Pag-aari ng isang lalaki mula sa Quraysh," pagkatapos ay sinabi niya sa akin ang kanyang pangalan at nakilala ko siya, nagtanong ako muli; "Nagbubunga ba ng gatas ang iyong mga kambing?" Sumagot siya; "Oo." Nagtanong ako muli; "Gatasan mo ba sila para sa akin?" Sumagot siya; "Oo" kaya inutusan ko siyang hawakan ang isa sa kanyang mga kambing at linisin ang mga kambing. gatas at ang mga palad ng kanyang mga kamay mula sa alikabok, nagdala ako ng isang katad na geriba na may takip na tela sa bibig, pagkatapos ay naggatas siya ng kaunting gatas para sa akin at binuhusan ko ng tubig ang geriba upang hindi masyadong uminit ang ilalim, pagkatapos ay lumapit ako sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam upang bigyan siya ng inumin, at lumabas na siya ay gising mula sa kanyang pagtulog, sinabi ko; "O Sugo ng Allah, inumin mo ito." Ininom niya ito hanggang sa gumaan ang pakiramdam ko, pagkatapos ay sinabi ko; "Panahon na ba para umalis tayo?" kaya't naglakbay kami habang ang mga tao ay naghahanap at wala sa kanila ang nakahanap sa amin maliban kay Suraqah Bin Malik Bin Ju'syum na nakasakay sa kabayo, sinabi ko; "O Sugo ng Allah, ang nangangaso (sa atin) ay aabutan tayo" pagkatapos ay sumagot ang Propeta: "huwag kang malungkot, tunay na ang Allah ay kasama natin" hanggang sa nang malapit na sa amin si Suraqah, mga kasinglayo ng isang sibat o dalawang sibat o tatlong sibat ay sinabi ko; "O Sugo ng Allah, ang nangangaso (sa atin) ay aabutan tayo" at ako (nang panahong iyon) ay umiiyak, ang Nagtanong ang Propeta: "Bakit ka umiiyak?" Sumagot ako; "Sumpa man sa Allah, hindi ako umiiyak dahil nag-aalala ako sa aking sarili, bagkus ay umiiyak ako dahil nag-aalala ako sa iyo." Pagkatapos ay nanalangin ang Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam: "Ipinauubaya namin siya (Suraqah) sa Iyong kalooban." "O Muhammad, alam ko na na ito ay iyong gawa, kaya't manalangin ka sa Allah na iligtas ako mula sa nangyari sa akin, sumpa man sa Allah ay ililihim ko ang iyong balita sa mga naghahanap sa iyo na nasa likuran ko, at narito ang aking lalagyan ng palaso na gawa sa katad, kumuha ka ng ilang palaso, sa katunayan ay dadaan ka sa aking mga kamelyo at kambing sa lugar na ito at sa lugar na ito, kaya kunin mo sila para sa iyong mga pangangailangan." Nagpatuloy si Abu Bakr, pagkatapos ay sumagot ang Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam; "Hindi ko ito kailangan" pagkatapos ay nanalangin ang Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam para sa kanya upang si Suraqah ay malaya (mula sa sakuna na nangyari sa kanya) at bumalik sa kanyang mga kaibigan, ipinagpatuloy ni Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam ang kanyang paglalakbay kasama ko, nang makarating kami sa Medina, binati kami ng mga tao at lumabas sa mga lansangan. at sa mga bubong ng mga bahay, agad na lumabas ang mga katulong at mga bata na nagsasabing; "Si Allah ang pinakadakila, dumating na ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, dumating na si Muhammad." Nagtatalo ang mga tao kung sino sa kanila ang may karapatang tumira sa kanyang bahay sa pamamagitan niya, kaya't sinabi ng Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam: "Ngayong gabi ay mananatili ako sa bahay ng Bani Najar na tiyuhin na si Abdul MuTalib upang parangalan sila," kaya nang mag-umaga na kinabukasan ay umalis siya ayon sa iniutos. Sinabi ni Barra' Bin Azib; "Ang unang muhajirin na dumating sa amin ay si Mush'ab Bin Umair, kapatid ni Bani Abdud Dar, pagkatapos ay si Ibnu Ummi Maktum, na bulag, kapatid ni Bani Fihri, pagkatapos ay si Umar Bin Al Khaththab na may dalawampung taong nakasakay, kaya't tinanong namin; "Ano ang ginagawa ng Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam?" sagot niya; "nasa likuran ko siya", pagkatapos ay dumating ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam kasama si Abu Bakr, sabi ni Barro'; "Ang Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam ay hindi dumating (sa Medina) maliban na lamang kung sa panahong iyon ay naisaulo ko ang ilang liham mula kay Al Mufashal na nagsasabing; "Si Barro' ay isang kaibigan ng mga Ansar mula sa Banu Harithah."