حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اهْجُوا قُرَيْشًا فَإِنَّهُ أَشَدُّ عَلَيْهَا مِنْ رَشْقٍ بِالنَّبْلِ فَأَرْسَلَ إِلَى ابْنِ رَوَاحَةَ فَقَالَ اهْجُهُمْ فَهَجَاهُمْ فَلَمْ يُرْضِ فَأَرْسَلَ إِلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ حَسَّانُ قَدْ آنَ لَكُمْ أَنْ تُرْسِلُوا إِلَى هَذَا الْأَسَدِ الضَّارِبِ بِذَنَبِهِ ثُمَّ أَدْلَعَ لِسَانَهُ فَجَعَلَ يُحَرِّكُهُ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَأَفْرِيَنَّهُمْ بِلِسَانِي فَرْيَ الْأَدِيمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَعْجَلْ فَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ أَعْلَمُ قُرَيْشٍ بِأَنْسَابِهَا وَإِنَّ لِي فِيهِمْ نَسَبًا حَتَّى يُلَخِّصَ لَكَ نَسَبِي فَأَتَاهُ حَسَّانُ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ لَخَّصَ لِي نَسَبَكَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَأَسُلَّنَّكَ مِنْهُمْ كَمَا تُسَلُّ الشَّعْرَةُ مِنْ الْعَجِينِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِحَسَّانَ إِنَّ رُوحَ الْقُدُسِ لَا يَزَالُ يُؤَيِّدُكَ مَا نَافَحْتَ عَنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَجَاهُمْ حَسَّانُ فَشَفَى وَاشْتَفَى قَالَ حَسَّانُ هَجَوْتَ مُحَمَّدًا فَأَجَبْتُ عَنْهُ وَعِنْدَ اللَّهِ فِي ذَاكَ الْجَزَاءُ هَجَوْتَ مُحَمَّدًا بَرًّا حَنِيفًا رَسُولَ اللَّهِ شِيمَتُهُ الْوَفَاءُ فَإِنَّ أَبِي وَوَالِدَهُ وَعِرْضِي لِعِرْضِ مُحَمَّدٍ مِنْكُمْ وِقَاءُ ثَكِلْتُ بُنَيَّتِي إِنْ لَمْ تَرَوْهَا تُثِيرُ النَّقْعَ مِنْ كَنَفَيْ كَدَاءِ يُبَارِينَ الْأَعِنَّةَ مُصْعِدَاتٍ عَلَى أَكْتَافِهَا الْأَسَلُ الظِّمَاءُ تَظَلُّ جِيَادُنَا مُتَمَطِّرَاتٍ تُلَطِّمُهُنَّ بِالْخُمُرِ النِّسَاءُ فَإِنْ أَعْرَضْتُمُو عَنَّا اعْتَمَرْنَا وَكَانَ الْفَتْحُ وَانْكَشَفَ الْغِطَاءُ وَإِلَّا فَاصْبِرُوا لِضِرَابِ يَوْمٍ يُعِزُّ اللَّهُ فِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَقَالَ اللَّهُ قَدْ أَرْسَلْتُ عَبْدًا يَقُولُ الْحَقَّ لَيْسَ بِهِ خَفَاءُ وَقَالَ اللَّهُ قَدْ يَسَّرْتُ جُنْدًا هُمْ الْأَنْصَارُ عُرْضَتُهَا اللِّقَاءُ لَنَا فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ مَعَدٍّ سِبَابٌ أَوْ قِتَالٌ أَوْ هِجَاءُ فَمَنْ يَهْجُو رَسُولَ اللَّهِ مِنْكُمْ وَيَمْدَحُهُ وَيَنْصُرُهُ سَوَاءُ وَجِبْرِيلٌ رَسُولُ اللَّهِ فِينَا وَرُوحُ الْقُدُسِ لَيْسَ لَهُ كِفَاءُ

Esan digu ['Abdul Malik bin Syu'aib bin Al Laits]; Esan dit [nire aita] [nire aitona]gandik; Esan dit [Khalid bin Yazid]; Esan dit [Sa'id bin Abu Hilalek] ['Umarah bin Ghaziyyah-k] [Muhammad bin Ibrahim]-ek [Abu Salamah bin 'Abdur Rahman]-ek ['Aisyah]-k] esan dit Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zuela: 'Maiarazi Quraysh-eko sinesgabeak poesiarekin, hori gezi jaurtiketa baino mingarriagoa baita'. Bazen behin, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek norbait bidali zion Ibn Rawahah-ri bere mezua helarazteko: "Maiarazi Quraysh-eko sinesgabeak zure poesiarekin!" Orduan, Ibn Rawahah-ek eraso egin zien bere poesiarekin, baina badirudi Rasulullah oraindik ez zegoela konforme. Ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek mezulari bat bidali zion Ka'ab bin Malik-i. Gero, mezulari bat bidali zion Hassan bin Thabit-i ere. Mezularia harengana iritsi zenean, Hassanek esan zuen: "Iritsi da buztana puztu, luzatu eta mihia mugitu zuen lehoia bidaltzeko garaia. Egiarekin bidali zaituenaren izenean, Quraish infidelen bihotzak moztuko ditut nire poesiarekin, larruazaleko ebaki bat bezala". Baina Alaren Mezulariak lehenik ohartarazi zion: "Oi Hassan, ez izan presarik, izan ere, Abu Bakr-ek hobeto daki Quraish herriaren patua. Bitartean, Quraish leinua bera nire baitan dago". Orduan, Hassan bin Thabit Abu Bakr bisitatzera joan zen. Ondoren, Alaren Mezulariarengana itzuli eta esan zion: Oi Ala-ren Mezularia, badakit zure leinua. Egiarekin bidali zaituenaren izenean, ziur aski gai izango naiz zu eta haien taldea erauzteko, gari ale bat oretik erauzten den bezala". Aishak esan zuen; 'Orduan entzun nuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam esaten: 'Egia esan, Jibril Alahis Salamek beti lagunduko dizu, Hassan, betiere sinestunak umiliatzen dituzun bitartean Ala eta bere Mezulariaren defentsan zure poesiarekin'. Aishak esan zuen; Hassan bin Thabitek poema iraingarriak jaurti zizkien Quraysh-ei indar handiz'. Hassan bin Thabitek esan zuen bere poesian: 'Mahoma iraindu zenuen, beraz, zure irainari erantzun nion, # eta horrekin saria lortu nuen Ala-rekin. # Mahoma iraintzen duzu, pertsona ona eta zintzoa, # Ala-ren mezularia, bere promesak inoiz hausten ez dituena. # Nire aita, nire amona eta nire ohorea Mahomaren ohoreari eta zure erasoei eskainiko dizkiet. # Nire zaldia lasterka egingo dut, zuk harrapatuko ez duzuna, etsaiaren artetik eta igotzen jarraituko dut. # Gure zaldizkoak muinora igo ziren lasterka, geziak jaurtitzeko prest. # Gure zaldiak korrika jarraitzen dute, emakumeek jarritako banderekin. # Zalantzarik gabe, zure erronkei aurre egingo diegu, garaipena gure esku egon arte. # Bestela, itxaron gudurako, # non Alak-ek aintza emango dion nahi duen pertsonari. # Alak-ek dio: «Merkatari bat bidali dut, # egia ezkutatu gabe helarazten duena». # Alak-ek dio: «Indargarriak prestatu ditut, # hain zuzen ere, etsaia huts egin duten Ansar tropak. # Egunero prest gaude irainei, # guduei edo irainei aurre egiteko. # Zuen irainak, zuen laudorioak eta Alaren Mezulariaren laguntza, hori guztia ez zen zentzurik berarentzat. # Alak guri laguntzeko bidali zuen Jibril, paregabeko Ruhul Qudus da.